lip 11, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Piątek 14 tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia - Mateusza 10:16-23
"A gdy was wydadzą, nie troszczcie się o to, jak macie mówić i co macie mówić; co macie mówić, będzie wam dane, gdy przyjdzie czas; bo nie wy będziecie mówili, lecz Duch Ojca waszego będzie mówił w was". Zawsze jest ten niepokój, jak dawać świadectwo. Dzieje się tak zwłaszcza w trudnych okolicznościach, o których opowiada Jezus. "Brat wyda brata na śmierć, a ojciec swoje dziecko; dzieci powstaną przeciw rodzicom i wydadzą ich na śmierć. Będziecie znienawidzeni przez wszystkich ludzi z powodu mojego imienia". To właśnie w takich chwilach martwimy się, jak zareagować. To właśnie w takich chwilach możemy się pomylić w naszym świadectwie. Dlatego Jezus mówi: "Pamiętajcie, że posyłam was jak owce między wilki; bądźcie więc przebiegli jak węże, ale nieszkodliwi jak gołębie". Co więc musimy zrobić? Jak mówi Jezus: "Nie martwcie się", proszę, stańcie się narzędziem Ducha Ojca. Często naszym błędem jest próba pokazania naszej siły lub naszych możliwości, zamiast bycia narzędziem Ducha Świętego. Świadectwo nie dotyczy naszych zdolności, ale naszego bycia narzędziem Ducha Świętego. Zastanówmy się: Czy moje świadectwo o Jezusie Chrystusie to bycie narzędziem Ducha Świętego, czy też pokaz moich możliwości?
lip 10, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Święty Benedykt, opat, współpatron Europy
Ewangelia - Mateusz 19:27-29
"A każdy, kto opuścił dom, braci, siostry, ojca, matkę, dzieci lub ziemię dla mego imienia, stokrotnie otrzyma zapłatę i odziedziczy życie wieczne". To jest właśnie radość chrześcijańskiego życia. Nie chodzi tu wyłącznie o życie wieczne. Dotyczy ono również życia tu, na ziemi, w chwili obecnej. Naśladowanie Jezusa nie jest ściśle związane z życiem po śmierci. Ale jest również związane z życiem tu i teraz. To, co zostawiłeś dla Jezusa Chrystusa, znajdziesz teraz ponad sto razy. Twoje odejście nie jest kwestią żałoby, ale kwestią stokroć większej radości. Twoja rozłąka z pewnymi rzeczami, które dawały ci szczęście, zostanie przemieniona z Jezusem Chrystusem, powodem do stokrotnego szczęścia. Tak więc naśladowanie Chrystusa oznacza bycie szczęśliwym teraz, a następnie odziedziczenie życia wiecznego. Możemy to zobaczyć w życiu prawdziwych mnichów i osób konsekrowanych, którzy zostawili wszystko, ale są naprawdę szczęśliwi i radośni. Zastanówmy się: Czy uznaję, że naśladowanie Chrystusa jest powodem do szczęścia tu i teraz?
lip 9, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Środa 14 tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia Mateusza 10:1-7
"A idąc, głoście, że bliskie jest królestwo niebieskie". To jest przesłanie Jezusa, które musi być głoszone. Aby głosić to przesłanie, Jezus dał im władzę nad duchami nieczystymi z mocą wypędzania ich i leczenia wszelkiego rodzaju chorób i dolegliwości. Władza, która pochodzi od Jezusa, polega na głoszeniu królestwa niebieskiego. Często zapominamy, dlaczego otrzymaliśmy władzę w Kościele. Ale w tym fragmencie wyraźnie widzimy, że autorytet został nadany tylko w jednym celu: "Idąc, głoście, że królestwo niebieskie jest blisko". To głoszenie musi być poświadczone przez uwidocznienie obecności Boga. Obecność Boga daje pewność, że królestwo niebieskie jest blisko. Można to zrobić tylko wtedy, gdy naszym autorytetem sprawimy, że inni poczują miłość Boga i nadzieję w Panu. Zastanówmy się: Czy wykorzystuję dany mi autorytet, aby uobecniać miłość Boga innym?
lip 8, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Wtorek 14. tygodnia czasu zwykłego
Święty Augustyn Zhao Rong i jego towarzysze, męczennicy
Ewangelia Mateusza 9:32-37
"A gdy ujrzał tłumy, użalił się nad nimi, bo były znękane i przygnębione, jak owce nie mające pasterza". przedstawia żywy obraz współczucia Jezusa dla tłumów. W tym fragmencie Jezus widzi tłumy i jest głęboko poruszony ich trudną sytuacją. Są one opisane jako "znękane i przygnębione", co wywołuje poczucie głębokiego cierpienia i bezcelowości. Obraz ten, "jak owce bez pasterza", podkreśla ich bezbronność i potrzebę przewodnictwa. Tutaj możemy zobaczyć prawdziwe współczucie Jezusa, które wykracza poza powierzchowne i prawdziwe zaangażowanie. Współczucie Jezusa przekłada się na wezwanie robotników do pracy przy żniwach, wskazując na potrzebę liderów, którzy mogą zapewnić niezbędne wskazówki i wsparcie. Można to zinterpretować jako wezwanie dla każdego z nas, abyśmy wcielili się w role, w których możemy pomóc innym znaleźć drogę, czy to poprzez mentoring, pracę społeczną, czy po prostu bycie źródłem wsparcia i życzliwości. Zastanówmy się: Czy wkraczam w sytuację, w której inni są pozostawieni jak owce bez pasterza?
lip 7, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek 14 tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia Mateusza 9:18-26
"Gdy Jezus przemawiał, podszedł jeden z urzędników, pokłonił się nisko przed Nim i powiedział: "Moja córka właśnie umarła, ale przyjdź i połóż na nią rękę, a jej życie zostanie ocalone". Śmierć córki nie odebrała nadziei z jego życia. Przyszedł do Jezusa, pokłonił się nisko i poprosił Jezusa, aby położył na niej rękę. To jest głębia wiary. To jest głębia wiary. Im głębszy jest powód do rozpaczy, tym głębsza jest wiara w przezwyciężenie rozpaczy. Prawdziwa wiara świeci najjaśniej w naszych najciemniejszych chwilach. Sugeruje, że gdy okoliczności wydają się najbardziej tragiczne, głęboka wiara może zapewnić nadzieję i siłę do poszukiwania rozwiązań, nawet jeśli wydają się one niemożliwe. W obliczu poważnych trudności, takich jak śmierć ukochanej osoby, łatwo jest popaść w rozpacz. Ale nawet te trudności służą jako katalizator do rozwijania silniejszej wiary. Wiara zapewnia kotwicę w chwilach rozpaczy, oferując poczucie nadziei i celu, które wykraczają poza bezpośrednie okoliczności. Ta nadzieja nie jest tylko pobożnym życzeniem, ale głęboko zakorzenioną wiarą, że Jezus może coś zmienić w naszym życiu, które przechodzi przez trudne czasy. Zastanówmy się: Czy łatwo ulegam rozpaczy, czy też cały czas pokładam wiarę w Jezusie?
