maj 25, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Sobota 7. tygodnia czasu zwykłego
Święty Grzegorz VII, papież
Święta Maria Magdalena de' Pazzi, dziewica
Święty Beda Czcigodny, kapłan, doktor Kościoła
Sobota, wspomnienie Najświętszej Maryi Panny
Ewangelia Marka 10:13-1
„Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie zabraniajcie im; do takich bowiem należy królestwo Boże”. Musimy podchodzić do Jezusa jak dzieci. Czyż nie jest to jasne? Sam Jezus, mówiąc to, podkreśla znaczenie podejścia do wiary z dziecięcymi cechami, takimi jak niewinność, zaufanie, pokora, otwartość i radość. Dzieci ucieleśniają czyste i nieskrywane zaufanie do tych, na których polegają, gotowość do nauki oraz wrodzone poczucie zdumienia i radości. Zachęcając nas do zbliżania się do Niego jak dzieci, Jezus podkreśla, że królestwo Boże jest dostępne dla tych, którzy przychodzą ze szczerym, pokornym i ufnym sercem, wolnym od sceptycyzmu i pełnym ciekawości i otwartości na Jego nauki. Fragment ten służy jako potężne przypomnienie, że prawdziwa wiara wiąże się z czystą, zależną i radosną relacją z Jezusem. Zastanówmy się: Jak podchodzę do Jezusa z moją wiarą?
maj 24, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Piątek 7 tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia - Marka 10:1-12
„Co więc Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela”. Jezus mówił o tym w kontekście relacji między mężem i żoną. Ale z tego kontekstu możemy zrozumieć, jak Bóg postrzega ludzkie relacje. Ludzkość jest powołana do bycia razem. I nie może być podzielona. Tej jedności pragnął Bóg. Jesteśmy powołani do jedności między sobą. Każda relacja jest powołana do tworzenia jedności. I nie jesteśmy powołani do dzielenia. Każdy podział, którego dokonujemy, jest sprzeczny z życzeniem Boga. Bóg pragnie harmonii i jedności. Ponieważ Bóg, Trójca Święta, jest jednością, stworzył ten świat w tej jedności. W każdym aspekcie natury istnieje jedność i harmonia, do której odkrycia i naśladowania jesteśmy powołani. Każda osoba jest powołana do bycia częścią tej jedności. Ta jedność i harmonia są tym, do czego jesteśmy powołani, ponieważ jedność jest planem Boga. Zastanówmy się: Czy utrzymuję jedność, której Bóg pragnie w moim życiu?
maj 23, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Czwartek 7 tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia - Marka 9:41-50
„Jezus powiedział do swoich uczniów: 'Jeśli wam kto poda kubek wody do picia tylko dlatego, że należycie do Chrystusa, to powiadam wam uroczyście: zapłaty swojej na pewno nie utraci'”. Te słowa Jezusa mówią nam o dwóch ważnych aspektach życia chrześcijańskiego. Po pierwsze, jak ważne jest rozpoznanie tych, którzy należą do Chrystusa, a po drugie, jak ważne jest rozpoznanie potrzeb tych, którzy należą do Chrystusa. Ci, którzy należą do Chrystusa, to ubodzy i potrzebujący. Wszystkie te kategorie ludzi, z którymi Jezus identyfikował się w dyskursie o sądzie ostatecznym. Oni należą do Jezusa. I musimy rozpoznać ich potrzeby. Nawet jeśli jest to szklanka wody, którą możemy zaoferować, nie wahajmy się. Musimy to zrobić. To robi różnicę. I cokolwiek stoi na przeszkodzie, aby dać tę szklankę wody potrzebującemu, musimy to odciąć, nawet jeśli jest to nasza ręka. Musimy więc widzieć potrzebujących i dostrzegać ich potrzeby. Nawet najprostszy gest miłości jest cenny i nie możemy się wahać, by go wykonać. Zastanówmy się: Czy waham się zrobić to, co możliwe dla potrzebujących?
maj 22, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Środa 7. tygodnia czasu zwykłego
Święta Rita z Cascia
Ewangelia - Mk 9, 38-40
„Nie zatrzymuj go”. Jest to pokusa w naszym życiu, aby powstrzymywać innych, ponieważ nie dostosowują się do nas. Nasz sposób postępowania nie jest wzorem, który wszyscy muszą naśladować. Inni mogą podążać za Jezusem Chrystusem w taki sposób, w jaki chcą. Boży plan jest większy niż nasz sposób działania. Nie możemy ograniczać Bożego planu do nas. Każdy z nas ma swój plan Boży. Musimy go szanować i kochać ten Boży plan. I nie możemy być nieugięci, że Bóg musi działać zgodnie z moim planem. Bóg może realizować swój plan na setki różnych sposobów. Dla nas ważne jest, aby być blisko Jezusa. Jeśli jesteśmy blisko Jezusa, będziemy w stanie dać przestrzeń każdej osobie wokół nas. Zastanówmy się: Czy przywiązuję większą wagę do naśladowania Jezusa Chrystusa, czy do tego, jak inni naśladują Jezusa Chrystusa?
maj 21, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Wtorek 7 tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia Marka 9:30-37
„Potem wziął małe dziecko, postawił je przed nimi, objął je i rzekł do nich: »Kto przyjmuje jedno z tych małych dzieci w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, który Mnie posłał«”. Jezus pokazał ten gest, gdy uczniowie spierali się, który z nich jest największy. Często sami zadajemy sobie to pytanie. „Czy jestem lepszy od innych?” Albo czujemy pewną wyższość nad innymi. Jest to moment, w którym musimy przypomnieć sobie gest Jezusa. Musimy być jak dzieci i przyjąć „małość lub prostotę” sytuacji w imię Jezusa. Często bezbronność lub pokorna sytuacja sprawia nam trudność w zaakceptowaniu tej sytuacji. Myślimy, że zasługujemy na coś lepszego, ponieważ jesteśmy lepsi lub więksi. Ale w takich okolicznościach musimy przyjąć trudności w imię Jezusa Chrystusa, który przyjął kruchość ludzkiej natury. Zastanówmy się: Czy przyjmuję upokarzające okoliczności w imię Jezusa Chrystusa?
