Czwartek, 11 kwietnia

Czwartek, 11 kwietnia

Święty Stanisław, biskup, męczennik
Czwartek 2. tygodnia okresu wielkanocnego
Ewangelia - J 3, 31-36
"chociaż wszyscy, którzy przyjmują jego świadectwo, poświadczają prawdziwość Boga, ponieważ ten, którego Bóg posłał, mówi słowa samego Boga". Bóg posłał Słowo Boże. W Jezusie Chrystusie możemy znaleźć prawdziwość Boga. Prawdomówność Boga polega na tym, że Ojciec kocha Syna i powierzył Mu wszystko. Tak więc w Synu możemy znaleźć życie wieczne. Ale jeśli odmówimy wiary w Syna, nie będziemy mieli możliwości posiadania Jego życia. Prawdomówność Boga, która objawia się w Jezusie Chrystusie, staje się rzeczywistością w nas wraz z naszą wiarą w Jezusa Chrystusa. Aby narodzić się z nieba, musimy przyjąć Tego, który z nieba zstąpił. Tak więc uczestniczymy w życiu Jezusa Chrystusa poprzez naszą wiarę. A kiedy naprawdę w nim uczestniczymy, zrozumiemy miłość Boga Ojca do nas. Zastanówmy się: Wielkanoc to zrozumienie prawdziwości Boga objawiającego się w Synu.

Środa, 10 kwietnia

Środa, 10 kwietnia

Środa 2. tygodnia okresu wielkanocnego
Ewangelia - Jana 3:16-21
"Lecz kto żyje w prawdzie, wychodzi na jaw, aby było widać, że to, co czyni, czyni w Bogu". Światło przyszło na świat wraz ze zmartwychwstaniem Jezusa Chrystusa. Przed zmartwychwstaniem Jezusa Chrystusa panowała ciemność i wątpliwości. Ciemność grzechu i kary. Wątpliwości co do naszej relacji z Bogiem. Ale wszystko to skończyło się wraz ze zmartwychwstałym Chrystusem. "Albowiem Bóg zesłał Syna swego na świat nie po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony". Bóg chciał nas zbawić i zbawił nas przez swojego jedynego Syna. Ponieważ "Bóg tak umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne". Tak więc w zmartwychwstałym Chrystusie widzimy objawioną miłość Boga i miłość Boga dającą nam życie wieczne. On nie jest dla potępienia, ale dla zbawienia. Dlatego nasze życie nie może być w ciemności, ale w świetle Jezusa Chrystusa. Nasze życie i działania muszą być w świetle Jego miłości do nas. Zastanówmy się: Wielkanoc rozpoczyna nasze życie w świetle Bożej miłości do nas.

Rekolekcje „Oddanie 33”

Rekolekcje „Oddanie 33”

W poniedziałek 8 kwietnia, w uroczystość Zwiastowania Pańskiego, w katedrze Chrystusa Króla w Katowicach rozpoczęły się rekolekcje ODDANIE 33. To wyjątkowe rekolekcje, bo stanowią duchowe przygotowanie do Jubileuszu 100 - lecia Archidiecezji Katowickiej. Do udziału w tej podroży duchowej zaprosił wiernych metropolita, ksiądz arcybiskup Adrian Galbas SAC podkreślając, że rozważania rekolekcyjne zostały oparte na tekstach wybitnych postaci Śląskiego Kościoła: księdza Franciszka Blachnickiego, księdza kardynała Augusta Hlonda i błogosławionego księdza Franciszka Machy oraz siostry Dulcissimy. 

Ucieszylam się serdecznie, że rekolekcje te są także pod patronatem naszej służebnicy Bożej siostry Dulcissimy. Rozważania na każdy dzień rekolekcji zostały przygotowane w pięknym podręczniku, w którym są zawarte teksty świętych i kandydatów na ołtarze. Na stronie tytułowej widzimy jak uśmiecha sie Matka Boża Piekarska, ale i nasza siostra Dulcissima. 

Te rekolekcje można przeżyć w formie audio, video a także odwiedzając kanał you toube: Apostolat 33, gdzie na każdy dzień przygotowano konkretne rozważania. Te święte dni są adresowane dla wspólnot parafialnych czy grup wiernych utworzonych przy parafii, ale i dla indywidualnych uczestników - zauważył ksiadz arcybiskup Adrian Galbas.

Inauguracja tych rekolekcji rozpoczęła się 8 kwietnia mszą świętą w katedrze Chrystusa Króla w Katowicach pod przewodnictwem arcybiskupa. 

W czasie homilii arcybiskup Adrian podkreślił, że niezliczone są dobra jakie uczestnicy otrzymują w czasie trwania tych świętych dni. "Dzięki tym rekolekcjom następuje szczere oddanie się Maryi i szczere oddanie się z Maryją "- uwrażliwiał metropolita. 

W naszej brzeskiej wspólnocie rozpoczęłyśmy rekolekcje ODDANIE 33,

dlatego też razem z przełożoną s.Joanną byłyśmy w katowickiej katedrze na Eucharystii inaugurującej ten święty czas.

Radość nasza była wielka, gdy na mszy świętej spotkałyśmy także nasze siostry ze wspólnoty w Katowicach: przełożoną s.Agnieszkę i s.Zuzannę. 

Dodam jeszcze, że rekolekcje ODDANIE 33 przybrały także formę: ODDANIE 33 z kapłanami ziemi śląskiej i zostały zaproponowane przez Konferencję Episkopatu Polski jako ceniony format 33 dniowych dni skupienia przygotowujących do aktu oddania sie Matce Bożej. Tu także towarzyszy siostra Hoffmann.

Jestem przekonana, że obecność w tym świętym czasie siostry Dulcissimy przyniesie duchowe owoce wszystkim uczestnikom. 

Autor rozważań rekolekcyjnych proponuje: 

Czyń tak jak siostra Dulcissima, która na wzór Maryi zachowywała te sprawy w swoim sercu i rozważała je. 

Akt strzelisty od siostry Dulcissimy na każdy dzień: 

Jezu, napełnij mnie dziecięcą miłością, którą miałeś do Maryi.

s.Małgorzata Cur

Wtorek, 9 kwietnia

Wtorek, 9 kwietnia

Wtorek 2. tygodnia okresu wielkanocnego
Ewangelia - Jana 3:7-15
"Jeśli mi nie wierzycie, gdy mówię o rzeczach tego świata, jakże mi uwierzycie, gdy wam będę mówił o rzeczach niebieskich?". W tej bardzo interesującej rozmowie między Jezusem a Nikodemem możemy znaleźć napięcie między objawieniem a wiarą. Wiara nie jest czymś statycznym. Wiara jest dynamiczna, zwłaszcza w odniesieniu do objawienia. Wiara musi dostosować się do objawienia. Nie może być tak, że wiara blokuje się przed objawieniem. Nikodem jest bardzo szczerym człowiekiem. Poszukuje prawdy. Bez strachu wyraża nawet swoją niewiedzę. A dzięki jego szczerym pytaniom poznajemy bardzo głębokie odpowiedzi na niektóre egzystencjalne pytania naszego życia. Potrzebujemy nowego życia, a to nowe życie daje nam Syn Człowieczy, który jest w niebie. Mamy Jego życie. Żyjemy Jego życiem. Ten Syn Człowieczy jest jak wąż wywyższony na pustyni. Mojżesz podniósł go zgodnie z wolą Boga i każdy, kto na niego spojrzał, został zbawiony. W Nowym Testamencie Bóg Ojciec wskrzesił Jezusa Chrystusa i w Nim wszyscy jesteśmy zbawieni. Jego życie jest dzielone między nas. Otrzymujemy Jego życie i nasze życie staje się nowe. Zastanówmy się: Wielkanoc to zrozumienie, że żyjemy życiem Jezusa Chrystusa danym nam w chrzcie.

Poniedziałek, 8 kwietnia

Poniedziałek, 8 kwietnia

Zwiastowanie Pańskie - uroczystość
Ewangelia - Łk 1:26-3
"Lecz jakże się to stanie, skoro jestem dziewicą?" Święto Zwiastowania Pańskiego przypada w tym roku w innym terminie. Ponieważ pierwotna data przypadała na Wielki Tydzień, została przeniesiona na pierwszy dzień po Wielkim Tygodniu, ponieważ święto musi być obchodzone we właściwym duchu. Święto Zwiastowania to dzień, w którym niebo i ziemia zjednoczyły się w zgodzie Dziewicy z Nazaretu. Maryja zjednoczyła niebo i ziemię. W Niej boskość i człowieczeństwo stają się jednym. Rozróżnienie zostało wyeliminowane. Maryja usłyszała słowa anioła Gabriela. Kiedy anioł Gabriel przekazał nowinę, Dziewica z Nazaretu nie od razu powiedziała "tak". Maryja chciała poznać swoją rolę w tym Bożym planie. Wtedy anioł odpowiedział: "Duch Święty zstąpi na Ciebie", a "moc Najwyższego okryje Cię swoim cieniem". A tak dziecię będzie święte i będzie nazwane Synem Bożym". Maryja chciała być częścią Bożego planu. Rozumiała plan Boży. Powiedziała: "Niech mi się stanie to, co powiedziałeś". Ponieważ Maryja ze swoją wolnością i wolą zgodziła się być częścią Woli Bożej. Zastanówmy się: Zwiastowanie zaprasza nas do bycia częścią Bożego planu dla ludzkości.