kwi 7, 2024 | AKTUALNOŚCI
W dniu 15 marca 2024 r. w klasztorze domu spokojnej starości St. Marien Berlin-Kreuzberg odbyła się uroczystość, aby podziękować siostrze M. Rosie Pakosch za jej 40-letnią posługę w duszpasterstwie osób niesłyszących w diecezji berlińskiej.
W uroczystości, która rozpoczęła się nabożeństwem w kościele, wzięła udział przełożona regionalna Sióstr Maryi, siostra Cordula Klafki i wspólnota sióstr w domu spokojnej starości, a także zastępca kierownika duszpasterstwa reprezentujący archidiecezję berlińską, pan Sebastian Schwertfeger, a także inni współpracownicy etatowi i wolontariusze duszpasterstwa dla niesłyszących, dyrektor domu i kierownik usług opiekuńczych w placówce St. Marien.
Podczas późniejszej przerwy kawowej uczestnicy rozmawiali o tym, jak siostra M. Rosa była postrzegana w swojej posłudze. Wszystkie wypowiedzi sprowadzały się do tego samego punktu: siostra Rosa zawsze schodziła na drugi plan i wykonywała swoją pracę cicho i bezinteresownie, przygotowując uroczystości i nabożeństwa, a kiedy pojawiały się problemy, odpowiedź brzmiała: "Poradzisz sobie".
Wspomniano również o wspólnej organizacji wakacji z głuchoniemymi, co nie zawsze było łatwe - i zawsze znajdowała pomoc od swoich współsióstr. Siostra M. Manuela i siostra M. Euphemia wspierały ją szczególnie w przygotowywaniu i kontynuowaniu spotkań przy kawie i ciastku po comiesięcznych nabożeństwach dla niesłyszących.
W ten sposób siostrze M. Rosie udało się dać głuchoniemym dom - dom, w którym czuli się rozumiani i akceptowani. Początkowo pełniła tę posługę we współpracy z siostrą Christiane Uhl, która sama była niesłysząca i w ten sposób zapoznała się z tą pracą i osobami niesłyszącymi. Z powodu przedwczesnej śmierci siostry Christiane, większość obowiązków spadła na jej barki.
Była pełnomocnikiem ds. niesłyszących. Odbyła wiele wizyt domowych i wizyt w urzędach w całym mieście. Ważne było dla niej, aby stać przy tych ludziach potrzebujących pomocy.
Teraz ta służba jest kontynuowana w innym miejscu w diecezji berlińskiej.
kwi 6, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Niedziela Miłosierdzia Bożego (2. Niedziela Wielkanocna)
Ewangelia - Jana 20:19-31
Dziś jest Niedziela Miłosierdzia Bożego. Niedziela, w której uznajemy i dziękujemy miłosierdziu Bożemu, które przebacza nasze grzechy. Sens tej niedzieli można wyjaśnić w następujących słowach: "Jezus przyszedł i stanął pośród nich. Rzekł do nich: "Pokój wam" i pokazał im ręce i bok. Gdy uczniowie ujrzeli Pana, napełnili się radością, a On im powtórzył: "Pokój wam"". Jest to doświadczenie obecności Jezusa, który stoi pośród nas i daje nam swój pokój. Jest to doświadczenie widzenia Jego przebitych rąk i Jego przebitego boku, które zostały przebite jako zadośćuczynienie za nasze grzechy. Nasze grzechy są przebaczone dzięki Bożemu miłosierdziu, które pochodzi z Jego przebitych rąk i boku. Jest to doświadczenie napełnienia radością. Radością płynącą z wdzięczności za przebaczenie grzechów. Radość z obecności Pana pośród nas. To nowa nadzieja obecna pośród nich. To doświadczenie słuchania słów Jezusa: "Pokój wam". To pewność obecności Jego pokoju w moim życiu. Zastanówmy się: Wielkanoc to doświadczenie Bożego Miłosierdzia Pana w Jego pokoju, który jest mi dany.
kwi 5, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Sobota Wielkanocna
Ewangelia - Marka 16:9-15
"Idźcie na cały świat, głoście Dobrą Nowinę wszelkiemu stworzeniu". Zmartwychwstanie to nie tylko spektakl. To początek misji. To początek misji Kościoła. Przed rzeczywistością zmartwychwstania można wątpić lub wierzyć. Jeśli wierzysz, musisz przejść do następnej fazy, którą jest misja głoszenia. Misja, która rodzi się ze spotkania z Chrystusem Zmartwychwstałym. Tym obszarem misji jest cały świat. A przedmiotem misji jest głoszenie Dobrej Nowiny. Przedmiotem tej misji jest całe stworzenie. Cały świat i całe stworzenie jest przed nami, którzy spotkaliśmy Jezusa Zmartwychwstałego, aby głosić Dobrą Nowinę. Dobrą Nowiną jest to, że miłość Boga jest ponad wszystko. Nic nie może być silniejsze od tej miłości. Ta miłość jest nawet silniejsza niż śmierć. Dlatego jest to Dobra Nowina, ponieważ nic nie może zmienić jej na złą nowinę. Zastanówmy się: Wielkanoc to rozpoznanie misji, która rozwija się z naszego spotkania ze Zmartwychwstałym Chrystusem.
kwi 5, 2024 | AKTUALNOŚCI
Od kilku lat przygotowujemy na Wielkanoc małą niespodziankę dla naszych sąsiadów oraz osób, które mijają nasze Przedszkole. Chcemy w ten sposób podzielić się Ewangelią, dobrym Słowem, błogosławieństwem z każdym. Pragniemy, aby Ci którzy są wokół nas, zatrzymali się choć na chwilę i przyjęli w sercu Dar jakim jest Miłość Jezusa. Mamy nadzieję, że przygotowany przez nas upominek pomaga w przyjęciu tego Daru. W tym roku zrobiliśmy Krzyż z sercem. W ten sposób chcieliśmy pokazać, że nie chcemy zatrzymywać się na Krzyżu, ale chcemy wpatrywać się dalej i głębiej, w Chrystusa Zmartwychwstałego. Radością ze Zmartwychwstania dzielimy się również z rodzinami naszych przedszkolaków przygotowując przedstawienie wielkanocne i spotkanie świąteczne pełne smakołyków i pyszności.
kwi 4, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Piątek Wielkanocny
Ewangelia - Jana 21:1-14
"Na te słowa 'To jest Pan' Szymon Piotr, który praktycznie nie miał nic na sobie, owinął się płaszczem i skoczył do wody". W chwili, gdy Szymon Piotr usłyszał "To jest Pan", wskoczył do wody. Jest to rodzaj relacji, która wypływa z serca w wierze. Jest to nie tylko wiara w Jezusa Chrystusa, który zmartwychwstał, ale także wiara w słowo jego brata Jana. To jest podwójne zaufanie: Zaufanie do Pana, który zmartwychwstał. To także zaufanie do Jana, który może zaświadczyć o obecności Jezusa. Nie ma już kalkulacji ani logicznego myślenia. Jest tylko pragnienie dotarcia do Jezusa. Wskoczył do wody. Wiara w Jezusa Chrystusa Zmartwychwstałego polega na relacji zaufania. To tylko zaufanie i działanie oparte na tym zaufaniu. Bez zbędnych pytań i odpowiedzi. Działaj zgodnie z zaufaniem swojego serca. Zaufać miłości Jezusa Chrystusa, która jest obecna w naszym życiu i zaufać świadectwu moich braci i sióstr. Zastanówmy się: Wielkanoc to ufność w miłość Jezusa Chrystusa, która jest obecna w naszym życiu i ufność w świadectwo moich braci i sióstr.
