Sobota, 4 maja

Sobota, 4 maja

Sobota piątego tygodnia okresu wielkanocnego
Ewangelia - Jana 15:18-21
„Jeśli was świat nienawidzi, pamiętajcie, że Mnie znienawidził przed wami”. Tymi słowami Jezus przygotowuje uczniów do stawienia czoła rzeczywistości wyzwań w naszym chrześcijańskim życiu. Życie Chrystusa jest naszym wzorem. Naśladowanie Go jest naszą misją. Tak więc, jeśli Jego droga doprowadziła Go do Krzyża, my, którzy za Nim podążamy, również osiągniemy to samo przeznaczenie. My również dojdziemy do Krzyża. Ale ta droga nie kończy się na Krzyżu. Krzyż otworzył tajemnicę zmartwychwstania. Tak więc, ilekroć mamy wyzwania w naszym chrześcijańskim życiu, jest to zapewnienie, że jesteśmy na właściwej drodze. Droga ta prowadzi nas do krzyża, a z krzyża do światła zmartwychwstania. Jeśli podążamy za standardami i kryteriami świata, możemy uniknąć krzyży, ale wtedy przegapimy również światło zmartwychwstania. Podążajmy więc za Jezusem, oczekując wyzwań i trudności. Ponieważ są one okazjami do ujrzenia światła zmartwychwstania. Zastanówmy się: Wielkanoc to przyjęcie krzyża jako drogi do światła zmartwychwstania.

Piątek, 3 maja

Piątek, 3 maja

Poza Polską: Święci Filip i Jakub, Apostołowie - Święto
Ewangelia - Jana 14:6-14
Dziś obchodzimy święto Apostołów Filipa i Jakuba. Jakub był jednym z trzech Apostołów, których Jezus wybrał, aby byli z Nim w ważnych chwilach. Filipa znamy z jego prośby: „Panie, pozwól nam ujrzeć Ojca, a wtedy będziemy usatysfakcjonowani”. Filip rozumiał istotę przesłania Jezusa Chrystusa. To dlatego było w nim to żarliwe pragnienie ujrzenia Ojca. Jezus objawia Filipowi tajemnicę Trójcy Świętej. „Widzieć mnie znaczy widzieć Ojca”. I znowu: „Słowa, które do ciebie mówię, nie mówię od siebie: to Ojciec, żyjący we mnie, wykonuje to dzieło”. Mówiąc jaśniej, Jezus mówi: „Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie”. Tak więc wyraźne objawienie Trójcy pochodzi z tej prośby Filipa. Wynika z tego, że tajemnice Boga zostaną objawione temu, kto gorąco tego pragnie. I nie tylko pragnie, ale także ma odwagę o to prosić. Filip miał odwagę o to prosić. Często nasza relacja z Jezusem nie rozwija się, ponieważ nie prosimy Go o to. Nie prowadzimy z Nim dialogu. Zastanówmy się: Wielkanoc to dialog ze Zmartwychwstałym Chrystusem.

Czwartek, 2 maja

Czwartek, 2 maja

Święty Atanazy, biskup, doktor Kościoła
Czwartek 5. tygodnia okresu wielkanocnego
Ewangelia - Mateusza 10:22-25
„Uczeń nie przewyższa nauczyciela ani niewolnik swego pana. Wystarczy uczniowi, aby stał się podobny do swego nauczyciela, a niewolnik do swego pana. Jeśli bowiem pana domu nazwali Belzebuelem, to czegóż nie powiedzą o jego domownikach?”. W tym fragmencie możemy znaleźć różne aspekty bycia uczniem Jezusa, tak jak św. W naszym świadectwie i w naszym chrześcijańskim życiu nauczyciel jest zawsze wyższy od nas. Jezus przewyższa nas. Ale czasami nasze świadectwo i świadectwo stają się dla nas narzędziami do bycia przełożonymi. Pamiętajmy jednak, że Jezus jest przełożonym, a my jesteśmy uczniami. Drugi punkt dotyczy naszego celu. Naszym celem jest być jak nauczyciel, Jezus Chrystus. Cokolwiek robimy, gdziekolwiek żyjemy, mamy tylko jedną misję - być jak Jezus Chrystus. Nie mamy żadnych innych celów ani zadań. Jesteśmy powołani do naśladowania Jezusa Chrystusa, a naszym celem jest być jak On. Ostatnią kwestią jest to, że świat wokół nas będzie próbował nas poniżać na różne sposoby. Ale nieważne, ponieważ Jezus Chrystus już przez to przeszedł. Zastanówmy się: Wielkanoc wzywa nas do naśladowania Jezusa Chrystusa i upodobnienia się do Niego bez obawy przed jakimkolwiek upokorzeniem.

Środa, 1 maja

Środa, 1 maja

Święty Józef Robotnik
Środa 5. tygodnia okresu wielkanocnego
Ewangelia - Mateusz 13:54-58
Dzisiaj przypada święto świętego Józefa Robotnika. Jest to dzień, w którym pamiętamy o transcendentnym wymiarze pracy każdego z nas. W Ewangelii Jezus został wzgardzony jako „syn cieśli”. W rezultacie, jak czytamy, „nie zdziałał tam wielu cudów z powodu braku wiary”. Aby cuda działy się w naszym codziennym życiu, powinniśmy mieć wiarę w ludzi wokół nas, w ich możliwości, w ich pracę. Często podchodzimy do ludzi z uprzedzeniami i osądami. W takich momentach zapominamy o tym, że Jezus Chrystus żyje, a my wszyscy jesteśmy Jego częścią. W Nim nasze działania i praca zyskują wymiar transcendentny. Pracujemy, ponieważ chcemy się kochać i pomagać sobie nawzajem. Każdy pracownik uczestniczy w dziele Boga Ojca przez Jezusa Chrystusa. Dzięki naszej pracy uczestniczymy w dziele Stwórcy, a jako uczniowie Chrystusa uczestniczymy w nim jako synowie i córki podobne do Niego. Dzieje się tak, ponieważ uczestniczymy w życiu zmartwychwstałego Chrystusa. Zastanówmy się: Wielkanoc to praca w naszym codziennym życiu niosąca życie Zmartwychwstałego Chrystusa.

Wtorek, 30 kwietnia

Wtorek, 30 kwietnia

Wtorek 5. tygodnia okresu wielkanocnego
Święty Pius V, papież
Ewangelia - Jan 14:27-31
„Pokój zostawiam wam, pokój mój własny daję wam, pokój, którego świat dać nie może, to jest dar mój dla was”. Cóż za piękny dar otrzymaliśmy od Jezusa Chrystusa, Boga, który stał się człowiekiem. Tym darem jest pokój. Ale nie jest to żaden inny rodzaj pokoju. Ten pokój jest określony przez samego Jezusa jako „mój własny pokój”. Ten pokój jest pokojem, który Jezus posiada w sobie. Zwykle, gdy myślimy o pokoju, oznacza to brak konfliktów, brak lęków itp. To nie jest rodzaj pokoju, o którym mówi Jezus. Dlatego mówi On: „pokój, którego świat dać nie może”. Ponieważ pokój, który daje Jezus, to On sam. On sam jest pokojem danym nam w darze. Obecność Jezusa Chrystusa w naszym życiu jest naszym pokojem. Nic nie może niepokoić naszych serc. Nic nie może sprawić, że będziemy się bać. Ponieważ Jezus Chrystus jest z nami. Książę tego świata nie ma władzy nad Jezusem Chrystusem. Ojciec sprawia, że Syn, Jezus Chrystus, może być darem dla ludzkości. Darem pokoju dla nas. Zastanówmy się: Wielkanoc to przyjęcie Jezusa Chrystusa, prawdziwego pokoju, w naszym życiu.

Poniedziałek, 29 kwietnia

Poniedziałek, 29 kwietnia

Święta Katarzyna ze Sieny, dziewica
Poniedziałek 5. tygodnia okresu wielkanocnego
Ewangelia - Mt 11, 25-30
„Błogosławię Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed uczonymi i mądrymi, a objawiłeś je prostaczkom”. Dziś obchodzimy święto św. Katarzyny ze Sieny, która podyktowała książki pełne zdrowej doktryny i duchowej inspiracji. W 1970 roku papież Paweł VI ogłosił ją Doktorem Kościoła. W niej możemy dostrzec prawdę tego fragmentu Biblii. Bóg Ojciec, Pan nieba i ziemi, objawił tajemnice wiary dzieciom, które zbliżają się do prawdy z otwartością dziecka i pasją dziecka. Jest to możliwe dzięki zmartwychwstaniu. Po zmartwychwstaniu, jak czytamy w Słowie Bożym, Zmartwychwstały Chrystus nie był widoczny dla wszystkich, ale dla tych, którzy są w wierze. Podobnie jest z prawdą Ewangelii. Ci, którzy mają siłę wiary i prostotę serca, mogą zobaczyć i usłyszeć prawdę Ewangelii. Siła ta pochodzi z naszej relacji z Jezusem Chrystusem. Kiedy zrozumiemy Jezusa, łagodnego i pokornego w sercu, poznamy prawdę Ewangelii. Znajdziemy pokój. Możemy nosić jarzmo Chrystusa, które jest łatwe. Zastanówmy się: Wielkanoc to uczenie się od Jezusa, który jest łagodny i pokornego serca.