Środa, 4 stycznia

Środa, 4 stycznia

Św. Elżbieta Anna Seton (1774 - 1821) Pierwsze czytanie - 1 J 3, 7-10 "W ten sposób odróżniamy dzieci Boże od dzieci diabła: każdy, kto nie prowadzi świętego życia i nie miłuje swego brata, nie jest dzieckiem Bożym". Różnica między dziećmi Bożymi a dziećmi diabła polega na tym, że: "nie prowadzący świętego życia i nie miłujący brata swego". Brak świętego życia i brak miłości do brata. Oba te elementy są ze sobą całkowicie powiązane, a nie rozdzielone. Kiedy masz święte życie, łatwo jest kochać swojego brata. Albo lepiej powiedzieć: kiedy masz święte życie, będziesz kochał swojego brata. W tym sensie pomyślmy o drugiej stronie: kiedy nie mogę kochać mojego brata, nie prowadzę świętego życia. Kiedy z jakiegoś powodu nie mogę kochać brata, muszę poprawić się w moim świętym życiu. Zazwyczaj, gdy nie potrafimy kochać naszego brata lub siostry, mówimy: "on lub ona musi zachowywać się inaczej". Ale według dzisiejszego czytania, kiedy nie możemy kochać brata lub siostry, to nie on lub ona musi się zmienić, ale ja muszę wzrastać w świętym życiu. To jest zupełnie nowa perspektywa. Zastanówmy się: Co we mnie musi się zmienić, aby kochać brata lub siostrę?
Wtorek 3 stycznia

Wtorek 3 stycznia

Najświętsze Imię Jezusa Pierwsze czytanie - 1 J 2,29-3,6 "Pomyślcie o miłości, której Ojciec nam użyczył, pozwalając, abyśmy byli nazwani dziećmi Bożymi;". Czy rzeczywiście myślimy o tej hojności? Św. Jan żyjący w tej obfitości wyraża się bardzo dobrze. Czy rzeczywiście myślimy o tej hojności miłości Ojca? W większości przypadków odpowiedź jest negatywna. Jeśli naprawdę myślimy o hojności tej miłości, to nie możemy być smutni, nie możemy być przygnębieni, nie możemy być rozczarowani czy nastrojowi w życiu. Ponieważ hojność Bożej miłości jest ponad wszystkim. A my jesteśmy dziećmi Bożymi. Nie czujemy się dziećmi Bożymi, bo nie myślimy o miłości Boga Ojca. Kiedy zaczniemy myśleć o Bogu jako o ojcu, który hojnie nas kocha, poczujemy, co to znaczy być synem lub córką Boga. Jeśli naprawdę rozpoznamy, kim jesteśmy przez chrzest, zaczniemy myśleć o miłości tego Ojca. Hojność Jego miłości jest ponad wszystkim w naszym życiu. Ponad moją słabością i moimi wadami, nad moimi brakami i wadami, On lawiruje swoją miłością, abyśmy żyli jako Jego synowie i córki. Zastanówmy się: Na ile odczuwamy miłość Boga i na ile ta hojność miłości kieruje nami w naszych poczynaniach codziennego życia?  
Poniedziałek 2 stycznia

Poniedziałek 2 stycznia

Święci Bazyli Wielki i Grzegorz Nazjanin, biskupi, doktorzy Kościoła Ewangelia - Jan 1, 19-28 "Głos, który woła na pustyni: Czyńcie drogę prostą dla Pana". To głos, który woła na pustyni. Głos, który należy usłyszeć... głos, który budzi... głos, który prowadzi... głos, który odbija się echem... głos, który przerywa ciszę... na pustyni, w trudnych chwilach naszego życia... w pięknych chwilach naszego życia... w trudnych chwilach naszego życia. "Czyńcie prostą drogę dla Pana". Bo Pan chce być z tobą. Pan chce być z tobą, kiedy płaczesz lub uśmiechasz się. On chce tam być. Czeka na naszą zgodę. Czeka na nasze przyjęcie, bo szanuje naszą wolność. On chce mieć prostą drogę do naszego serca. Nic nie stoi na Jego drodze. Prosta droga nie ma zakrętów... zakrętów, które buduję, aby zachować swój egoizm, zakrętów, które buduję, aby chronić swoje ego. Zastanówmy się: Jak prosta jest droga Pana do mojego serca?
Niedziela 1 stycznia

Niedziela 1 stycznia

Maryja, Święta Boża Rodzicielka Ewangelia - Łk 2, 16-21 "A Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu". Przechowywanie i rozważanie... co czyni serce Maryi, Świętej Bożej Rodzicielki! Jak to robi? Czyni to mówiąc zawsze "fiat" woli Bożej i Słowu Bożemu. Ciągłe "tak" dla Słowa Bożego może być tylko rezultatem poszukiwania i rozważania skutków tego samego Słowa Bożego w Jej życiu. Nie jest to zwykłe rozmyślanie, ale czynienie tego w sercu. Czynienie tego w głębi duszy, w jej sercu. Słowo Boże staje się jedynym skarbem i z niego wypływają wszystkie myśli. Tylko wtedy, gdy naprawdę zastanowimy się nad kontekstem Ewangelii, zrozumiemy, co to znaczy "cenić i rozważać"! Nie dostali miejsca w gospodzie, Dzieciątko rodzi się w żłobie, jacyś pasterze przechodzili obok, aby je pozdrowić... więc co ona skarbi i rozważa...? To wiara w Słowo Boże, którą pielęgnuje i rozważa pomimo wszystkich przeciwnych sytuacji, w których żyje i których doświadcza. Zastanówmy się: czy jesteśmy gotowi, by nadal cenić i rozważać Słowo Boże pomimo sprzeczności, w jakich żyjemy?  
Sobota 31 grudnia

Sobota 31 grudnia

Siódmy dzień w oktawie Bożego Narodzenia Święty Sylwester I, papież Ewangelia - Jan 1,1-18 "Słowo stało się ciałem, zamieszkało wśród nas i ujrzeliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką ma jako jedyny Syn Ojca, pełen łaski i prawdy". Słowo nadal żyje wśród nas na różne sposoby. Przy różnych okazjach możemy oglądać Jego chwałę. Jego chwałę pełną łaski. Prawda o wcieleniu jest rzeczywistością codziennego życia. Obecność Boga wśród nas jest faktem codzienności. Kiedy uznamy tę obecność w naszym życiu, w naszych codziennych doświadczeniach, zaczniemy widzieć Jego chwałę obecną również w naszym życiu. Od uznania obecności Boga do ujrzenia Jego chwały, napełniającej łaską w naszym życiu. Będąc w ostatnim dniu tego roku, jest to moment, aby zobaczyć wszystkie te wypełnione łaską chwile z 2022 roku. Wypełnijmy nasze serca wdzięcznością i miłością. Jest to bardzo ważne, aby jeszcze raz podkreślić miłującą obecność Boga zapewnioną na rok 2023, abyśmy mogli zobaczyć Chwałę Boga obecną przez Jego łaskę w każdej chwili naszego życia.
Piątek 30 grudnia

Piątek 30 grudnia

Święta Rodzina Ewangelia - Mt 2:13-15,19-23 "Wstał więc Józef i zabierając ze sobą Dziecko i Jego Matkę, wyruszył tej nocy do Egiptu......Wstał więc Józef i zabierając ze sobą Dziecko i Jego Matkę, wrócił do ziemi izraelskiej." Wstać, wziąć Dziecko i Jego Matkę i ruszyć do celu wskazanego przez anioła Pana to bycie Świętą Rodziną. Bo życie Świętej Rodziny obraca się wokół Świętego Dziecka, Jezusa. Józef idzie za wskazaniami anioła Pańskiego, idzie za Słowem Bożym. Maryja idzie za Józefem. Proroctwa o Jezusie spełniają się poprzez ich działania. Jezus jest centrum ich życia. My również możemy stać się częścią tej Świętej Rodziny. Stawianie Jezusa w centrum naszego życia jest drogą do stania się częścią tej Świętej Rodziny. Aby umieścić Jezusa w centrum naszego życia, musimy wstać, wyjść z naszych stref komfortu; musimy oderwać się od naszych planów. Następnie musimy wziąć Jezusa i Jego Matkę i ruszyć razem. To znaczy, musimy działać z miłością, aby postawić Jezusa w centrum naszego życia. Zawsze, gdy działamy z miłością do drugiego człowieka, stawiamy Jezusa pośród nas. Czasami wstajemy, poświęcamy się, ale zapominamy działać z miłością, zapominamy się uśmiechać. Zastanówmy się: Czy wstajemy z naszych wygód, aby postawić Jezusa pośród naszego życia i stać się częścią Świętej Rodziny?