lis 28, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Piątek 34 tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia - Łukasza 21:29-33
„Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nigdy nie przeminą”. Wszystko przeminie, ale Słowa Jezusa Chrystusa nigdy nie przeminą. Jego słowa są Jego miłością. Słowa te są potężnym przypomnieniem wiecznej natury słów i obietnic Chrystusa. W tym fragmencie Jezus używa drzewa figowego jako przypowieści, ucząc swoich uczniów, aby obserwowali znaki czasu i ufali w pewność Jego nauk. Werset „Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nigdy nie przeminą” podkreśla trwałą i niezmienną naturę Słowa Bożego. Zapewnia nas, że podczas gdy świat fizyczny jest tymczasowy i ciągle się zmienia, miłość, prawda i obietnice Jezusa są wieczne i niezmienne. Jego słowa, będące przejawem Jego miłości, służą jako światło prowadzące przez życiową niepewność. Wzywają nas do zaufania Jego boskiemu planowi, pozostania niezłomnymi w wierze i zakotwiczenia naszego życia w wiecznej nadziei, którą znajdujemy w Nim. Refleksja nad tym fragmentem zachęca nas do nadania priorytetu Słowu Bożemu, przyjmując je nie tylko jako tekst, ale jako żywy wyraz Jego miłości i fundament naszej wiary. Zastanówmy się: „Czy naprawdę zakotwiczam swoje życie w wiecznym i niezmiennym Słowie Chrystusa, czy też nadmiernie skupiam się na tymczasowych i ulotnych aspektach tego świata?”.
Don Giorgio
lis 28, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Czwartek 34 tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia Łukasza 21:20-28
„I ujrzą Syna Człowieczego przychodzącego w obłoku z mocą i wielką chwałą”. Proroctwo to ma dwa wymiary. Pierwszy to zmartwychwstanie Jezusa, kiedy wszystko się zmieni. Drugim jest powtórne przyjście Jezusa, w którym wszystko się zmieni. Zmartwychwstanie jest kamieniem węgielnym naszej wiary, gdzie Jezus pokonuje śmierć i wprowadza nową rzeczywistość nadziei, odkupienia i życia wiecznego. W tym przemieniającym wydarzeniu obietnica zbawienia staje się dostępna dla wszystkich, którzy wierzą. Wszystko się zmienia, ponieważ poprzez zmartwychwstanie Jezus demonstruje swój boski autorytet i wypełnienie Bożych obietnic. To nasze wyzwolenie, tak jak On powiedział. Drugi wymiar proroctwa wskazuje na ostateczne wypełnienie Bożego planu - powtórne przyjście Chrystusa. To wydarzenie, pełne chwały i mocy, oznacza ostateczną transformację całego stworzenia. Jest to czas odnowy, w którym sprawiedliwość, pokój i Boże panowanie zostaną w pełni urzeczywistnione. Wymiary te oferują podwójną soczewkę, przez którą możemy spojrzeć na historię i nasze obecne życie. Zmartwychwstanie zapewnia nas o aktywnej obecności Boga i Jego zwycięstwie nad grzechem i śmiercią. Drugie przyjście przypomina nam, abyśmy żyli z czujnością i nadzieją, ugruntowani w oczekiwaniu na przemieniony i odnowiony świat. Zastanówmy się: W jaki sposób aktywnie żyję nadzieją i wyzwoleniem oferowanym przez zmartwychwstanie, przygotowując moje serce na ostateczną przemianę, jaką przyniesie powtórne przyjście Chrystusa?
Don Giorgio
lis 26, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Środa 34 tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia Łukasza 21:12-19
„Będziecie znienawidzeni przez wszystkich ludzi z powodu mego imienia, ale żaden włos z waszej głowy nie zginie. Wytrwałość wasza zaskarbi wam życie”. Ceną za podążanie za Chrystusem jest prześladowanie. Ale Jezus zapewnia nas, że możemy wygrać prześladowania dzięki dwóm postawom. Pierwszą z nich jest ufność w Nim, która przezwycięży wszystkie lęki. Druga to wytrwałość lub ufanie Mu aż do końca. Jezus zapewnia swoich uczniów, że pomimo nienawiści, aresztowania, a nawet prześladowania za Jego imię, nie powinni się bać. Obiecuje zapewnić mądrość i przewodnictwo, mówiąc: „Dam wam słowa i mądrość, którym żaden z waszych przeciwników nie będzie mógł się oprzeć ani im zaprzeczyć”. To wzywa nas do polegania na sile Chrystusa, a nie własnej, ufając Jego obecności nawet w najciemniejszych czasach. Wytrwałość to nie tylko bierne cierpienie, ale także aktywna wierność. Stwierdzenie Jezusa: „Przez wytrwałość zdobędziecie życie” podkreśla znaczenie wytrwałości w wierze. Wytrwałość ta jest zakorzeniona w wierze, że Bóg sprawuje kontrolę i że ostatecznie nic - nawet próby, którym stawiamy czoła - nie może oddzielić nas od Jego miłości. Fragment ten przypomina nam, że chociaż podążanie za Chrystusem wiąże się z kosztami, Jego obietnice znacznie przewyższają zmagania. Zapewnia nas, że żaden szczegół naszego życia nie umknie Jego opiece: „Ani jeden włos z twojej głowy nie zginie”. Ufność i wytrwałość stają się naszą odpowiedzią, wiedząc, że zwycięstwo jest zapewnione przez Niego. Jest to wezwanie do wytrwania w wierze, odważnego przyjęcia krzyża i odnalezienia pokoju w Jego niezawodnej opatrzności. Zastanówmy się: W chwilach próby lub odrzucenia z powodu mojej wiary, jak pielęgnuję zaufanie do Chrystusa i aktywnie znoszę z wiernością, wiedząc, że Jego obietnice są większe niż moje zmagania?
Don Giorgio
lis 25, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Wtorek 34 tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia Łukasza 21:5-11
„Wszystko to, na co teraz patrzycie - nadejdzie czas, kiedy ani jeden kamień nie pozostanie na drugim: wszystko zostanie zniszczone”. A co pozostanie? Pozostanie tylko miłość Boga. Ale Jezus ostrzega: „Uważajcie, aby was nie zwiedziono”. Ponieważ łatwo jest dać się zwieść z powodu lęków wywołanych przez różne konflikty i problemy wokół nas. W czasach niepewności, konfliktów i strachu łatwo jest dać się zwieść fałszywym obietnicom lub stracić nadzieję. Ostrzeżenie Jezusa, by „nie dać się zwieść” jest zaproszeniem do pozostania ugruntowanym w wierze, rozeznając prawdę pośród zgiełku świata. Pomimo wyzwań, zmian i strat, jedna rzecz pozostaje niezmienna: miłość Boga. Miłość ta jest naszym schronieniem i siłą, przypomnieniem tego, co naprawdę ważne i przewodnikiem po tym, jak powinniśmy żyć i kochać w zamian. Fragment ten zachęca również do ufności w Boży plan, nawet w obliczu niepewności. Wzywa nas do skupienia się na kultywowaniu życia skoncentrowanego na miłości, współczuciu i wierności, wiedząc, że to właśnie one przetrwają. Zastanówmy się: W czasach niepewności i strachu, w jaki sposób rozróżniam między prawdami, które zakotwiczają mnie w wierze, a rozproszeniami, które mnie od niej odciągają?
Don Giorgio
lis 25, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek 34. tygodnia czasu zwykłego
Święta Katarzyna Aleksandryjska, dziewica, męczennica
Ewangelia - Łukasza 21:1-4
„Lecz ona z tego, co miała, złożyła wszystko, co miała, aby przeżyć”. W tej historii Jezus obserwuje ubogą wdowę, która daje dwie małe monety do skarbca świątynnego. Chociaż jej ofiara wydaje się nieznaczna w porównaniu z bogatymi ofiarodawcami, Jezus chwali jej czyn, ponieważ dała wszystko, co miała na życie. Nie chodzi o dawanie czegoś, ale o dawanie wszystkiego. Jeśli nie dajesz wszystkiego, dajesz cokolwiek. Prawdziwe dawanie nie pochodzi z nadmiaru lub wygody, ale z miejsca poświęcenia, zaufania i całkowitego poddania się. Czyn wdowy pokazuje, że prawdziwe dawanie nie pochodzi z nadwyżki lub wygody, ale z miejsca poświęcenia, zaufania i całkowitego oddania. Czyn wdowy pokazuje, że oddanie wszystkiego jest znakiem wiary. Ofiarowując wszystko, co miała, wdowa zademonstrowała swoje całkowite zaufanie w Bożą opatrzność, pokazując, że jej życie zależało bardziej od Boga niż od zasobów materialnych. Częściowe dawanie może stać się powierzchowne. To wyzwanie dla nas, abyśmy ocenili nasze własne ofiary - nie tylko materialne, ale także czas, energię i miłość - pytając, czy pochodzą one z miejsca prawdziwego zaangażowania. Zastanówmy się: Co w swoim życiu powstrzymujesz przed pełnym ofiarowaniem - czy jest to czas, energia, miłość czy zaufanie - i co może oznaczać dla ciebie całkowite oddanie tych obszarów Bogu lub większemu celowi?
Don Giorgio
