Sobota, 7 października
Matki Bożej Różańcowej Sobota 26 tygodnia czasu zwykłego Pierwsze czytanie - Dzieje Apostolskie 1:12-14 "Wszyscy oni łączyli się w nieustannej modlitwie wraz z kilkoma kobietami, w tym z Maryją, matką Jezusa". Dziś obchodzimy święto Matki Bożej Różańcowej. Różaniec to coś więcej niż modlitwa. To sposób na życie. To życie z Matką Bożą, którą widzimy w czytaniu przebywającą z Apostołami i innymi na modlitwie. Różaniec przypomina, że Matka Boża jest z nami, tak jak była z Jezusem Chrystusem. W chrzcie otrzymaliśmy życie Jezusa Chrystusa. Tak więc Matka Boża towarzyszy nam, którzy mamy życie Jej Syna. Towarzyszy nam w naszej podróży. Aby zrozumieć tę tajemnicę, przechodzimy przez tajemnice różańca, aby zobaczyć, jak była z Jezusem Chrystusem. Różaniec łączy momenty historii zbawienia z naszą osobistą historią. Różaniec łączy wydarzenia z życia Chrystusa z wydarzeniami z naszego życia. Życie staje się różańcem, gdy różaniec przybliża życie Chrystusa z Matką Bożą. Zastanówmy się: Czy odmawiam różaniec, aby prowadzić życie z Matką Bożą?
Piątek 6 października
Piątek 26. tygodnia okresu zwykłego Święty Brunon, kapłan Pierwsze czytanie - Baruch 1:15-22 Prorok rozpoznaje, co dzieje się z nami, gdy grzeszymy i oddalamy się od Pana. Kiedy jesteśmy nieposłuszni Panu, nie słuchamy Jego głosu w naszym sercu, ale podążamy za obcymi głosami. Bóg jest naszym stwórcą i wyzwolicielem. Jego głos jest głęboko w naszym sercu. Słuchanie Go i podążanie za Nim jest jak życie w krainie mlekiem i miodem płynącej. Podążając za obcymi głosami, oddalamy się od dobra, do którego zostaliśmy powołani. Ważne jest, aby rozpoznać, kiedy jesteśmy nieposłuszni Panu. "Uczciwość należy do Pana, Boga naszego". Pan zawsze chce dla nas jak najlepiej. Chce, abyśmy zawsze byli w krainie mlekiem i miodem płynącej. Możemy więc zawsze biec do Niego, aby być częścią Jego uczciwości, słuchając Jego głosu. Zastanówmy się: Czy rozpoznaję, kiedy nie słucham głosu Pana?
Czwartek, 5 października
Czwartek 26. tygodnia zwykłego Święta Faustyna Kowalska, zakonnica Pierwsze czytanie - Nehemiasza 8:1-12 "Nie smućcie się, bo radość Pana jest waszą twierdzą". Ezdrasz, kapłan, przyniósł Prawo przed zgromadzenie i czytał księgę od wczesnego rana do południa. Obecność Prawa Pańskiego jest bardzo wzbogacająca. Lud Boży słucha czytania Prawa z szacunkiem. Kiedy Ezdrasz otworzył księgę, wszyscy ludzie wstali, podnieśli ręce i odpowiedzieli: "Amen! Amen". Następnie pokłonili się i twarzą do ziemi padli przed Panem. Gest ludu Bożego jest bardzo wymowny. Jest to całkowite poddanie się nawet przed odczytaniem. To, co pochodzi ze Słowa Bożego, są gotowi przyjąć. To właśnie widzimy w ich geście pokłonu jeszcze przed czytaniem. Następnie Ezdrasz czytał z Prawa Bożego, tłumacząc i nadając sens, aby ludzie zrozumieli, co zostało przeczytane. Z tego powodu ludzie zaczęli płakać. Na to Ezdrasz powiedział: Nie smućcie się. Radość Pana jest twoją twierdzą. Pan jest z ciebie zadowolony. Pan cię kocha. Bądź szczęśliwy i nie smuć się. Zastanówmy się: Jaki jest mój stosunek do Słowa Bożego?