Piątek 13 października

Piątek 13 października

Piątek 27 tygodnia czasu zwykłego Pierwsze czytanie - Joel 1:13-15,2:1-2 Prorok proponuje dzień pokuty. Dzień powitania Pana. Dzień oczyszczenia, aby dobrze przyjąć Pana. Najważniejszym czynnikiem w tym apelu jest to, że cała społeczność jest wezwana do pokuty. Kapłani, kaznodzieje, starsi i cała społeczność przygotowują się na przyjęcie Pana. Nasze przygotowanie do przebywania z Panem musi odbywać się razem z całą społecznością. Nie mogę przygotowywać się sam, aby być blisko Boga. Mogę przygotować się ze wszystkimi wokół mnie do obecności Pana. Nie możemy przygotować się na przyjęcie Pana, nie włączając w to innych. Musimy razem z naszą wspólnotą przygotowywać się do bycia blisko Boga. Musimy wziąć tych wokół nas w nasze bycie z Panem. Musimy iść razem w kierunku Pana. Nie możemy iść sami do Boga. Zastanówmy się: Czy zabieram wszystkich wokół siebie do Pana razem ze mną?
Czwartek, 12 października

Czwartek, 12 października

Czwartek 27 tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - Malachiasza 3:13-20 "Wtedy znowu zobaczycie różnicę między człowiekiem prawym a bezbożnym, między tym, który służy Bogu, a tym, który Mu nie służy". Słowo Boże poucza nas dzisiaj o bardzo ważnym aspekcie naszego życia. Istnieje różnica między tymi, którzy są blisko Boga, a tymi, którzy są daleko od Niego. Ta różnica jest czymś stworzonym przez Boga. Ale stworzony przez nas z naszą wolnością. Dzieje się tak, że kiedy decydujemy się być blisko Boga z naszą wolnością, wzrastamy w świetle Bożej miłości. "Ale dla was, którzy boicie się mego imienia, zaświeci słońce sprawiedliwości z uzdrowieniem w swoich promieniach". Ale dla tych, którzy wybierają swoją wolność, aby być z dala od Boga, zabraknie im tego światła. To tak, jakby zamknąć oczy i powiedzieć, że jest ciemność. Ten, kto ma otwarte oczy, widzi światło słońca i chodzi prawidłowo. Ale ten, kto ma zamknięte oczy, nie zobaczy słońca i będzie w niebezpieczeństwie. Wybór należy do nas wraz z naszą wolnością. Zastanówmy się: Czy mam zawsze otwarte oczy, aby widzieć światło Bożej miłości?
Środa, 11 października

Środa, 11 października

Środa 27. tygodnia okresu zwykłego Święty Jan XXIII, papież Pierwsze czytanie - Jonasz 4:1-11 W tym epizodzie Księgi Jonasza jest wielka lekcja do nauczenia się. Lekcja, której musimy się nauczyć i która musi stać się częścią naszego codziennego życia. Być może Bóg dał mi możliwość nauczenia się tego. Kiedy wchodzimy w prawdziwą relację z Bogiem, zmieniamy się, dostosowujemy i przekształcamy. To właśnie jest najważniejsze. Zmiana, która dokonuje się w naszym codziennym życiu. Najbardziej widoczna zmiana zachodzi w naszych relacjach z innymi. Przyjmujemy z radością każdą dobrą rzecz, która przydarza się innym. Radość innych staje się naszą radością. Ta transformacja zachodzi w naszej relacji z Bogiem. Jonasz był smutny, gdy Bóg zmienił swoją decyzję o zniszczeniu Niniwy, co jest dobrą rzeczą. Ale Bóg nawiązuje rozmowę z Jonaszem, aby ten zrozumiał boską rzeczywistość. Na tym polega piękno relacji z Bogiem. W prawdziwej relacji z Bogiem zawsze jest ten dialog, aby zrozumieć rzeczywistość. Zastanówmy się: Czy staję się częścią dialogu z Bogiem w mojej relacji z Bogiem?
Wtorek, 10 października

Wtorek, 10 października

Wtorek 27 tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - Jonasz 3:1-10 "Wieść o tym dotarła do króla Niniwy, który wstał ze swego tronu, zdjął szatę, przywdział wór i usiadł w popiele". Ten obraz króla Niniwy jest bardzo imponujący. Jak król reaguje na słowa proroka. W jego zachowaniu widzimy prawdziwą zmianę. Słowo Boże wywarło ogromny wpływ na życie króla. Powstał ze swego tronu, to znaczy, powstał ze swej władzy, ze swego autorytetu, ze swej supremacji, ponieważ przyjął moc Słowa Bożego, przyjął moc autorytetu Słowa Bożego. Następnie zdjął swoją szatę, to znaczy, opuścił wszystkie swoje wygody, odarł się ze wszystkich swoich przywilejów, ponieważ chce być pocieszony Słowem Bożym. Następnie przywdział wór. Uznał potrzebę łaski i miłosierdzia Bożego. Rozpoznał swoje słabości i słabości. Na koniec usiadł w popiele. W końcu rozpoznał przeznaczenie całej światowej przepychu i chwały, która kończy się w popiele. Rozpoznał wieczność Słowa Bożego. Postawa i działania króla Niniwy są wzorem. Zastanówmy się: Czy moja postawa i czyny zmieniają się wraz ze Słowem Bożym?
Poniedziałek, 9 października

Poniedziałek, 9 października

Poniedziałek 27. tygodnia okresu zwykłego Święci Denis, biskup i jego towarzysze, męczennicy Pierwsze czytanie - Jonasz 1:1-2:1,11 Bóg ma plan dla każdego z nas. Bóg wyjaśnił Jonaszowi swój plan. Jonasz nie był jednak gotowy na przyjęcie tego planu. Nie chcąc zaakceptować Bożego planu dla mieszkańców Niniwy, Jonasz nie akceptuje zarówno Bożego planu dla mieszkańców Niniwy, jak i dla siebie. Kiedy chcemy widzieć świat własnymi oczami, a nie oczami Pana, nie tylko nie widzimy świata we właściwy sposób, ale także nie widzimy siebie we właściwy sposób. Akceptując Boży plan dla innych, akceptujemy Boży plan dla nas samych. To właśnie widzimy w historii Jonasza. Nasze plany kończą się w ciemności brzucha ryby, ale Boży plan otwiera możliwość trzeciego dnia na brzegu, aby zacząć od nowa. Zastanówmy się: Czy jestem otwarty na Boże plany i postrzeganie świata oczami Bożego planu?