Sobota 8 kwietnia
Wielka Sobota Cisza Wielkiej Soboty nie jest wyciszeniem Słowa Bożego, ale jest wymową Słowa Bożego. Cisza Wielkiej Soboty jest rzeczywistością, w której wcielone Słowo Boże przejmuje kontrolę nad twoją historią, naszą historią. Stał się integralną częścią naszej historii. Stał się tym, który zmienia naszą historię. To jest Jezus Chrystus. Im więcej wiesz o Jezusie Chrystusie, tym bardziej jesteś w Nim zakochany. Bo On obejmuje każdego i wszystkich. Milczenie Słowa Bożego w Wielką Sobotę jest przykładem, że Bóg postępuje naprzód ze swoim planem niezależnie od naszych planów i poprowadzi nas do właściwego celu.
Piątek 7 kwietnia
Wielki Piątek Pierwsze czytanie - Izajasza 52:13-53:12 "A przecież nasze były cierpienia, które nosił, nasze były boleści, które dźwigał. Ale my, myśleliśmy o Nim jako o kimś ukaranym, uderzonym przez Boga i sprowadzonym na ziemię. A przecież został przebity za nasze winy, zmiażdżony za nasze grzechy". Te słowa Izajasza wyjaśniają Wielki Piątek. Kto umarł za nas? Jak umarł? I dlaczego umarł? Jezus Chrystus, Syn Boży, stanął w obliczu brutalnej śmierci na krzyżu, za nasze grzechy. W Jezusie Chrystusie świat widzi coś, co nigdy nie zostało opowiedziane, świat jest świadkiem czegoś, czego nigdy wcześniej nie słyszano. Przed Jezusem Chrystusem stoją królowie. W Nim objawiła się moc Pana. Stanął w obliczu gwałtownej śmierci, śmierci po wielu bólach i cierpieniach. Bólu i cierpienia z powodu naszych grzechów. Przyjął wszystkie te cierpienia i ból, a w Nim te cierpienia i ból przemieniły się w przebaczenie i wzajemną miłość. W Nim zmienił się świat. Zmieniła się ludzkość. W Krzyżu Jezus niósł nasze smutki i nosił nasze cierpienia. W Nim nasza ludzka natura zyskała zupełnie nową potencjalność. Potencjał, aby przyjąć Boga jako Ojca, który przebacza wszystkie nasze grzechy, przyjmując jedyną w swoim rodzaju ofiarę Chrystusa. Cały świat otrzymał serce, które może być całkowicie otwarte na plan Boga. Śmierć Jezusa na krzyżu jest świtem naszej nadziei, nawet w najciemniejszych nocach naszego życia.
Czwartek 6 kwietnia
Wielki Czwartek - Msza św. wieczorna Pierwsze czytanie - Księga Wyjścia 12:1-8,11-14 Pascha to święto Boga wchodzącego w nasze życie. "Przejdę przez ziemię egipską". Mówi: "Przejdę nad tobą". Bóg wchodzący w historię ludzkości. I krew ofiary ratuje od plagi niszczącej. Krew ofiary to krew Jezusa Chrystusa, która ratuje nas przed niszczącą plagą grzechu. Krew nieskalanego baranka Bożego. On poświęcił się, aby nas zbawić. Przelał Swoją krew, aby nas chronić. Musimy naznaczyć nasze życie tą drogocenną krwią Jezusa Chrystusa. Dzieje się to w sakramencie Eucharystii, który również został ustanowiony przez Jezusa Chrystusa. On złożył siebie w ofierze, a następnie ustanowił sakrament Eucharystii, aby Jego ofiara była stale odnawiana na ołtarzu, a my jesteśmy zbawieni przez Jego Krew. To nie jest tylko ochrona. To jest udział w Jego życiu. To nie tylko drzwi oznaczone krwią. To stawanie się częścią Jego ciała. Eucharystia przemienia Paschę w wieczne współżycie Pana z nami. Zastanówmy się: Czy naprawdę rozumiemy znaczenie Eucharystii?
Środa 5 kwietnia
Środa Wielkiego Tygodnia Pierwsze czytanie - Izajasza 50, 4-9 "Każdego ranka budzi mnie do słuchania, do słuchania jak ucznia. Pan otworzył mi ucho. Ze swej strony nie stawiałem oporu, ani się nie odwracałem". W tych słowach proroka Izajasza widzimy relację, którą mamy rozwijać z Panem. On budzi nas każdego ranka. Każdego ranka! Nie zostawia nas samych nawet na jeden dzień. Każdego ranka On mnie budzi. Być obudzonym przez głos Pana. Jakie to piękne! On nie tylko mnie budzi, ale budzi mnie do słuchania, do słuchania jak ucznia. Budzi mnie, bym był uczniem. Z ciemności nocy On budzi mnie do światła ucznia. A moją odpowiedzią na to jest moje całkowite oddanie się Jemu. "Ze swej strony nie stawiałem oporu, ani się nie odwracałem". Jestem całkowicie prowadzony przez Niego. Pan otworzył moje ucho. Słyszę Jego głos i idę za Dobrym Pasterzem. Czuję Jego pomoc i nic mnie nie przeraża. Taką relację musimy mieć z naszym Panem, który daje swoją miłość na Krzyżu. Zastanówmy się: Czy budzę się na Jego głos i idę za Nim?