Czwartek, 2 lutego
Ofiarowanie Pańskie - święto Pierwsze czytanie - Malachiasza 3, 1-4 Światowy Dzień Życia Konsekrowanego "Któż zdoła się oprzeć dniu Jego przyjścia?" Nikt nie może oprzeć się wezwaniu Boga. Ten, kto posłucha Jego wezwania, po prostu odda Mu swoje życie. On wchodzi w jego życie i całkowicie je przemienia. "On bowiem jest jak ogień uszlachetniający i jak ług wypełniający. Zajmie swoje miejsce jako uszlachetniający i oczyszczający; oczyści synów Lewiego i uszlachetni ich jak złoto i srebro,". Kiedy pozwolimy, aby łaska Boża w nas działała, będzie ona jak ogień uszlachetniający. Kiedy pozwolimy, aby nasze życie było utożsamiane z planem Boga, On będzie nas uszlachetniał i oczyszczał. Praca Boga w nas wydobędzie z nas to, co najlepsze. Słuchanie Bożego wezwania i całkowite oddanie naszego życia Bogu przyniesie to, co w nas najlepsze. Co jest najlepszego w naszym życiu poza tym, że plan Boga realizuje się w nas! Wtedy stajemy się najlepszą ofiarą... "wtedy złożą ofiarę Panu, jak należy". Pytanie więc, na ile po usłyszeniu Bożego wezwania pozwalamy Bogu nas uszlachetnić i oczyścić. Dzieje się to za każdym razem, gdy rezygnujemy z naszego planu, by przyjąć plan Boga. Zastanówmy się: Czy pozwalam Bogu wydobyć ze mnie to, co najlepsze?
Środa, 1 lutego
Środa 4. tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - List do Hebrajczyków 12:4-7,11-15 "Cierpienie jest częścią waszego treningu". Autor przedstawia chrześcijański sposób patrzenia na nasze trudności i cierpienia. Cierpienie jest częścią naszego treningu. Bóg traktuje nas jako swoich synów i córki. Dał nam pełną wolność. Nasza wolność i złe wybory nasze lub innych przynoszą nam cierpienie. Wtedy Bóg jako Ojciec staje po naszej stronie i przekształca nasz ból w odkupieńcze cierpienie, jak Jezus na krzyżu. Krzyż prowadzi do zmartwychwstania. Dlatego autor mówi: "owocuje pokojem i dobrem". Dlatego powinniśmy przestać narzekać na nasze trudności i musimy spojrzeć na nie w innej perspektywie. Nasze trudności i ból nie mogą nas odciągać od drogi chrześcijańskich wyborów. "Podtrzymuj więc wiotkie ramiona i stabilizuj drżące kolana i wygładzaj ścieżkę, którą kroczysz; wtedy zraniona kończyna nie będzie się wykręcać, tylko znów urośnie w siłę". Cierpienie nie może zamieniać się w słabość, ale musi przemieniać się w siłę do kroczenia drogą Pana. Siłę do zawarcia pokoju ze wszystkimi i wyjęcia z nas wszelkiej nienawiści. Zastanówmy się: Czy przemieniam swoje cierpienia w siłę, by zawrzeć pokój ze wszystkimi, czy w słabość, by się na wszystkich gniewać?
Wtorek 31 stycznia
Święty Jan Bosko, kapłan Pierwsze czytanie - Hbr 12, 1-4 Test mówi o konieczności wytrwałości w utrzymywaniu naszego wzroku na Jezusie. Nie możemy stracić z oczu Jezusa w żadnej chwili naszego życia, ponieważ to On prowadzi nas w naszej wierze i doprowadza ją do doskonałości. Aby zachować wzrok na Nim, musimy odrzucić wszystko, co przeszkadza nam w unikaniu grzechu. Utrzymywać wzrok na Jezusie oznacza zrozumienie błahości wszystkiego poza Nim. Mieć Jezusa przed oczyma oznacza wyrzec się wszystkiego, co zabiera Jego miejsce w moim życiu. Trzymać wzrok na Jezusa to przyjąć krzyż tak, jak On go przyjął. Jego droga staje się naszą drogą. Musimy naprawdę walczyć z grzechem, ponieważ tak naprawdę idziemy przeciwko naszemu ego i naszemu samolubstwu. Ponadto musimy zmierzyć się z otaczającym nas światem, który pociąga nas do podążania za swoim urokiem bycia egoistą. Zastanówmy się: Czy tracimy z oczu Jezusa na naszej drodze z powodu uroku indywidualizmu i egoizmu?
Poniedziałek 30 stycznia
Poniedziałek 4 tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - List do Hebrajczyków 11, 32-40 "Ci wszyscy są bohaterami wiary". Bohaterowie wiary, jakże piękny to tytuł. W jaki sposób to osiągnęli? Osiągnęli to pozwalając, by obietnica Boga weszła w ich życie. Pozwolili, aby ich życie było całkowicie kierowane przez plan Boży. Nie uciekali, gdy przychodziły trudności. Udało im się zobaczyć trudności jako część ich wiary. Byli słabi, ale wiara dawała im siłę. Byli źle traktowani przez świat, ale wiara dawała im siłę, by iść na pustynię, gdzie znajdowali prawdę wiary. Bohaterowie wiary to ci, którzy są z nami na naszej drodze wiary, ponieważ chodzenie po tej drodze nie jest samotne. Chodzimy z bohaterami wiary. "Ci wszyscy są bohaterami wiary, ale nie otrzymali tego, co było obiecane, gdyż Bóg przewidział dla nas coś lepszego, a oni nie mieli osiągnąć doskonałości inaczej jak tylko z nami". Zastanówmy się: Czy czujesz, że w swojej drodze wiary idziesz z bohaterami wiary?