Sobota 10 grudnia
Sobota 2 tygodnia Adwentu lub Matki Bożej Loretańskiej Ewangelia - Mateusza 17:10-13 „Mówię wam, że Eliasz już przyszedł, a oni go nie poznali, ale potraktowali go tak, jak im się podobało; i Syn Człowieczy będzie cierpiał podobnie z ich rąk”. Kiedy proroczy głos nie zostanie wysłuchany, Syn Człowieczy będzie musiał cierpieć. Czym jest proroczy głos? „Uczniowie zrozumieli wtedy, że mówił o Janie Chrzcicielu”. Głos proroczy jest głosem nawrócenia i pokory. „Wydawajcie owoce godne pokuty (Mat. 3:8). Kiedy głos proroczy nie zostanie rozpoznany przez Kościół, ucierpi droga Chrystusa. Kiedy proroczy głos nie zostanie rozpoznany przez społeczność, prawda Chrystusa będzie cierpieć. Kiedy proroczy głos nie zostanie rozpoznany przez rodzinę, ucierpi na tym życie Chrystusa. Kiedy każdy z nas nie rozpoznaje proroczego głosu, ucierpi na tym obecność Chrystusa. Adwent to czas, aby przynieść owoce pokuty: pokorę.
Piątek 9 grudnia
Piątek 2 tygodnia Adwentu lub św. Juana Diego Cuauhtlatoatzina Ewangelia - Mateusza 11:16-19 Kiedy słyszymy coś dobrego, podążajmy za tym, inspirujmy się tym i działajmy zgodnie z tym. Ale czasami niszczymy mądrość innych. Aby nie podążać za tą mądrością, znajdujemy wymówki. Wymówki, które poniżają przesłanie i ich przyjaźń. Niech mądrość nas prowadzi. Adwent to czas przyjęcia myśli drugiego bez uprzedzeń.
Czwartek, 8 grudnia
Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny - Uroczystość Ewangelia - Łk 1, 26-38 "Maryja powiedziała do anioła: 'Ale jakże to się stanie, skoro jestem dziewicą?". Maryja miała ten kryzys zrozumienia, jak ma działać plan Boży. Następnie przyjmuje plan Boży "'niech mi się stanie to, co powiedziałeś'". "To, co powiedziałeś" lub inaczej mówiąc "cokolwiek powiedziałeś" niech mi się stanie. To jest całkowite zaufanie. I absolutna odwaga, by otworzyć się na plan Boga. Maryja jest gotowa przyjąć całkowicie jakikolwiek plan Boga w Jej życiu. Nic nie przeszkadza Jej w otwarciu się na plan Boży. To jest łaska Niepokalanego Poczęcia. Wszystko w Niej w pełni współpracuje z planem Bożym. Mieć odwagę i uległość wobec planu Bożego. Zdolność do całkowitego podporządkowania się woli Bożej. Łaska przezwyciężenia kryzysu, kiedy nie wiesz, jaki jest plan Boga wobec ciebie. Możemy być w kryzysie, ponieważ nie rozumiemy, czego Bóg od nas chce. Albo możemy być w kryzysie, bo to, czego chcemy, nie dzieje się. Pierwszy to lęk przed otwarciem się na Boży plan. Potrzebujemy łaski Bożej jak Maryja. Drugi to lęk przed utratą naszych wygód. To też, potrzebujemy łaski Boga, aby pokonać nasz egoizm. Zastanówmy się: Adwent to czas odwagi, by otworzyć się na plan Boga, będąc uległym Jego łasce.
Środa, 7 grudnia
Święty Ambroży, biskup, doktor Kościoła w środę 2. tygodnia Adwentu Ewangelia - Mt 11, 28-30 Jezus stawia przed nami wielką ofertę. "Przyjdźcie do mnie... weźcie na swoje barki moje jarzmo.... uczcie się ode mnie......", a "znajdziecie odpoczynek dla dusz waszych". Chodzi o osobistą relację, jaką możemy mieć z Jezusem Chrystusem. Osobistą relację, która zaczyna się od pójścia do Niego, bycia z Nim i uczenia się od Niego. Wtedy będziemy mieli odpoczynek dla naszych dusz. Wtedy będziemy mieli pokój. Nasza intymna relacja zaczyna się od pójścia do Niego w każdej sytuacji i w każdym czasie, nie jako ostatniej deski ratunku, ale jako pierwszej deski ratunku. Mamy Jego gościnę. Wystarczy pójść do Niego. Drugim krokiem jest nie tylko pójście, ale bycie z Nim. Wziąć na swoje barki Jego jarzmo oznacza być pod Jego przewodnictwem. Jego prowadzenie jest łatwe i lekkie, ponieważ On bierze na siebie całą odpowiedzialność. Podczas gdy On nas prowadzi, przychodzi trzeci element - uczenie się od Niego. Czego się uczymy? Że On będzie tam zawsze i w każdej chwili. Tak więc pójście, wzięcie na swoje barki i uczenie się dają nam pokój. Zastanówmy się: Adwent jest czasem pójścia do miłości Boga, wzięcia na swoje barki miłości Boga i uczenia się od miłości Boga.