Sobota 17 września

Sobota 17 września

Świętego Roberta Bellarmine, biskupa, doktora Kościoła Świętej Hildegardy z Bingen, Dziewicy Ewangelia - Łk 8, 4-15 Ewangelia mówi o przypowieści o Siewcy. Nie bójcie się siać. Mamy wiele obaw, by siać. Mamy mnóstwo wymówek, żeby nie siać. Bo przede wszystkim nie rozpoznajemy mocy tego, co siejemy. Jezus mówi, że "ziarnem jest słowo Boże". Jeśli więc masz Słowo Boże, to dlaczego boisz się siać? Nie wydawaj osądów na temat tego, gdzie siejesz. Po prostu siej Słowo Boże. Ale upewnij się, że to Słowo Boże jest tym, co siejesz, a nie twoje słowo. Często mamy obawy, ponieważ nie mamy wystarczającej wiary w moc Słowa Bożego. Uwierz w Słowo Boże i bądź Siewcą. Bądź Siewcą Słowa Bożego dla wszystkich, których dziś spotkasz. Może nawet samym uśmiechem...  
Piątek 16 września

Piątek 16 września

Święci Korneliusz, papież, i Cyprian, biskup, męczennicy Piątek 24. tygodnia w okresie zwykłym Ewangelia - Łk 8, 1-3 "...kilka innych, które zaopatrywały je z własnych środków". Ewangelia mówi o odważnych kobietach, które szły za Jezusem i dodaje to zdanie: "zaopatrywały Jezusa i Jego uczniów z własnych środków". Często nasze pójście za Jezusem jest poszukiwaniem zasobów. Stajemy się ofiarami naszego własnego poszukiwania środków na pomoc innym i na realizację projektów. Ale w dzisiejszej Ewangelii widzimy te odważne kobiety, które idą za Jezusem i zapewniają im "WŁASNE ZASOBY". Musimy iść za Jezusem z naszymi własnymi zasobami. Przez większość czasu szukamy zasobów i lamentujemy, że ich nie znaleźliśmy. Dla innych poszukiwanie zasobów polega na szukaniu szkoleń. To nie jest to, co mówi nam przesłanie Ewangelii. Idź za Jezusem z własnymi zasobami, z własnym sercem, pomagaj tym, którzy są wokół nas z własnymi zasobami. Aby czynić dobro nie potrzebujemy kursu czy projektu, wystarczy otworzyć swoje serce i umysł na wołanie i łzy innych.  
Czwartek, 15 września

Czwartek, 15 września

Matki Boskiej Bolesnej Czwartek 24 tygodnia w okresie zwykłym Pod krzyżem Maryja uczestniczyła i obejmowała ból swojego syna na krzyżu dla zbawienia ludzkości. Uczestniczyła w bólu Jezusa dla zbawienia każdego z nas. Jeszcze więcej Jezus powiedział: „Kobieto, to jest twój syn”. Obejmuje każdego z nas, nasz ból, nasze lęki i nasze aspiracje. I przekazuje nam miłość Bożą. Musimy być blisko Niej, aby poczuć ten uścisk, kiedy Matka Boża Bolesna przyjmuje nasze boleści i pociesza nas miłością Bożą wyrażoną i doświadczaną w Jej synu. „To jest twoja matka”. To jest dar Jezusa z Krzyża. Dlaczego czekamy, aby ją przytulić, kiedy mamy kłopoty? Biegnij do niej! Ona jest zawsze pod naszymi krzyżami, uczestnicząc w naszych cierpieniach i bólach.
Środa, 14 września

Środa, 14 września

Podwyższenie Krzyża Świętego Ewangelia - Jan 3, 13-17 W to święto Podwyższenia Krzyża Świętego moja refleksja brzmi: czy Krzyż Święty jest wywyższony w moim życiu? To miłość i nabożeństwo do Krzyża Świętego wywyższa Krzyż Święty w naszym życiu. Krzyż Święty jest podsumowaniem historii zbawienia. Jest fundamentem wiary. Jest źródłem nadziei i wyrazem miłości. Krzyż Święty jest tym, co czyni różnicę w naszych cierpieniach. Krzyż Święty oczyszcza nasze cierpienia osobiste, te, które podejmujemy dla osiągnięcia naszych celów, przez miłość drugiego człowieka. Krzyż Święty przekształca nasze cierpienia zadawane przez innych w narzędzia łaski dla nich samych. Święty Krzyż podnosi niewytłumaczalne cierpienia w oczekiwanie z miłością na trzeci dzień - dzień zmartwychwstania.
Wtorek, 13 września

Wtorek, 13 września

Świętego Jana Chryzostoma, biskupa i doktora Kościoła Ewangelia - Łk 7, 11-17 Widząc cud, wielu ludzi zaczęło podziwiać Jezusa. Jezus stał się obiektem podziwu. Nie myślcie, że to dobra wiadomość. Kiedy Jezus staje się obiektem podziwu, w naszym życiu i wokół nas nic się nie zmienia. Tylko podziw. Natomiast jeśli chcemy zmian w naszym życiu, musimy uczynić Jezusa nie obiektem naszego podziwu, ale musimy uczynić Go powodem naszego życia. Jak uczynić Jezusa powodem naszego życia? Możemy to zrobić uczestnicząc w tym samym współczuciu Jezusa. "Gdy Pan ją zobaczył, poczuł dla niej współczucie". Kiedy odczuwamy to samo współczucie przed smutkami innych, Jezus staje się powodem naszego życia. Mamy te same uczucia Jezusa. Jaka jest twoja relacja z Jezusem? Czy jest On powodem twojego życia, czy też jest przedmiotem twojego podziwu?
Poniedziałek 12 września

Poniedziałek 12 września

Poniedziałek 24 tygodnia w okresie zwykłym lub Najświętsze Imię Maryi Ewangelia - Łk 7, 1-10 ".... ale daj słowo i niech mój sługa będzie uzdrowiony" Oto widzimy przykład, w którym wiara przeradza się w całkowite oddanie się w ręce Boga. Kiedy wiara zamienia się w porzucenie siebie, wiara staje się miłością. To jest wiara, która jest wolna od wszelkich domniemań. Kiedy w wierze brakuje miłości, wiara staje się serią założeń i przesłanek. Wiara staje się rozwiązaniem, a nie relacją. Natomiast gdy wiara jest miłością, wiara staje się relacją. Jest to radość z chodzenia razem z Jezusem. Nic więcej nie potrzeba. Przed wiarą tego setnika z Kafarnaum, przeanalizujmy jakość naszej wiary. Czy nasza wiara, to wiara wypełniona miłością, relacją ? Czy też nasza wiara, wypełniona przypuszczeniami, rozwiązaniem?