Sobota 29 października
Sobota 30. tygodnia w okresie zwykłym Ewangelia - Łk 14:1,7-11 "...Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony". Pomyślimy, jak się wywyższamy? Wywyższam się w tych wszystkich momentach, w których udaję, że jestem kimś więcej niż jestem. Wywyższam się w tych wszystkich momentach, w których wiążę się z kimś, kto jest u władzy, albo chcę się przyjaźnić z ludźmi u władzy, z moich egoistycznych powodów. Wywyższam się we wszystkich tych momentach, w których szukam sztandarów lub sloganów, aby projektować siebie. We wszystkich tych momentach postępujesz wbrew Ewangelii, ponieważ postępujesz wbrew Bogu, który chce, abyś był sobą. Dlatego właśnie stajesz się pokorny. Przeciwnie, kiedy jesteś pokorny, akceptujesz i jesteś tym, czym jesteś, Bóg przejmuje kontrolę nad twoim życiem i zostaniesz wywyższony.
Piątek 28 października
Święci Szymon i Juda Tadeusz, Apostołowie - święto Ewangelia - Łk 6, 12-19 Powołujący jest ważniejszy niż powołanie. To jest bardzo ważne w kwestii naszego powołania. Kiedy zapominamy o powołującym, powołanie staje się mało znaczące i nieistotne. To właśnie dzieje się z wieloma powołaniami. Skupiają się oni na swoim powołaniu, ale nie na osobie, która ich powołała. Nie mają praktycznie żadnej relacji z powołującym, a jedynie z powołaniem. Stajemy się dobrymi menadżerami, stajemy się dobrymi organizatorami, osiągamy dobre zyski, a nawet dajemy dobre usługi. Ale nasza misja jest inna. Jesteśmy powołani, aby być z Nim, naszym powołującym. Cokolwiek robimy, bez Jego obecności staje się bez znaczenia. W naszej misji nie chodzi o sukcesy, ale o to, że obecność Tego, który nas powołał, robi różnicę.
Czwartek, 27 października
Czwartek 30 tygodnia w okresie zwykłym Ewangelia - Łk 13, 31-35 Widzimy tu konflikt między władzą światową a władzą charyzmatu. Władza światowa stawia ograniczenia, a charyzmat wnosi światło i miłość. Jezus broni charyzmatu, że będzie działał aż do zakończenia swojej misji. Musimy bronić charyzmatu ponad ograniczeniami władzy naszego egoizmu. Kościół jest organizmem. Cała idea synodalności polega na tym, aby Kościół działał jak organizm, w którym każdy element może odegrać swoją rolę. Gdy rolę tę przejmuje siła ludzkiego egoizmu, charyzmat znika zarówno z Kościoła, jak i z naszej osobistej sfery. Dlatego Ewangelia stawia przed nami pytanie: Czy jesteś wystarczająco odważny, aby nazwać siłę swojego egoizmu "lisem" i kontynuować misję charyzmatu Ewangelii?
Środa, 26 października
Środa 30. tygodnia w okresie zwykłym Ewangelia - Łk 13, 22-30 "Starajcie się jak najlepiej wejść przez wąskie drzwi, bo, powiadam wam, wielu będzie próbowało wejść, a nie zdołają". To dość trudne, skoro czytamy, że wielu będzie próbowało wejść i nie uda im się. Więc co tu jest nie tak? Próbują, a mimo to nie udaje im się. Jest coś zasadniczo nie tak. Tak, coś jest nie tak, ponieważ on znowu mówi: "Kiedyś jedliśmy i piliśmy w twoim towarzystwie; nauczałeś na naszych ulicach", ale on odpowie: "Nie wiem, skąd przychodzisz. Precz ode mnie, wy wszyscy niegodziwcy!". Byli razem z nim i w jego towarzystwie. My odprawiamy Mszę Świętą i modlimy się. Jesteśmy w Jego towarzystwie. Czy i my usłyszymy to samo? Czy popełniamy ten sam błąd? Jeśli tak, to co jest nie tak? To, co jest nie tak, to pierwsze zdanie fragmentu Ewangelii: "Jezus poszedł nauczać, udając się w drogę do Jerozolimy". Był w drodze do Jerozolimy. Jedli w jego obecności i słuchali go, ale nie poszli z nim do Jerozolimy. My odprawiamy Mszę Świętą i modlimy się w Jego obecności, ale nie jesteśmy gotowi iść z Nim do Jerozolimy, aby być na krzyżu.