Niedziela 21 kwietnia

Niedziela 21 kwietnia

4 Niedziela Wielkanocna
Ewangelia - Jana 10:11-18
Niedziela Dobrego Pasterza
Światowy Dzień Modlitw o Powołania
Obraz Dobrego Pasterza pochodzi z tego fragmentu, kiedy Jezus mówi: "Ja jestem dobrym pasterzem; znam swoich, a swoi Mnie znają, tak jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca; i życie swoje oddaję za owce moje". Ten fragment jest tak piękny, gdy nasza relacja z Jezusem Chrystusem jest wyjaśniona w osobistej relacji z Dobrym Pasterzem. Pasterzem, który mnie zna i który jest gotowy oddać za mnie życie. Jezus kocha mnie takim, jakim jestem, tak jak mnie zna. Kocha mnie jak pasterz. Pasterz ma miłość opiekuńczą. Miłość ochronną, która chroni mnie przed wszystkimi moimi wrogami. Miłość pasterza jest szczególna, ponieważ kiedy pasterz wie, że owca jest słaba, poświęca jej szczególną uwagę. Pasterz nie osądza. Kocha owce takimi, jakimi są. Miłość tego pasterza jest utożsamiana z jego głosem. Jego słowa, Jego głos, są zapewnieniem Jego obecności. To jest Jezus, Dobry Pasterz. Miłość, której nawet śmierć nie może zatrzymać. Miłość, która trwa wiecznie wraz ze Zmartwychwstaniem. Nic nie może powstrzymać miłości tego dobrego Pasterza. Zastanówmy się: Wielkanoc to rozpoznanie głosu Jezusa, dobrego pasterza.

https://www.vatican.va/content/francesco/en/messages/vocations/documents/20240421-messaggio-61-gm-vocazioni.html

Nasze powołanie

Nasze powołanie

Ważne jest, aby dowiedzieć się, kim jesteśmy. Tylko spotkanie z Nieskończonym Bogiem pozwala odkryć, kim naprawdę jesteśmy! Ponieważ wszystkie inne spotkania na naszej drodze z innymi ograniczają nas do schematów i ram tego, kogo spotykamy. Ale z Nieskończonym nie ma żadnych schematów i ram, On jest nieskończony i nie stawia żadnych ograniczeń w naszym rozwijaniu się w naszej prawdzie. Tylko przed Nieskończonym mogę znaleźć prawdę o sobie. Spotkania z nieskończonością prowadzą nas do konfrontacji z głębią naszej własnej istoty i zrozumienia naszego miejsca w wielkim planie istnienia. W tych spotkaniach pojawia się poczucie wyzwolenia z ograniczeń norm społecznych i osobistych ograniczeń, co pozwala na bardziej autentyczne odkrywanie własnej prawdy. To przekroczenie ograniczeń naszej skończonej egzystencji. Wykracza poza naszą indywidualną tożsamość i wspiera głębokie poczucie wzajemnych powiązań z całym wszechświatem i wszystkimi żywymi istotami. To wzajemne połączenie jest podstawą współczucia, empatii i miłości. To wyzwolenie, które daje nam wgląd w prawdę o nas samych, jest odkryciem naszego powołania.

Don Giorgio

Sobota, 20 kwietnia

Sobota, 20 kwietnia

Sobota 3. tygodnia okresu wielkanocnego
Ewangelia - Jana 6:60-69
"To duch daje życie, ciało nie ma nic do zaoferowania. Słowa, które Ja wam powiedziałem, są duchem i są życiem". To stwierdzenie Jezusa wywołało wielką reakcję wśród Jego uczniów. Według Ewangelii wielu uczniów opuściło Go i przestało z Nim chodzić. Jaki jest tego powód? Powodem jest to, że Jezus powiedział, że ciało nie ma nic do zaoferowania. Wielu uczniów Jezusa, którzy podążali za Nim, chciało zobaczyć zwycięstwo ciała. Zwycięstwo jednej z potęg tego świata zdobywającej władzę nad resztą. Ale zwycięstwo, o którym mówi Jezus, jest zupełnie inne. Jest to zwycięstwo ducha. Zwycięstwo Ducha Świętego. Ducha Miłości. Zwycięstwo ciała to moc i siła, to dominacja i mięśnie, to dowodzenie i autorytet. Ale Duch to pokora i służba, to bezinteresowność i łagodność, to życie i miłość. Jezus jest tego źródłem. To właśnie wyznaje Szymon Piotr: "Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz przesłanie życia wiecznego, a my wierzymy; wiemy, że jesteś Świętym Bożym ". Wielkanoc to uznanie Jezusa za źródło Ducha Świętego, który jest źródłem życia.

Piątek, 19 kwietnia

Piątek, 19 kwietnia

Piątek 3. tygodnia okresu wielkanocnego
Ewangelia Jana 6:52-59
"Jak ten człowiek może nam dać swoje ciało do jedzenia?" To bardzo naturalne pytanie. Ale odpowiedź Jezusa jest następująca: "Albowiem ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a krew moja jest prawdziwym napojem". Jak możemy zrozumieć to pytanie i tę odpowiedź? Rozwiązaniem tego dylematu jest zmartwychwstanie. Zmartwychwstanie jest rzeczywistością, która rozwiązuje ten dylemat. Zmartwychwstały Jezus jest chlebem życia. Ciało Jezusa torturowanego, ukrzyżowanego i martwego zmartwychwstało. To jest ciało zmartwychwstałego Chrystusa. To cierpienie jest dla nas, dla naszego zbawienia. On przelał za nas każdą kroplę krwi ze swojego ciała. To samo ciało zmartwychwstało. To samo ciało pokonało śmierć. To ciało jest potężniejsze niż śmierć i stało się życiem. Stało się chlebem zgodnie z życzeniem samego Jezusa Chrystusa. W zmartwychwstaniu Jezus Chrystus staje się chlebem życia. W zmartwychwstaniu Jego ciało staje się prawdziwym pokarmem, ponieważ w Jego śmierci na krzyżu każda komórka Jego ciała stała się zadośćuczynieniem za nasze grzechy. W zmartwychwstaniu Jego krew staje się prawdziwym napojem z tego samego powodu. Jego życie jest naszym życiem. On staje się chlebem życia. Zastanówmy się: Wielkanoc to zrozumienie procesu, w którym Jezus Chrystus staje się chlebem życia.

Czwartek, 18 kwietnia

Czwartek, 18 kwietnia

Czwartek 3. tygodnia okresu wielkanocnego
Ewangelia - Jana 6:44-51
"Nikt nie może przyjść do mnie, jeżeli go nie pociągnie Ojciec, który mnie posłał…". To jest klucz do naszej relacji z Jezusem Chrystusem. Musimy zrozumieć nasze synostwo. Jesteśmy synami i córkami Boga Ojca. Musimy zrozumieć Ojcostwo Boga Ojca. Dopóki nie zrozumiemy miłości Boga Ojca, nie możemy wejść w relację z Jezusem Chrystusem, jedynym synem tego Ojca. Synowska relacja z Bogiem Ojcem trzyma nas blisko Jezusa. "Wszyscy oni będą nauczani przez Boga, a słuchać nauki Ojca i uczyć się z niej, to przyjść do mnie". Tak więc, kiedy jesteśmy blisko Ojca, idziemy do Syna, aby zobaczyć oblicze Ojca. Ponieważ nikt nie widział Ojca poza Synem. Tak więc w Synu widzimy oblicze Ojca. Zastanówmy się: Wielkanoc to oglądanie oblicza Boga Ojca w Jezusie Zmartwychwstałym.