Wtorek, 15 sierpnia

Wtorek, 15 sierpnia

sie 14, 2023 | CHLEB POWSZEDNI

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny Pierwsze czytanie - Apokalipsa 11:19,12:1-6,10 "Niewiasta wydała na świat dziecię płci męskiej, syna, który miał rządzić wszystkimi narodami za pomocą berła żelaznego, a dziecię zostało zaprowadzone prosto do Boga i do Jego tronu, niewiasta zaś uciekła na pustynię, gdzie Bóg przygotował jej bezpieczne miejsce". Obchodzimy święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Upamiętnienie śmierci Najświętszej Maryi Panny (Zaśnięcie lub zaśnięcie, jak to było znane na Wschodzie) jest znane jako Wniebowzięcie ze względu na tradycję, że jej ciało nie uległo rozkładowi, ale została uniesiona z ciałem i duszą do nieba. Jest to święto, ponieważ Matka Maryja jest naszą poprzedniczką i wraz z Nią wszyscy mamy miejsce w niebie. W pierwszym czytaniu widzimy postać Matki Bożej, która urodziła dziecko, które miało rządzić wszystkimi narodami i zasiąść na tronie. Ale kobieta uciekła na pustynię, gdzie Bóg stworzył bezpieczne miejsce. To jest punkt naszej refleksji: Ona jest na pustyni, miejscu izolacji i cierpienia. Ale ma bezpieczne miejsce. Jest razem z nami na pustyni naszej izolacji i cierpienia. Kiedy jesteśmy z Nią, jednocześnie jesteśmy w bezpiecznym miejscu, ponieważ Bóg stworzył dla Niej miejsce bezpieczeństwa. Tak więc bycie z Matką Bożą to bycie w bezpiecznym miejscu, choć samotnym i cierpiącym na pustyni. Zastanówmy się: czy jestem razem z Matką Bożą w bezpiecznym miejscu przygotowanym przez Boga pośrodku mojej pustyni?
Poniedziałek, 14 sierpnia

Poniedziałek, 14 sierpnia

sie 14, 2023 | CHLEB POWSZEDNI

Maksymilian Kolbe, kapłan, męczennik Poniedziałek 19. tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - Księga Powtórzonego Prawa 10:12-22 "Obrzezaj tedy serce swoje i nie bądź więcej uparty, bo Pan, Bóg twój, jest Bogiem bogów i Panem panów". Obrzezaj swoje serce i nie bądź już uparty. Chodzi o to, aby nie być upartym i dać Panu prawdziwe miejsce w naszym życiu. Nie bać się niczego innego i kochać sprawiedliwość. On nigdy nie jest stronniczy i nie daje się przekupić. Dlatego Słowo Boże mówi: "Ten jest, który widzi sprawiedliwość dla sieroty i wdowy, który miłuje obcego i daje mu pożywienie i odzienie". Tak więc, nie będąc upartymi, witamy obcego i dajemy mu jedzenie i ubranie. Przyjmowanie innych do naszego życia. To społeczne wyzwolenie. W życiu św. Maksymiliana Koble widzimy większy model. Oddał swoje życie obcemu z powodu tego, co powiedział Jezus. To ty pokonujesz swój strach przed byciem na uboczu, ponieważ jesteś z Bogiem, który jest Bogiem bogów i Panem panów. Zastanówmy się: Czy cieszę się wolnością, by czynić sprawiedliwość ubogim i obcym?
Niedziela 13 sierpnia

Niedziela 13 sierpnia

sie 12, 2023 | CHLEB POWSZEDNI

19. niedziela zwykła Pierwsze czytanie - 1 Królewska 19:9,11-13 "A po ogniu dał się słyszeć łagodny powiew wiatru". Kiedy Eliasz to usłyszał, zakrył twarz płaszczem, wyszedł i stanął u wejścia do jaskini. Na początku czytania czytamy, że prorok dotarł do góry Boga, wszedł do jaskini i spędził w niej noc. Jest to bardzo symboliczne. Prorok jest na górze Pana, ale wchodzi do jaskini i spędza tam noc. Musimy wyjść z naszych jaskiń. Jaskinie naszych wątpliwości, jaskinie naszych lęków, jaskinie naszego gniewu: musimy wyjść z tych jaskiń i stanąć na górze przed Panem. Pan przychodzi w łagodnym powiewie. Łagodnym powiewem Jego miłości i dobroci. Musimy mieć odwagę wyjść z naszych jaskiń i stanąć w obecności Pana, który przychodzi w łagodności i dobroci. Zastanówmy się: Czy jestem gotowy wyjść z jaskiń moich wątpliwości i lęków, aby być w obecności Pana, który przechodzi z łagodnością powiewu?
Sobota, 12 sierpnia

Sobota, 12 sierpnia

sie 11, 2023 | CHLEB POWSZEDNI

Sobota 18 tygodnia czasu zwykłego Sobotnie wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Święta Jane Frances de Chantal, zakonnica Pierwsze czytanie - Księga Powtórzonego Prawa 6:4-13 "Niech te słowa, do których cię dziś wzywam, będą wypisane na twoim sercu". Są dwie ważne rzeczy dotyczące Słowa Bożego, które są przekazywane w tym wersecie. Miejsce Słowa Bożego i kontekst Słowa Bożego. Kontekstem Słowa Bożego jest dzień dzisiejszy. Dzień dzisiejszy Słowa Bożego to teraźniejszość. Słowo Boże jest tym, co przynagla dzisiaj, w chwili obecnej. To nie jest coś z przeszłości, ale z teraźniejszości. Jest tym, co powinno prowadzić nas teraz. W tym momencie. I jak? Powinno być zapisane w naszym sercu. Słowo Boże nie może być tylko słuchane lub słyszane. Ono musi być w naszym sercu. Musi być zapisane w sercu. Jak można pisać w sercu? Można pisać w sercu tylko z miłością. Oznacza to, że musimy teraz kochać Słowo Boże. Ta miłość do Słowa Bożego wyryje Słowo Boże w naszym sercu, a następnie będzie nas prowadzić. Zastanówmy się: Czy kocham Słowo Boże na tyle, aby Słowo Boże zostało zapisane w moim sercu?
Piątek, 11 sierpnia

Piątek, 11 sierpnia

sie 10, 2023 | CHLEB POWSZEDNI

Święta Klara, dziewica Piątek 18. tygodnia czasu zwykłego Pierwsze czytanie - Flp 3, 8-14 "Dla Niego godzę się na utratę wszystkiego i wszystko uznaję za śmieci, bylebym tylko miał Chrystusa i w Nim znalazł miejsce". Ta intymna relacja z Jezusem Chrystusem wynika ze zrozumienia fundamentalnej prawdy wiary chrześcijańskiej. Jest to spotkanie z osobą Jezusa Chrystusa. Wszystko staje się śmieciem, gdy się Go spotyka. Dlatego św. Paweł mówi, że nie może wydarzyć się nic, co przeważyłoby najwyższą korzyść z poznania Jezusa Chrystusa. Jeśli nasze spotkanie doprowadzi do poznania Jezusa Chrystusa, zmieni to wszystko. Poznanie Jezusa Chrystusa relatywizuje wszystko. Wszystko inne staje się śmieciem, gdy nadajemy pierwszorzędne znaczenie osobie Jezusa Chrystusa. Możemy nadać pierwszorzędne znaczenie Jezusowi Chrystusowi, gdy jesteśmy w stanie Go poznać. Aby Go poznać, musimy mieć postawę św. Pawła. "Wszystko, czego pragnę, to poznać Chrystusa i moc Jego zmartwychwstania oraz dzielić Jego cierpienia, naśladując wzór Jego śmierci". Jedynym pragnieniem św. Pawła jest poznanie Chrystusa, mocy Jego zmartwychwstania i dzielenie cierpień Jezusa. To pragnienie nie dotyczy tylko wiedzy, ale bycia częścią cierpień Jezusa. To jest doskonałość, która przychodzi przez wiarę. Być częścią cierpień Jezusa z wiarą w moc Jego zmartwychwstania. Zastanówmy się: Czy pragnienie uczestniczenia w cierpieniach Chrystusa jest częścią mojego pragnienia poznania Jezusa Chrystusa?