Sobota, 10 czerwca
Sobota 9 tygodnia czasu zwykłego Pierwsze czytanie - Księga Tobiasza 12:1,5-15,20 Jest to piękny fragment, w którym możemy znaleźć znaczenie chwalenia Boga i czynienia dobra. Dziękowanie Bogu i pomaganie potrzebującym są równie ważne. Wiara w Boga musi być wyrażana zarówno słowami, jak i czynami. Jeśli chodzi o dziękowanie Bogu, czytamy: "Głoście przed wszystkimi ludźmi czyny Boga, na jakie zasługują, i nigdy nie ustawajcie w dziękczynieniu", a także: "Dziękujcie Mu godnie. Czyń to, co dobre". Musimy dziękować Bogu w godny sposób i nigdy nie możemy znudzić się dziękowaniem. Jaki jest godny sposób dziękowania Bogu? Jest to czynienie tego, co dobre. W tym czytaniu widzimy komplementarność modlitwy i dobrych uczynków. "Musicie więc wiedzieć, że kiedy ty i Sara modliłyście się, to ja ofiarowałem wasze błagania przed chwałą Pana i czytałem je; tak samo, gdy grzebaliście zmarłych". Musimy uzupełniać nasze modlitwy dobrymi uczynkami, nasze dziękczynienie Bogu dawaniem jałmużny i nasze chwalenie Boga pomaganiem potrzebującym. Zastanówmy się: Czy uzupełniam moje modlitwy czynieniem dobra?
Piątek 9 czerwca
Piątek 9. tygodnia czasu zwykłego Święty Efrem, diakon, doktor Kościoła Pierwsze czytanie - Księga Tobiasza 11:5-17 W tym epizodzie z życia Tobita i Tobiasza widzimy sens życia. Życie służy dwóm rzeczom. Chwalenie Pana i błogosławienie innych w swoim życiu. Chwalenie Pana, ponieważ Bóg organizuje wszystko w życiu na dobre. Możemy mieć trudności w naszym życiu. Możemy mieć kryzys w naszym życiu, ale trzymamy się Pana i chwalimy Pana, kryzys odchodzi. Ufając Panu, zobaczymy, że noc odchodzi i pojawiają się światła. Dlatego musimy zawsze chwalić Pana. Drugą rzeczą, którą musimy robić, jest błogosławienie innych. Kiedy błogosławimy innych, stajemy się narzędziami Boga. Ponieważ Bóg jest źródłem wszystkich błogosławieństw w naszym życiu. Tak więc, kiedy kogoś błogosławimy, stajemy się kanałem Jego miłości i łaski. Zastanówmy się: Czy wystarczająco chwalę Boga i błogosławię innych?
Czwartek, 8 czerwca
Boże Ciało - Uroczystość Pierwsze czytanie - Księga Powtórzonego Prawa 8:2-3,14-16 Rozmowa Mojżesza z Ludem Bożym to dokładnie cała historia zbawienia. Bóg chce być ze swoim ludem. Bóg nas wyzwala. Bóg nas karmi. Bóg nas prowadzi. Bóg chce również, abyśmy byli wystarczająco pokorni, aby nawiązać z Nim relację. Kiedy Bóg nas karmi, jest to znak. To symbol. Pokazuje, jak bardzo jesteśmy od Niego zależni. Pokazuje, co jest ważne w naszym życiu. Wskazuje, w jaki sposób powinniśmy podejmować decyzje w naszym życiu. Nasze życie jest życiem zależnym od Boga. Zależne nie w sensie podporządkowania, ale w sensie relacji. Bóg chce okazywać swoją miłość, a my musimy przyjąć tę miłość z otwartym sercem. To znaczy w pokorze. Tylko pycha serca zamyka nasze serce przed Bogiem. Nasze serce ma być otwarte na Boga. Miłość Boża zstępuje z nieba jako manna, chleb do spożycia. Miłość Boga, która chce w nas zniknąć, abyśmy mogli żyć, abyśmy mogli działać, abyśmy mogli przetrwać. To pokora pozwala Bogu tak działać. Zastanówmy się: Czy jestem na tyle pokorny, by przyjąć dar Bożej miłości, która przychodzi do nas pod postacią chleba?