Poniedziałek 24 kwietnia
Poniedziałek 3. tygodnia okresu wielkanocnego Święty Fidelis z Sigmaringen, kapłan, męczennik Pierwsze czytanie - Dzieje Apostolskie 6, 8-15 "Szczepan został napełniony łaską i mocą i zaczął czynić cuda i wielkie znaki wśród ludu". Kiedy jesteś napełniony łaską i mocą, możesz zacząć czynić cuda i wielkie znaki. Musimy być napełnieni łaską i mocą. Łaską Bożą, która pochodzi ze zbawienia dokonanego przez krew Chrystusa. I mocą, która pochodzi z serca, które jest otwarte na Ducha Świętego. Zarówno łaska, jak i moc są niezbędne do pełnienia misji. Łaska z krwi Chrystusa i moc z obecności Ducha Świętego. Łaska i moc czynią nas cudami. Łaska i moc czynią nas znakami. Cuda z łaski i mocy Bożej. Znaki łaski i mocy Bożej. Zastanówmy się: Na ile nasiąkam łaską krwi Chrystusa i mocą Ducha Świętego?
Niedziela 23 kwietnia
III Niedziela Wielkanocna Pierwsze czytanie - Dzieje Apostolskie 2:14,22-33 Dziś czytamy przemowę Piotra. Ta przemiana w Piotrze jest świadectwem przyjścia Ducha Świętego. Jest to dowód samego Zmartwychwstania. Ta osobista przemiana w osobie Piotra jest dowodem na istnienie Chrystusa Zmartwychwstałego. Ta osobista przemiana w osobie Piotra wypływa z jego doświadczenia doświadczenia Jezusa. Relacja Jezusa Chrystusa z Jego Ojcem jest centralnym punktem Zmartwychwstania. Miłość Boga Ojca da Synowi moc do pokonania mocy śmierci. Tej miłości Boga Ojca doświadczonej przez Syna, Jezusa Chrystusa, jest świadkiem Piotr i inni uczniowie. I na tym Piotr i inni uczniowie opierają swoją wiarę w tego samego Boga Ojca, który obiecał Ducha Świętego. "Bóg wskrzesił tego człowieka Jezusa do życia, a my wszyscy jesteśmy tego świadkami. Teraz wyniesiony na wyżyny przez prawicę Boga, otrzymał od Ojca Ducha Świętego, który był obiecany, a to, co widzicie i słyszycie, jest wylaniem tego Ducha". Nasza osobista przemiana jest najlepszym świadectwem cudu Zmartwychwstania. Nasza osobista przemiana jest najlepszym świadectwem działania Ducha Świętego. Zastanówmy się: Na ile moje życie świadczy o zmartwychwstaniu Chrystusa?
Sobota 22 kwietnia
Sobota II tygodnia okresu wielkanocnego Pierwsze czytanie - Dz 6, 1-7 "Nie byłoby słuszne, gdybyśmy zaniedbywali słowo Boże po to, by rozdawać jedzenie" To bardzo ważne pouczenie dla nas wszystkich, którzy mają wiele spraw do załatwienia w naszym codziennym życiu. Mnóstwo ważnych rzeczy do zrobienia jak np. rozdawanie jedzenia tym, którzy są głodni. Ale robienie dobrych rzeczy nie jest usprawiedliwieniem dla zaniedbywania naszej służby Słowu Bożemu. Apostołowie znaleźli rozwiązanie, aby mogli poświęcić się modlitwie i służbie Słowu. My musimy znaleźć rozwiązania dla napiętego harmonogramu, abyśmy również mieli czas na poświęcenie się modlitwie i służbie Słowu. Nasza służba Słowu Bożemu nie może być zastąpiona niczym innym na naszej "liście rzeczy do zrobienia" w ciągu dnia. Tak więc nasza długa lista rzeczy do zrobienia w ciągu dnia nie jest powodem do porzucenia naszej służby Słowu. Musimy znaleźć czas, aby być zakochanym w Słowie Bożym. To jest źródło naszej energii, naszej wizji i naszej misji. Ta służba nadaje orientację i życie wszystkim innym naszym zadaniom dnia. Zastanówmy się: jak bardzo jestem kuszony, by porzucić moją służbę Słowu Bożemu, by zająć się innymi rzeczami?