Czwartek 6 października

Czwartek 6 października

paź 5, 2022 | CHLEB POWSZEDNI

Św. Brunona, Kapłana Czwartek 27 tygodnia okresu zwykłego Ewangelia - Łukasza 11:5-13 „…o ileż bardziej Ojciec niebieski da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą!” To jest obietnica Jezusa. Tak więc pierwsza myśl, jaka przychodzi mi do głowy, to „czy szukasz Ducha Świętego?”, „czy pukamy do Ducha Świętego?”, „czy prosimy o Ducha Świętego?”. Jeśli nie szukamy, nie pukamy ani nie prosimy o Ducha Świętego, to czego szukamy, gdzie pukamy lub o co prosimy? Zatem obietnica Jezusa jest czymś bardzo podstawowym. To najwyższy dar. Duch Święty. Ponieważ jest to Dar, który popycha nasze poszukiwania od rzeczywistości skończonych do rzeczywistości nieskończonych. Ponieważ jest to Dar, który przenosi nasze pukanie z ulotnych drzwi do drzwi wieczności. Ponieważ jest to Dar, który zmienia naszą prośbę z nietrwałej radości do radości życia wiecznego.
Środa, 5 października

Środa, 5 października

paź 4, 2022 | CHLEB POWSZEDNI

Świętej Faustyny Kowalskiej, zakonnicy Środa 27. tygodnia w okresie zwykłym Ewangelia - Łk 11: 1 - 4 Uczniowie obserwują życie modlitewne Jezusa. To sprawia, że w uczniach rodzi się pragnienie, by nauczyć się modlić. A Jezus dzieli się czymś bardzo cennym. Dzieli się swoim synostwem z uczniami, z nami. Pozwala uczniom, nam, nazywać Boga Jego Ojcem jako naszego ojca. To jest podstawowy punkt modlitwy. Ojcostwo Boga i nasz udział w synostwie Jezusa. Na ile w naszym życiu modlitewnym możemy czuć się córkami i synami Boga? To jest punkt wyjścia, z którego wszystko będzie uświęcone w Jezusie i we wszystkim przyjdzie królestwo Boże przez Ducha Świętego. Jako córki i synowie Boga potrzebujemy chleba powszedniego, aby celebrować tę relację. Jako córki i synowie Boga potrzebujemy wzrastać w ciągłym przebaczaniu i potrzebujemy być chronieni przed złem. Zatem pytanie brzmi: Jak bardzo mogę czuć się córką lub synem Bożym w moim życiu duchowym?
Wtorek 4 października

Wtorek 4 października

paź 3, 2022 | CHLEB POWSZEDNI

Święty Franciszek z Asyżu Wtorek 27 tygodnia w okresie zwykłym Ewangelia - Mt 11, 28-30 "Dziękuję Ci, Ojcze, Panie nieba i ziemi (...) i objawił je małym dzieciom". Jezus podkreśla wartość małych dzieci. Św. Franciszek naśladował Jezusa w tym rozumieniu. Znajdował sens dla wszystkiego, co go otaczało. Bo zawsze w centrum stawiał to, co znalazł, a nie siebie. To jest jarzmo, które Jezus proponuje nam wziąć na siebie. To jest łagodność, której Jezus prosi nas, abyśmy się nauczyli. To jest łagodność, o którą Jezus prosi nas, abyśmy ją praktykowali. Zrozumienie znaczenia i wartości wszystkiego, co cię otacza. Dzisiaj pytanie brzmi: "Ile rzeczy wokół mnie, w ogóle nie cenię?
Spotkania dla kobiet w Tanzanii

Spotkania dla kobiet w Tanzanii

paź 3, 2022 | AKTUALNOŚCI

Siostra Helena rozpoczęła swoją pracę z kobietami w Chikukwe na południu Tanzanii. To nasza nowa działalność w regionie. Siostra Helena chce na różne sposoby pomagać kobietom z wioski w ich życiowych problemach i trudnościach. Do tej pory szukała takich kobiet odwiedzając mieszkańców wioski. Teraz razem z siostrą Aloizją organizują spotkania dla kobiet w klasztorze sióstr. Spotkania grupy będą odbywały się w czwartki, a w pozostałe dni tygodnia siostry będą odwiedzać kobiety w ich domach. Na spotkaniach kobiety będą się uczyć szycia i gotowania, a przy tych pracach będą mogły porozmawiać o swoich problemach i codziennym życiu. Pierwsze spotkanie już się odbyło i bardzo podobało się uczestniczkom. Obiecały, że na następne spotkanie przyprowadzą swoje koleżanki.
Poniedziałek 3 października

Poniedziałek 3 października

paź 2, 2022 | CHLEB POWSZEDNI

Poniedziałek 27 tygodnia w okresie zwykłym Ewangelia - Łk 10, 25-37 "Poruszony współczuciem, gdy go zobaczył. Podszedł i zabandażował jego rany, polewając je oliwą i winem" My też często odczuwamy współczucie, ale nie podchodzimy do osoby. Kiedy słyszymy smutną historię, kiedy widzimy osobę, która cierpi, czujemy współczucie. Ale nie jesteśmy poruszeni współczuciem. Nie podchodzimy do tej osoby. Nasze współczucie pozostaje w naszym sercu. Bo jeśli chcemy otworzyć nasze serce i pozwolić, aby współczucie nas poruszyło, musimy podzielić się naszą oliwą i winem. Musimy dzielić się naszym czasem i zasobami. Zamiast tego, wypełniamy nasze serce współczuciem. To też nie bez powodu, to napełnienie serca współczuciem daje ci fałszywą satysfakcję, że reagujesz w chrześcijański sposób na tę sytuację. To nie jest prawda, jeśli nie pozwolisz, aby twoje współczucie poruszyło cię do konkretnego dzielenia się sobą, to współczucie nie jest chrześcijańskim współczuciem. Pytanie brzmi: czy wypełniam swoje serce pustym współczuciem, które tam pozostaje, czy chrześcijańskim współczuciem, które mnie porusza?