Wtorek, 22 sierpnia
Maryja, Matka i Królowa Wtorek 20. tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - Izajasz 9:1-7 "Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany i na Jego barkach spoczęło panowanie". Tym dzieckiem jest Jezus Chrystus, który narodził się z Matki Maryi. On jest wielką światłością, którą ujrzeli ludzie chodzący w ciemności i ci, którzy mieszkają w krainie głębokiego cienia. On jest tym, który sprawił, że radość ludu stała się większa. On ustanawia tron Dawida bezpieczny w sprawiedliwości i uczciwości. Prorok Izajasz mówi również, jak to się stanie. "Odtąd aż na wieki czynić to będzie zazdrosna miłość Pana Zastępów". To miłość Pana czyni to wszystko. Ta zazdrosna miłość Boga jest dobrze przyjmowana i doświadczana przez Matkę Maryję w pełni. Tak więc, za każdym razem, gdy stajemy blisko Matki Maryi, jest to zrozumienie, jak bogata jest miłość Boga wcielona w Niej i uczestniczenie w tej miłości poprzez bycie posłusznym tej miłości Boga, tak jak Ona. Zastanówmy się: Czy moje nabożeństwo do Matki Bożej jest motywowane uczestnictwem w miłości Boga, w której Ona jest zanurzona?
Poniedziałek, 21 sierpnia
Święty Pius X, papież Poniedziałek 20. tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - Księga Sędziów 2:11-19 W tym czytaniu widzimy ludzką naturę. Raz po raz człowiek odchodzi od Boga po tym, jak Bóg go uratował. Kiedy w życiu pojawiają się kłopoty, ludzie zwracają się do Boga. Bóg ich ratuje. Kiedy kłopoty się kończą, chodzimy własnymi drogami i zapominamy o drodze Pana. Kiedy zapominamy o Panu i chodzimy własnymi drogami, ponownie zapraszamy kłopoty do naszego życia. Pośród kłopotów ponownie wołamy Boga o pomoc. On cierpliwie wybawia nas z kłopotów i pozwala nam zachować wolność. Z naszą wolnością ponownie próbujemy chodzić własnymi drogami. Musimy przerwać ten krąg, próbując chodzić drogami Pana, nawet gdy nie mamy kłopotów. Zastanówmy się: Czy wpadam w cykle bycia blisko i bycia daleko od Boga?
Niedziela, 20 sierpnia
20. niedziela okresu zwykłego Święty Bernard z Clairvaux (1090-1153) Pierwsze czytanie - Izajasz 56:1,6-7 "Wszystkich, którzy przestrzegają szabatu, nie profanując go, i trzymają się mojego przymierza - tych przyprowadzę na moją świętą górę". Każdy bez wyjątku zostanie przyprowadzony na Świętą Górę Pana, jeśli będzie przestrzegał szabatu. Dzień Pański musi być przestrzegany zgodnie z przymierzem. Fragment ten rozpoczyna się od napomnienia, by dbać o sprawiedliwość i postępować uczciwie. Nasza uczciwość zależy od tego, czy uznajemy obecność i opiekę naszego Pana w naszym życiu. Obserwacja dnia Pańskiego jest oddawaniem sprawiedliwości temu, co Pan czyni w naszym życiu. A jeśli czynimy tę sprawiedliwość, Pan mówi: "Uczynię ich radosnymi w moim domu modlitwy". Staniemy się radośni i staniemy się Jego domem modlitwy, miejscem interakcji Boga. I staniemy się domem modlitwy dla wszystkich narodów. Wszystko to zaczyna się od naszego właściwego świętowania dnia Pańskiego, poprzez oddanie sprawiedliwości obecności Pana w naszym życiu. Zastanówmy się. Czy oddaję sprawiedliwość obecności Pana w moim życiu, obchodząc dzień Pański zgodnie z przymierzem?
Sobota, 19 sierpnia
Sobota 19. tygodnia okresu zwykłego Święty Jan Eudes, kapłan Sobotnie wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Pierwsze czytanie - Jozuego 24:14-29 "Panu, Bogu naszemu, postanowiliśmy służyć, Jego głosu będziemy słuchać". Oni decydują się służyć Panu. Nie jest im to narzucone. To ich decyzja, by służyć Panu. W oparciu o tę decyzję słuchają Jego głosu, a następnie będą posłuszni. Ta decyzja opiera się na ich wdzięczności za to, co Pan dla nich uczynił. Uznanie interwencji Pana w ich życiu skłoniło ich do wybrania tego samego Pana i odrzucenia obcych bogów spośród nich. Oddali swoje serca Panu, Bogu Izraela. Stało się to przymierzem, które Jozue zawarł dla ludu. "Potem wziął wielki kamień i ustawił go tam, pod dębem w świątyni Pana, a Jozue powiedział do całego ludu: 'Patrzcie! Ten kamień będzie świadkiem przeciwko nam, ponieważ słyszał wszystkie słowa, które Pan do nas mówił". Krzyże w naszych domach, krzyże, które nosimy, są znakami przymierza naszego wyboru, aby oddać nasze serca Panu. Zastanówmy się: Czy krzyż, który noszę lub mam w swoim pokoju, przypomina mi o moim przymierzu z Panem?