Sobota, 5 sierpnia

Sobota, 5 sierpnia

Sobota 17. tygodnia czasu zwykłego Poświęcenie bazyliki Najświętszej Maryi Panny Większej Pierwsza sobota: Zawierzmy się Niepokalanemu Sercu Maryi Pierwsze czytanie - Księga Kapłańska 25:1,8-17 "To ma być dla was jubileusz... Jubileusz będzie dla was świętością, będziecie jedli to, co pochodzi z pól". Jubileusz to łaska. To łaska wolności, której Bóg udziela wszystkim w rodzinie Bożej. To łaska wolności od zaciągniętych długów. To łaska wolności od zobowiązań, które zaciągnąłem w ciągu ostatnich siedmiu lat. Bóg stoi przede mną i bierze odpowiedzialność za wszystkie długi. Jubileusz jest prawem ustanowionym przez Boga, aby Bóg mógł przejąć ludzką kapryśność z tą boską wielkodusznością. Świętowanie Jubileuszu jest świętowaniem wolności. To święto wolności synów i córek Bożych. "Ogłosisz ten pięćdziesiąty rok świętym i ogłosisz wyzwolenie wszystkich mieszkańców ziemi". W Starym Testamencie przypominało to o wyzwoleniu ludu Bożego z Egiptu. W Nowym Testamencie przypomina o wyzwoleniu dokonanym przez Jezusa poprzez Jego ofiarę. To wyzwolenie, które uzyskaliśmy dzięki Jego krwi, musi być kontynuowane w naszym życiu poprzez świętowanie Jubileuszu. Tak więc Jubileusz jest sposobem na rozszerzenie wyzwolenia, którym cieszyliśmy się od Boga, na wszystkich wokół nas. Zastanówmy się: Czy rozszerzam wyzwolenie, które Jezus zdobył dla mnie, na innych wokół mnie?
Piątek, 4 sierpnia

Piątek, 4 sierpnia

Święty Jan Maria Vianney, kapłan Piątek 17. tygodnia czasu zwykłego Pierwsze czytanie - Ezechiela 3:17-21 "Jeśli jednak ostrzeżesz człowieka prawego, aby nie grzeszył, a on powstrzyma się od grzechu, będzie żył dzięki twojemu ostrzeżeniu, a ty również ocalisz swoje życie". Bóg daje nam zadanie troszczenia się o innych. Słowo Boże musi być przekazywane innym, aby mogli je zachować. Musimy przekazywać Słowo Boże w Jego imieniu Pan mówi: "Ilekroć usłyszysz słowo ode Mnie, ostrzegaj ich w Moim Imieniu". Tak więc najpierw musimy słuchać Boga, aby usłyszeć, co On mówi, a następnie musimy przekazywać innym. Ponieważ wszyscy mamy powołanie strażnika Domu Izraela. Mamy powołanie bycia strażnikiem drugiego. Musimy troszczyć się o innych. Troszcząc się o innych, możemy również ocalić samych siebie. Najlepszym sposobem troski o drugiego jest świadectwo Słowa Bożego, którego słuchamy. Zastanówmy się: Czy jestem strażnikiem Ludu Bożego poprzez bycie świadectwem Słowa Bożego?
Czwartek, 3 sierpnia

Czwartek, 3 sierpnia

Czwartek 17 tygodnia czasu zwykłego Pierwsze czytanie - Księga Wyjścia 40:16-21,34-38 "Bo obłok Pański spoczywał na przybytku w dzień, a ogień świecił w obłoku w nocy, aby widział cały dom Izraela. I tak było na każdym etapie ich podróży". Piękny obraz Boga towarzyszącego wędrówce ludu Bożego do ziemi obiecanej. Mojżesz budujący przybytek według wskazówek Pana. Słowo Boże mówi: "Mojżesz uczynił dokładnie tak, jak mu polecił Pan". Kiedy robimy dokładnie to, co mówi Pan, stajemy się przybytkami, które wypełnia chwała Boża. To towarzyszenie Panu w naszej podróży jest wspaniałe. Słowo Boże mówi, że obecność Boga była obecna na każdym etapie ich podróży. A lud Boży nie miał swoich planów. Czytamy: "Na każdym etapie ich podróży, ilekroć obłok wznosił się z przybytku, synowie Izraela wznawiali swój marsz". Tak więc to nie ich plany ich prowadziły. Ale obecność Pana, która ich prowadziła. "Jeśli obłok się nie podnosił, czekali i nie maszerowali, dopóki się nie podniósł". Czekali. Zaufanie do Bożego planu. Piękno czekania jest pięknem zaufania Panu. Zastanówmy się: Ile mam cierpliwości w oczekiwaniu na odpowiedź Pana?
Środa, 2 sierpnia

Środa, 2 sierpnia

Środa 17. tygodnia czasu zwykłego Święty Euzebiusz z Vercelli, biskup Pierwsze czytanie - Księga Wyjścia 34:29-35 Twarz Mojżesza jaśniała, gdy rozmawiał z Panem. To jest prawdziwe doświadczenie Boga. Jego twarz promieniała po rozmowie z Panem. Co się z nim dzieje? Przyswaja światło od Pana. Otrzymuje to światło od Pana. "A gdy wyszedł, opowiadał synom izraelskim, co mu polecono przekazać, a synowie izraelscy widzieli rozpromienione oblicze Mojżesza". To spotkanie Mojżesza z Panem jest dla synów Izraela. On jest tylko narzędziem Pana. Ten blask na twarzy Mojżesza jest zapewnieniem dla synów Izraela, że Pan naprawdę komunikuje się z Mojżeszem i to, co mówi, jest wolą Pana. Jest to bardzo ważne. Jakikolwiek przywilej lub łaskę otrzymujemy w służbie Panu, to dlatego, że jesteśmy Jego narzędziami, a blask jest darem Pana dla ludzi, aby dać im pewność, że to On się nimi opiekuje. Zastanówmy się: Czy jestem w stanie odnieść łaski, które otrzymuję do ludu Bożego?
Wtorek, 1 sierpnia

Wtorek, 1 sierpnia

Święty Alfons Maria de' Liguori, biskup, doktor Kościoła Wtorek 17. tygodnia czasu zwykłego Pierwsze czytanie - List do Rzymian 8:1-4 "Powodem, dla którego ci, którzy są w Chrystusie Jezusie, nie podlegają potępieniu, jest to, że prawo ducha życia w Chrystusie Jezusie uwolniło was od prawa grzechu i śmierci". To Słowo Boże wiele wyjaśnia. Jest to dokładne porównanie między zbawieniem, które przyniósł Jezus Chrystus, a wszystkimi koncepcjami zbawienia poza nim. Prawo ducha życia w Chrystusie Jezusie oraz prawo grzechu i śmierci to dwie koncepcje prawa, które prowadzą do zbawienia. To drugie jest prawem, które osądza twoje czyny i potępia cię z powodu twoich czynów. Pierwsze to prawo, które rozgrzesza złe uczynki i daje łaskę do czynienia lepszych rzeczy. Paweł mówi, że prawo ducha życia w Chrystusie Jezusie uwolniło cię. Jest to więc życie, w którym Jezus Chrystus odgrywa wiodącą rolę. Jest to życie, w którym Jezus Chrystus wykonuje ruch, podejmuje decyzję. Efektem tego życia w Jezusie Chrystusie jest wolność od prawa grzechu i śmierci. Ta wolność jest wolnością synów i córek Bożych. Zastanówmy się: Jak bardzo cieszę się wolnością uzyskaną w prawie ducha życia w Chrystusie Jezusie?
Poniedziałek, 31 lipca

Poniedziałek, 31 lipca

Święty Ignacy Loyola, kapłan Poniedziałek 17. tygodnia czasu zwykłego Pierwsze czytanie - 1 List do Koryntian 10:31-11:1 "Wszystko, cokolwiek czynicie, na chwałę Bożą czyńcie. Nigdy nie czyńcie nikomu nic uwłaczającego" To Słowo Boże może nas prowadzić w każdej chwili naszego życia. Dziś obchodzimy święto św. Ignacego Loyoli, który żył zgodnie z tym mottem. Cokolwiek robimy, robimy to na chwałę Boga. Wszystko ma na celu postawienie Boga przed nami. We wszystkim Bóg staje się siłą napędową. Wtedy nie będzie już chodziło o moje ego. Nie będzie też chodziło o konkurowanie z innymi. Św. Paweł daje praktyczną radę, jak tego przestrzegać: "Staram się być zawsze uczynnym dla wszystkich, nie troszcząc się o własną korzyść, ale o korzyść innych, aby byli zbawieni". Bycie pomocnym dla wszystkich przez cały czas - dwa ważne punkty, bycie pomocnym dla wszystkich bez wyjątku i przez cały czas bez wyjątku. To zmienia nasze życie. Bycie pomocnym dla wszystkich i przez cały czas. Ile wyjątków robimy w naszym życiu? Wszystkie te wyjątki są dla naszej korzyści. Dlatego św. Paweł mówi, że "dla mojej własnej korzyści, ale dla korzyści wszystkich innych, aby mogli być zbawieni". Zastanówmy się: Czy jestem pomocny dla wszystkich przez cały czas, czy też robię wyjątki dla własnej korzyści?