Piątek 18 sierpnia
Piątek 19 tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - Jozuego 24:1-13 W tym opowiadaniu Słowa Bożego przez Jozuego widzimy coś bardzo szczególnego. Jak Bóg troszczy się o swój lud! W Słowie Bożym czytamy 17 razy "ja" w tym krótkim fragmencie. W tym sensie, że Bóg troszczy się o rzeczy bardzo osobiście. W tym widzimy, jak Bóg nam towarzyszy! Jak Bóg przygotowuje dla nas swój plan! Jak Bóg przygotowuje przewodników i liderów w naszym życiu! Jak Bóg nas zbawia! Jak Bóg zmienia dla nas historię! Jak Bóg nas wyzwala! To jest Pan, którego czcimy. To jest Pan, którego musimy spotkać w naszym życiu. Zastanówmy się: Czy dostrzegam osobiste interwencje Pana w moim życiu?
Czwartek, 17 sierpnia
Czwartek 19 tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - Jozuego 3:7-11,13-17 "Gdy więc lud rozbił obóz, aby przejść przez Jordan, kapłani nieśli Arkę Przymierza przed ludem. Gdy tylko niosący arkę dotarli do Jordanu, a stopy kapłanów, którzy ją nieśli, dotknęły wód", wody ustały, a lud przekroczył rzekę. "Kapłani, którzy nieśli Arkę Przymierza Pańskiego, stanęli na suchym gruncie w połowie Jordanu, a cały Izrael przechodził suchą nogą, aż cały naród skończył przechodzić przez rzekę". Kapłani z Arką Przymierza są symbolem, który powinniśmy rozważać w naszym życiu. Kiedy mamy obecność Boga w środku naszego życia poprzez modlitwy i sakramenty, mamy taką samą obecność jak kapłani z Arką Przymierza. Wody stoją w miejscu. Kłopoty stoją w miejscu. Trudności stoją w miejscu. I możemy przejść przez te kłopoty i trudności, nie będąc dotknięci żadnym z nich. Musimy jednak zapewnić obecność Boga w naszym życiu poprzez Słowo Boże. Słowo Boże zajmuje miejsce kapłanów, a modlitwy i sakramenty zajmują miejsce arki przymierza. Wtedy możemy przejść przez Jordan po suchej ziemi. Możemy przejść przez nasze kłopoty i trudności, nie będąc przez nie niepokojeni. Zastanówmy się: Czy mam obecność Boga w moim życiu poprzez modlitwy i sakramenty, oparte na Słowie Bożym?
Środa, 16 sierpnia
Środa 19. tygodnia okresu zwykłego Święty Stefan Węgierski Pierwsze czytanie - Księga Powtórzonego Prawa 34:1-12 "Pozwoliłem ci go zobaczyć na własne oczy, ale nie będziesz do niego wchodził". To bardzo ważne przesłanie Słowa Bożego. W ostatniej części dzisiejszego pierwszego czytania czytamy, że: "Od tego czasu nigdy nie było w Izraelu takiego proroka jak Mojżesz, człowiek, którego Pan poznał twarzą w twarz. Jakie znaki i cuda uczynił Pan w ziemi egipskiej przeciwko faraonowi i wszystkim jego sługom i całej jego ziemi! Jakże potężna była ręka i wielki strach, którym Mojżesz władał na oczach całego Izraela!". Ale nadal nie wszedł do ziemi obiecanej. Jak chcemy to ocenić? Jako porażkę czy jako sukces? Kryteria określania tego, co jest sukcesem lub porażką przed Bogiem, nie są tymi, które mamy dla innych okoliczności. Czego chciałbyś bardziej, gdybyś mógł poznać Pana twarzą w twarz? Nie chodzi o osiągnięcia, ale liczy się nasza relacja z Bogiem. Nie chodzi o to, ile rzeczy zrobiliśmy w naszym życiu, ale jak głęboka jest moja relacja z Panem. Zastanówmy się: Czy troszczę się o moje osiągnięcia, czy o moją relację z Panem?
Wtorek, 15 sierpnia
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny Pierwsze czytanie - Apokalipsa 11:19,12:1-6,10 "Niewiasta wydała na świat dziecię płci męskiej, syna, który miał rządzić wszystkimi narodami za pomocą berła żelaznego, a dziecię zostało zaprowadzone prosto do Boga i do Jego tronu, niewiasta zaś uciekła na pustynię, gdzie Bóg przygotował jej bezpieczne miejsce". Obchodzimy święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Upamiętnienie śmierci Najświętszej Maryi Panny (Zaśnięcie lub zaśnięcie, jak to było znane na Wschodzie) jest znane jako Wniebowzięcie ze względu na tradycję, że jej ciało nie uległo rozkładowi, ale została uniesiona z ciałem i duszą do nieba. Jest to święto, ponieważ Matka Maryja jest naszą poprzedniczką i wraz z Nią wszyscy mamy miejsce w niebie. W pierwszym czytaniu widzimy postać Matki Bożej, która urodziła dziecko, które miało rządzić wszystkimi narodami i zasiąść na tronie. Ale kobieta uciekła na pustynię, gdzie Bóg stworzył bezpieczne miejsce. To jest punkt naszej refleksji: Ona jest na pustyni, miejscu izolacji i cierpienia. Ale ma bezpieczne miejsce. Jest razem z nami na pustyni naszej izolacji i cierpienia. Kiedy jesteśmy z Nią, jednocześnie jesteśmy w bezpiecznym miejscu, ponieważ Bóg stworzył dla Niej miejsce bezpieczeństwa. Tak więc bycie z Matką Bożą to bycie w bezpiecznym miejscu, choć samotnym i cierpiącym na pustyni. Zastanówmy się: czy jestem razem z Matką Bożą w bezpiecznym miejscu przygotowanym przez Boga pośrodku mojej pustyni?