Wtorek, 13 czerwca
Święty Antoni z Padwy, kapłan, doktor Kościoła Wtorek 10. tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - 2 List do Koryntian 1:18-22 "...u Niego zawsze było Tak...". W tym małym akapicie możemy dostrzec coś fundamentalnego. Paweł podkreśla fakt życia w Jezusie Chrystusie. Wszystkie Boże obietnice Starego Testamentu wypełniły się w Jezusie Chrystusie. Tak więc nasza odpowiedź Bogu w Jezusie Chrystusie nigdy nie może być "Nie", ale tylko "Tak". Święty Paweł nawet to podkreśla: "Wiele obietnic, które Bóg uczynił, tak dla nich wszystkich jest w Nim. Dlatego to "przez Niego" odpowiadamy Amen na chwałę Boga". Relacja Boga z nami jest zapewniona w Jezusie Chrystusie. Innymi słowy, w Jezusie Chrystusie nasza relacja z Bogiem jest konkretna i ostateczna. Słowo Boże nawet podaje na to dowód. "Pamiętaj, że to sam Bóg zapewnia nas wszystkich i ciebie o naszej pozycji w Chrystusie i namaścił nas, naznaczając nas swoją pieczęcią i dając nam zastaw, Ducha, którego nosimy w naszych sercach". Duch Święty, którego otrzymujemy w sakramentach, jest dowodem naszej relacji z Bogiem przez Jezusa Chrystusa. Duch Święty, którego nosimy w sercu, jest zadatkiem stałej relacji Boga z nami. Zastanówmy się: Czy jestem w stanie zawsze mówić Bogu "Tak" w oparciu o naszą relację z Bogiem w Jezusie Chrystusie?
Poniedziałek, 12 czerwca
Poniedziałek 10 tygodnia czasu zwykłego Pierwsze czytanie - 2 List do Koryntian 1:1-7 Bóg wszelkiej pociechy, który nas pociesza we wszelkim smutku naszym, abyśmy mogli innym w ich smutku nieść pociechę, jaką sami od Boga otrzymaliśmy". W tym wersecie możemy zobaczyć, jaki jest związek Boga z nami i co to oznacza. Bóg jest Bogiem wszelkiej pociechy, który pociesza nas we wszystkich naszych smutkach. Bóg jest z nami we wszystkich naszych smutkach. Jest łagodny dla nas we wszystkich trudnych sytuacjach w naszym życiu. To jest piękne. Ale ta relacja nie kończy się na tym. Słowo Boże mówi, że ta miłość Boga Ojca ma swój cel. Celem jest to, abyśmy mogli zaoferować innym, w ich smutkach, pocieszenie, które otrzymaliśmy od Boga. Jesteśmy powołani, aby oferować innym pociechę, którą sami otrzymujemy. Pocieszenie, które otrzymujemy od Boga, powinno przepływać przez nas do innych. Nie może zatrzymywać się na nas. Zastanówmy się: Na ile dzielę się z innymi pocieszeniem, które otrzymuję od Boga Ojca?
Niedziela 11 czerwca
10. niedziela zwykła Pierwsze czytanie - Ozeasza 6:3-6 "Postarajmy się poznać Pana". To jest bardzo piękne. Prorok Ozeasz prosi o stworzenie fundamentu dla naszego życia. Musimy przygotować się do poznania Pana. Usposobienie, dzięki któremu możemy poznać, kim jest Pan. To usposobienie nie ma na celu żadnych innych motywów ani samolubnych interesów, ale poznanie, kim jest Pan. Pan przyjdzie jak świt. Wzejdzie jak światło. Powinniśmy być przygotowani na Jego powitanie. Co więcej, aby Go poznać. Potrzebujemy prawdziwego otwarcia naszych serc, aby Go poznać. Nie wystarczy nasza miłość jak poranna chmura, która znika. Prorok mówi dokładnie, jakie musimy mieć usposobienie, aby poznać Pana. "Chcę miłości, a nie ofiary; poznania Boga, a nie ofiar". To nie ofiary bez miłości są potrzebne, ale to miłość jest potrzebna. Kiedy Pan mówi: "Chcę znajomości Boga, a nie ofiar", powinniśmy pamiętać, że znajomość Boga jest większa niż ofiary. Zastanówmy się: Czy moje ofiary są pozbawione bezinteresownej miłości?
Sobota, 10 czerwca
Sobota 9 tygodnia czasu zwykłego Pierwsze czytanie - Księga Tobiasza 12:1,5-15,20 Jest to piękny fragment, w którym możemy znaleźć znaczenie chwalenia Boga i czynienia dobra. Dziękowanie Bogu i pomaganie potrzebującym są równie ważne. Wiara w Boga musi być wyrażana zarówno słowami, jak i czynami. Jeśli chodzi o dziękowanie Bogu, czytamy: "Głoście przed wszystkimi ludźmi czyny Boga, na jakie zasługują, i nigdy nie ustawajcie w dziękczynieniu", a także: "Dziękujcie Mu godnie. Czyń to, co dobre". Musimy dziękować Bogu w godny sposób i nigdy nie możemy znudzić się dziękowaniem. Jaki jest godny sposób dziękowania Bogu? Jest to czynienie tego, co dobre. W tym czytaniu widzimy komplementarność modlitwy i dobrych uczynków. "Musicie więc wiedzieć, że kiedy ty i Sara modliłyście się, to ja ofiarowałem wasze błagania przed chwałą Pana i czytałem je; tak samo, gdy grzebaliście zmarłych". Musimy uzupełniać nasze modlitwy dobrymi uczynkami, nasze dziękczynienie Bogu dawaniem jałmużny i nasze chwalenie Boga pomaganiem potrzebującym. Zastanówmy się: Czy uzupełniam moje modlitwy czynieniem dobra?