Środa, 19 kwietnia
Środa II tygodnia okresu wielkanocnego Pierwsze czytanie - Dz 5, 17-26 Ten epizod wyzwolenia apostołów w nocy z więzienia można zrozumieć w świetle wyzwolenia, które przyniósł nam Jezus Chrystus swoim zmartwychwstaniem. Cela była bezpiecznie zamknięta, a strażnicy czujnie czuwali przy bramach. Ale apostołowie zostali wyzwoleni. Ograniczenia materialne nie są już ograniczeniami dla tego wyzwolenia. To wyzwolenie jest ponad to. A oni zostali wyzwoleni w konkretnym celu. "Idźcie i stańcie w Świątyni, i powiedzcie ludowi wszystko o tym nowym Życiu". Aby iść do Świątyni i mówić o tym nowym Życiu. Życiu wyzwolonym z więzienia i Życiu, które ma być w Świątyni. To jest życie, które oferuje nam Jezus Zmartwychwstały. Życie wyzwolone z więzienia ciemności i grzechu. Życie przeznaczone do bycia w Świątyni Boga. Zastanówmy się: Czy rozpoznaję Życie ofiarowane przez Chrystusa Zmartwychwstałego, aby wyjść z więzienia moich ciemności i być w Świątyni?
Wtorek 18 kwietnia
Wtorek II tygodnia okresu wielkanocnego Pierwsze czytanie - Dz 4, 32-37 Dzisiejsze czytanie pogłębia również zaangażowanie w powołanie do bycia wspólnotą wokół Jezusa Zmartwychwstałego. Cała wspólnota wierzących była zjednoczona sercem i duszą. Nikt nie domagał się dla własnego użytku niczego, co posiadał, gdyż wszystko, co posiadali, było wspólne. Ta jedność serca i duszy dlatego, że naśladowali Jezusa Chrystusa, który został ukrzyżowany i zmartwychwstał. Konkretnym przykładem tej jedności jest posiadanie rzeczy wspólnych i nie roszczenie sobie czegoś na własny użytek. To, co ja mam, staje się tym, co my mamy. "Ja" znika, a pojawia się "My". Bo w Jezusie Chrystusie nie ma przestrzeni "ja", a jest tylko przestrzeń dla "My". Dlatego Barnaba, lewita cypryjskiego pochodzenia, który miał kawałek ziemi, sprzedał go, przyniósł pieniądze i podarował je apostołom. To, co miał, zniknęło, a stało się czymś, co ma wspólnota. To oddanie i przyjęcie tożsamości ciała Chrystusa jest przemianą, której domaga się wiara w Jezusa. Zastanówmy się: Czy jesteśmy gotowi przemienić nasze "ja" w "my", które należy do ciała Chrystusa Zmartwychwstałego?
Poniedziałek 17 kwietnia
Poniedziałek 2. tygodnia okresu wielkanocnego Pierwsze czytanie - Dzieje Apostolskie 4, 23-31 To, co tu czytamy, to początek trudnych czasów wczesnego Kościoła. Musimy tu zrozumieć, co robili apostołowie, gdy stawali w obliczu trudności. Czytamy tak: "Gdy się modlili, dom, w którym się zgromadzili, zakołysał się; wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym i zaczęli odważnie głosić słowo Boże". Modlili się. Byli prześladowani, a oni się modlili. Nie ma miejsca na zemstę, nie ma miejsca na depresję, nie ma miejsca na strach i nie ma miejsca na wzajemne obwinianie się. Oni się modlili. I modlili się wszyscy razem. Gdy modlili się razem, wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym. Kiedy uciekamy się do innych środków, będziemy napełnieni innym rodzajem ducha. Ale w modlitwie zostaniemy napełnieni Duchem Świętym i będziemy odważnie głosić słowo Boże. Zastanówmy się: Czy kiedy mamy wyzwania w życiu, uciekamy się do wspólnej modlitwy o Ducha Świętego?
Niedziela 16 kwietnia
Niedziela Miłosierdzia Bożego Pierwsze czytanie - Dz 2, 42-47 W pierwszym zdaniu widzimy istotę bycia Kościołem: "Cała wspólnota pozostała wierna nauce apostołów, braterstwu, łamaniu chleba i modlitwom". Bycie wiernym jako wspólnota nauce Apostołów, potem jedności, następnie Eucharystii i modlitwom. Gdy cała wspólnota będzie im wierna, to we wspólnocie będą się działy cuda. A największym cudem jest jedność Kościoła. "Wierni wszyscy żyli razem i posiadali wszystko wspólne; sprzedawali swoje dobra i majątki, a uzyskane dochody dzielili między siebie według tego, czego każdy potrzebował". To jest właśnie ten cud. "Udali się jako ciało do świątyni". Idąc jako ciało. Kościół jest ciałem Chrystusa. Zmartwychwstanie sprawia, że możemy należeć do Ciała Chrystusa, gdy jesteśmy zjednoczeni w Nim. Zjednoczenie z Nim może się dokonać, gdy potrafimy oderwać się od wszystkiego, co mamy, a przywiązać się do potrzeb drugiego. Konkretne gesty to mieć wszystko wspólne, dzielić się chętnie i hojnie oraz zawsze chwalić Boga. W ten sposób możemy budować Kościół w Chrystusie Zmartwychwstałym. Zastanówmy się: Na ile mogę wyzwolić się z własnych spraw, aby stać się Ciałem Chrystusa Zmartwychwstałego?