mar 24, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek Wielkiego Tygodnia
Ewangelia - Jana 12:1-11
"Zostaw ją w spokoju; musiała zachować tę woń na dzień mego pogrzebu. Ubogich zawsze macie przy sobie, mnie nie zawsze mieć będziecie". Jest to ważne nauczanie Jezusa. Teologia pastoralna nie może zastąpić chrystologii. Nasze działania społeczne lub troska o potrzebujących nie mogą zastąpić naszej osobistej relacji z Jezusem. Nasza działalność charytatywna nie może zastąpić naszego osobistego czasu spędzonego z Jezusem Chrystusem. Nasze altruistyczne przedsięwzięcia nie mogą zastąpić naszego życia sakramentalnego. Zawsze wyzwaniem jest widzieć szerszy obraz, ponieważ widzimy tylko mały obraz sugerowany przez potrzeby danej sytuacji. Maria namaściła Jezusa i otarła Jego stopy swoimi włosami. Wtedy dom wypełnił się zapachem maści. Nasza osobista relacja z Jezusem przynosi piękny zapach do całego naszego domu. Nasza relacja z Jezusem przynosi pokój i radość wszystkim w domu. Wielki Tydzień jest tygodniem wzmacniania naszej osobistej relacji z Jezusem, zrozumienia i uznania tego, co Jezus dla nas uczynił. Zastanówmy się nad tym: Nic nie może zastąpić naszej relacji z Jezusem Chrystusem.
mar 24, 2024 | POZYTYWNE IMPULSY
Przestań udawać! Udajemy, że wiemy, udajemy, że nic nas nie boli, udajemy, że wszystko jest w porządku… ta lista jest długa. Ale udawanie nie jest dobre. Stawia cię w sytuacji, w której nie będziesz jej częścią. Jednocześnie będziesz odpowiedzialny za tę sytuację. Często jest to mechanizm radzenia sobie, sposób na ochronę przed bezpośrednim stresem lub płynniejsze poruszanie się w sytuacjach społecznych. Strach przed bezbronnością i potencjalnym odrzuceniem lub osądem często zmusza nas do ukrywania się za maską. . Jest to złożona równowaga, ponieważ społeczeństwo często oczekuje pewnego poziomu udawania w kontekście zawodowym i społecznym, a jednocześnie tęskni za autentycznością na głębszym, bardziej ludzkim poziomie. Poruszanie się po tym wymaga samoświadomości i odwagi. Wiąże się to z rozpoznaniem, kiedy udajemy i zadaniem sobie pytania dlaczego. Czy chodzi o samozachowanie, dostosowanie się do oczekiwań społecznych, czy o coś innego? Zrozumienie przyczyn naszych działań może być pierwszym krokiem w kierunku wyboru autentyczności, gdy ma to naprawdę znaczenie. Może to nie być łatwe ani wygodne, ale autentyczne życie może prowadzić do bardziej satysfakcjonującego i spójnego życia.
Don Giorgio
mar 23, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Niedziela Palmowa
Ewangelia Marka 11:1-10
Wjazd Jezusa do Jerozolimy jest bardzo symboliczny. "Idźcie do wsi, która jest naprzeciwko was, a zaraz gdy tam wejdziecie, znajdziecie oślę uwiązane, na którym nikt nigdy nie siedział; rozwiążcie je i przyprowadźcie". Idąc do wioski naprzeciwko, znajdujemy osiołka, na którym nikt nigdy nie siedział. Na nim Jezus wjeżdża do Jerozolimy. Ludzie zarzucili na niego swoje szaty i rozłożyli na drodze liściaste gałęzie. Ludzie dzielą się tym, co mają, aby powitać Jezusa. Upiększają drogę, rozrzucając liściaste gałęzie. Następnie wołają Hosanna. "Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie! Błogosławione królestwo naszego ojca Dawida, które nadchodzi! Hosanna na wysokościach!" Wszystko to daje nam prawdziwy obraz tego, że ludzie witają Jezusa w swoim miejscu z radością i nadzieją. Radością z Bożej obecności i nadzieją na Bożą interwencję w ich życiu. Święto Niedzieli Palmowej zapewnia Bożą obecność w naszym życiu i gwarantuje ostateczną interwencję Boga w naszym życiu. Zastanówmy się: Czy uczestniczę w Liturgii Niedzieli Palmowej z radością Bożej obecności w moim jestestwie i z nadzieją Bożej interwencji w moim życiu?
mar 22, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Sobota 5. tygodnia Wielkiego Postu
Święty Turybiusz z Mongrovejo, biskup
Ewangelia - Jan 11:45-56
"Lepiej jest dla jednego człowieka umrzeć za lud, niż dla całego narodu zginąć". Jest to prawdą w odniesieniu do śmierci Jezusa Chrystusa na krzyżu za nas wszystkich. On umarł za każdego z nas. I nie tylko za każdego z nas, ale także po to, by zgromadzić w jedności rozproszone dzieci Boże. Jedność rozproszonych dzieci jest przez krzyż Chrystusa, ponieważ dzieci Boże są rozproszone z powodu grzechu i samolubstwa. Jedność jest zapewniona przez zadośćuczynienie i bezinteresowną ofiarę Jezusa Chrystusa. Jezus w krzyżu jednoczy dzieci Boże w miłości i bezinteresowności. Tego właśnie obawiają się faryzeusze. Ludzie jednoczą się w miłości, a nie wokół dyktowanych przez nich praw. Nawet nie przyznają się do swoich błędów. Obwiniają o to Rzymian. Ale ludzie szukają Jezusa w świątyni, ponieważ chcą być zjednoczeni wokół Niego. Zastanówmy się: Wielki Post jest po to, aby zjednoczyć się jako dzieci Boże wokół ofiary Chrystusa.
mar 21, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Piątek piątego tygodnia Wielkiego Postu
Ewangelia - Jana 10:31-42
"Jesteś tylko człowiekiem, a twierdzisz, że jesteś Bogiem". To jest brak zrozumienia faryzeuszy i uczonych w Piśmie. Pod koniec tej ewangelii czytamy, że: "Udał się znowu na drugi brzeg Jordanu, aby zamieszkać w tej okolicy, gdzie niegdyś Jan udzielał chrztu. Wielu ludzi, którzy tam do Niego przyszli, mówiło: "Jan nie dawał znaków, ale wszystko, co mówił o tym człowieku, było prawdą"; i wielu z nich uwierzyło w Niego". Powstaje więc pytanie, jak to możliwe. Wykształcona i elitarna grupa nie rozumiała Jezusa. Ale prości ludzie, którzy przybyli na drugą stronę Jordanu, uwierzyli w Jezusa. Przeczytaj jeszcze raz, co mówią: "Jan nie dawał znaków, ale wszystko, co mówił o tym człowieku, było prawdą". Uwierzyli więc w nauczanie Jana Chrzciciela o nawróceniu i pokutowali. Dlatego ich serca otworzyły się na poznanie Jezusa Chrystusa jako Boga. Kiedy nie jesteśmy gotowi na nawrócenie, zamykamy się w naszym wyobrażeniu Boga. Kiedy się nawracamy, otwieramy się na to, co Bóg chce nam pokazać. Możemy zobaczyć dzieło Ojca w czynach Syna, Jezusa Chrystusa. Pokutujmy więc, aby zrozumieć osobę Jezusa Chrystusa. Zastanówmy się: Wielki Post to czas pokuty i nawrócenia, abyśmy byli otwarci na Boże objawienia.