Środa, 14 lutego

Środa, 14 lutego

Środa Popielcowa
Ewangelia - Mateusza 6:1-6,16-18
Dziś jest dzień rozpoczęcia Wielkiego Postu. Jest to duchowa podróż z niewoli do wolności, analogiczna do biblijnego exodusu z osobistą i wspólnotową podróżą Wielkiego Postu, jak mówi papież Franciszek. Bóg pragnie naszego wyzwolenia zarówno z niewoli fizycznej, jak i duchowej, czego przykładem jest ucieczka Izraelitów z Egiptu i otrzymanie przez nich Dziesięciu Przykazań. Jest to droga każdego z nas do wyzwolenia się z grzechu i cierpienia. Wymaga to odnowienia nadziei i zaangażowania w zmianę, zarówno osobistą, jak i wspólnotową, zachęcając do działań, które odzwierciedlają prawdziwą miłość do Boga i bliźniego. W dzisiejszej Ewangelii słyszymy słowa Jezusa, że ta podróż musi opierać się na osobistej relacji z Bogiem Ojcem, a nie tylko na zewnętrznych działaniach lub obserwacjach. Ważne jest stworzenie osobistej relacji z Bogiem Ojcem. Jest to ważne, aby zrozumieć plan Boga dla nas, który realizuje się w tajemnicach paschalnych Jezusa Chrystusa. Zastanówmy się: Wielki Post musi być podróżą do głębokiej relacji z Bogiem Ojcem.

Wtorek, 13 lutego

Wtorek, 13 lutego

Wtorek 6 tygodnia okresu zwykłego
Ewangelia - Marka 8:14-21
"Miejcie oczy otwarte; strzeżcie się drożdży faryzeuszów i drożdży Heroda". I mówili jedni do drugich: 'To dlatego, że nie mamy chleba'". Jezus ostrzega nas tutaj przed możliwością stania się hipokrytami. Drożdże faryzeuszy to mnożenie uczynków, które nie mają żadnego znaczenia. Ale uczniowie źle to zrozumieli. Myśleli, że Jezus odnosi się do chleba. Mimo że Jezus rozmnożył chleb, zapomnieli o tym i źle zrozumieli przesłanie Jezusa o niebezpieczeństwie drożdży hipokryzji. Jezus przestrzega przed przyjmowaniem obłudnych i powierzchownych praktyk faryzeuszy. Faryzeusze byli znani ze ścisłego przestrzegania litery prawa, często pomijając jego ducha. Skupiali się na zewnętrznych rytuałach i praktykach, zaniedbując ważniejsze aspekty wiary, takie jak sprawiedliwość, miłosierdzie i wierność. Jezus krytykuje takie podejście i wzywa do wiary, która jest autentyczna i zakorzeniona w miłości, a nie taka, która jest performatywna lub na pokaz. Uczniowie często biorą metafory i nauki Jezusa za dobrą monetę, nie dostrzegając ich głębszego duchowego znaczenia. To nieporozumienie służy jako przypomnienie ludzkiej tendencji do skupiania się na materialnych i natychmiastowych troskach, a nie na duchowych i wiecznych prawdach. Zastanówmy się: Nie możemy koncentrować się na materialnych potrzebach lub troskach, ale musimy nadać priorytet znaczeniu duchowego wzrostu i zrozumienia.

Relacja z Bogiem

Relacja z Bogiem

Relacja z Bogiem musi być relacją z naszym Stwórcą, który zawsze nam towarzyszy, który zna nas takimi, jakimi jesteśmy i który akceptuje nas takimi, jakimi jesteśmy. Ale często odnosimy się do Boga w oparciu o zestaw zasad i norm. Lub w oparciu o nasze pobożne działania. To sprawia, że nasza relacja z Bogiem jest pozbawiona życia. Zasady, normy i czynności pobożnościowe służą jako ścieżki lub metody angażowania się w relacje z Bogiem, ale nie zastępują prawdziwej, żywej relacji z Bogiem. To rozróżnienie jest kluczowe dla szczerej i przemieniającej podróży wiary. Niebezpieczeństwo tkwi w utożsamianiu środków z celem. Kiedy skupienie się na zewnętrznych praktykach staje się całością życia duchowego, może to prowadzić do takiej formy religijności, w której brakuje osobistej, intymnej więzi, która leży u podstaw znaczącej relacji z Bogiem. Wymaga to otwartego serca, chęci słuchania i odpowiadania oraz kultywowania ciągłej, dynamicznej interakcji z Bogiem. Chodzi o to, by pozwolić tym praktykom nas przemienić, wspierając serdeczną więź z Bogiem, która informuje i wzbogaca każdy aspekt naszego życia.

Don Giorgio

Gratulacje

Gratulacje

Po dwóch latach szkolenia na zarządców w domach opieki
jesteśmy dumni w St Hedwig w Cochem
wraz z naszą pracownicą Anniką i naszym pracownikiem Fabianem
za tak dobrze zdane egzaminy.

Nasza kierowniczka ds. pielęgniarstwa, pani Nuppeney, i ja byłyśmy w Stowarzyszeniu Caritas w Trewirze na oficjalnym zakończeniu i wręczeniu certyfikatów.
w Trewirze.
Miałam tam wspaniałe spotkania z wieloma wysoko wykwalifikowanymi wykładowcami i zmotywowanymi uczestnikami kursu.
Pobyt tam był dla mnie wielkim wzbogaceniem.
Jestem wdzięczna wszystkim naszym
drogim pracownikom, których mamy w naszej placówce
i nadal cieszę się na współpracę z nimi.

Siostra M. Felicitas

Poniedziałek, 12 lutego

Poniedziałek, 12 lutego

Poniedziałek 6 tygodnia okresu zwykłego
Ewangelia - Marka 8:11-13
Jezus powiedział: "Zaprawdę powiadam wam: Żaden znak nie będzie dany temu pokoleniu". Wiara nie jest poszukiwaniem znaków. Ponieważ wiara jest relacją zaufania. Wiara w Jezusa nie powinna być budowana na znakach. Powinna być budowana na naszym całkowitym zaufaniu do Niego. Kiedy szukasz znaków, oznacza to, że masz wątpliwości. Nie ma relacji. To nie znaki przynoszą wiarę. To wiara przynosi znaki. Takie podejście do wiary polega na głębokiej, osobistej relacji z Jezusem, naznaczonej zaufaniem, miłością i zaangażowaniem, bez konieczności ciągłego zewnętrznego potwierdzania poprzez znaki. Ten rodzaj wiary jest transformujący, zdolny do przynoszenia znaków i cudów jako produktu ubocznego, a nie warunku wstępnego. Chodzi o wiarę w suwerenność i dobroć Boga, niezależnie od okoliczności czy widoczności cudów. W tym ujęciu wiara jest zarówno darem, jak i wyborem, decyzją o zaufaniu Jezusowi i Jego słowu, nawet gdy zewnętrzne dowody wydają się nieobecne lub sprzeczne z nadzieją. Zastanówmy się: Wiara jest relacją z Jezusem, a nie rezultatem znaków czy cudów.