Niedziela 24 grudnia

Niedziela 24 grudnia

4. niedziela Adwentu Pierwsze czytanie - 2 Samuela 7:1-5,8-12,14,16 Słowo Boże wypowiedziane przez proroka Natana jest streszczeniem Bożego Planu dla naszego zbawienia. Bóg chce stworzyć dla nas wszystkich miejsce, w którym będzie mogła istnieć osobista relacja między Bogiem a każdym z nas. "Przygotuję miejsce dla mojego ludu Izraela; zasadzę ich tam i będą mieszkać na tym miejscu, i już nigdy nie będą niepokojeni". Bóg chce nas zasadzić i nic nie będzie nam przeszkadzać. "Dam im odpoczynek od wszystkich ich wrogów. Pan uczyni cię wielkim; Pan uczyni cię domem". Żaden wróg nie może nas dotknąć, a Pan obiecuje, że uczyni z nas dom. Jak On stworzył ten dom? Stworzył dom, schodząc, aby pozostać z nami. Wraz z Nim dom jest budowany w naszej osobistej relacji z Jezusem w Kościele. Zastanówmy się: Na ile rozpoznaję to, co Bóg uczynił, aby mieć ze mną osobistą relację?
Sobota, 23 grudnia

Sobota, 23 grudnia

Pierwsze czytanie - Malachiasza 3:1-4,23-24 Któż zdoła oprzeć się dniowi Jego przyjścia? Pan wysyła swojego posłańca, aby przygotował Jego drogę. To pokazuje, że Pan przychodzi taki, jaki jest. Wcielenie nie oznacza żadnej przemiany w Bogu. To jest ten sam Bóg. Nie możemy zapominać o transcendentalnym wymiarze Pana, kiedy świętujemy Jego wcielenie. Jezus rodzi się w żłobie, ale jest drugą osobą Trójcy Świętej. On jest Bogiem. Transcendentny wymiar Pana ma być celebrowany z podziwem i zdumieniem poprzez symbole i znaki dostępne w naszej liturgii i w naszych tradycjach. Nasze wewnętrzne przygotowanie jest tego centrum: Zastanówmy się: Czy przygotowuję się na przyjęcie transcendentnego wymiaru obecnego w tajemnicy Wcielenia?
Piątek, 22 grudnia

Piątek, 22 grudnia

Pierwsze czytanie - 1 Samuela 1:24-28 "Tam go opuściła dla Pana". To jest tak głębokie. To model pięknej relacji między Bogiem a człowiekiem. Przeczytaj modlitwę Anny, matki Samuela: "Oto dziecko, o które się modliłam, a Pan dał mi to, o co Go prosiłam. Teraz oddaję je Panu na całe jego życie". On jest oddany Panu". Prosiła o to dziecko i Pan je przyjął. Ale ona zostawia dziecko Panu. Ta wolność wymiany jest wolnością synów i córek Bożych. Być w pełni dla Boga lub całkowicie porzucić dla Pana, ta wolność jest tą, którą powinna dać nam nasza wiara. Wolność porzucenia siebie dla Pana, ponieważ On jest stwórcą. Jest to wolność drugiej osoby Trójcy Świętej, kiedy wcielił się, aby nas zbawić. Wolność oddania się Panu. On może decydować o mojej przyszłości, moim życiu i moim bycie. Zastanówmy się: Czy mam wolność oddania się Panu?
Czwartek, 21 grudnia

Czwartek, 21 grudnia

Święty Piotr Kanizjusz, kapłan Pierwsze czytanie - Pieśń nad Pieśniami 2:8-14 "Przyjdź więc, miłości moja, moja miła, przyjdź. Bo zobacz, zima minęła, deszcze się skończyły i odeszły. Kwiaty pojawiają się na ziemi. Nadszedł czas radosnych pieśni, gruchanie turkawki słychać w naszej krainie". W Księdze Pieśni nad Pieśniami możemy zrozumieć, że nasza relacja z Bogiem musi być relacją miłości. Musimy zakochać się w naszym Bogu, tak jak On jest zakochany w nas. Tajemnica wcielenia zmienia wszystko. Zima minęła. Na ziemi pojawiają się kwiaty. Bóg, który jest w nas zakochany, nie jest już daleko od nas, jest z nami. To On wzywa nas, abyśmy się w Nim zakochali. Zastanówmy się: Czy jestem zakochany w moim Panu?
Środa, 20 grudnia

Środa, 20 grudnia

Pierwsze czytanie - Izajasza 7:10-14 "Dlatego sam Pan da wam znak. Oto panna jest brzemienna i porodzi syna, któremu nada imię Immanuel, co znaczy "Bóg z nami". Pan daje znak. Nie rezygnuje z nas. Chce się upewnić, że rozumiemy Jego plan wobec nas. A jaki jest ten znak? Dziewica urodzi syna, któremu nada imię Immanuel, co oznacza Bóg z nami. Nazwie go imieniem Immanuel. Ona jest tą, która doświadczyła Ducha Świętego stojącego za tym znakiem. Ona jest tą, która przeżywa to doświadczenie w sobie. Jej świadectwo jest prawdą. Tak bardzo odczuła doświadczenie Pana. Dlatego Maryja jest tak wyjątkowa. Zastanówmy się: Czy rozpoznaję rolę Matki Maryi w planie zbawienia?