Niedziela 13 sierpnia
19. niedziela zwykła Pierwsze czytanie - 1 Królewska 19:9,11-13 "A po ogniu dał się słyszeć łagodny powiew wiatru". Kiedy Eliasz to usłyszał, zakrył twarz płaszczem, wyszedł i stanął u wejścia do jaskini. Na początku czytania czytamy, że prorok dotarł do góry Boga, wszedł do jaskini i spędził w niej noc. Jest to bardzo symboliczne. Prorok jest na górze Pana, ale wchodzi do jaskini i spędza tam noc. Musimy wyjść z naszych jaskiń. Jaskinie naszych wątpliwości, jaskinie naszych lęków, jaskinie naszego gniewu: musimy wyjść z tych jaskiń i stanąć na górze przed Panem. Pan przychodzi w łagodnym powiewie. Łagodnym powiewem Jego miłości i dobroci. Musimy mieć odwagę wyjść z naszych jaskiń i stanąć w obecności Pana, który przychodzi w łagodności i dobroci. Zastanówmy się: Czy jestem gotowy wyjść z jaskiń moich wątpliwości i lęków, aby być w obecności Pana, który przechodzi z łagodnością powiewu?
Sobota, 12 sierpnia
Sobota 18 tygodnia czasu zwykłego Sobotnie wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Święta Jane Frances de Chantal, zakonnica Pierwsze czytanie - Księga Powtórzonego Prawa 6:4-13 "Niech te słowa, do których cię dziś wzywam, będą wypisane na twoim sercu". Są dwie ważne rzeczy dotyczące Słowa Bożego, które są przekazywane w tym wersecie. Miejsce Słowa Bożego i kontekst Słowa Bożego. Kontekstem Słowa Bożego jest dzień dzisiejszy. Dzień dzisiejszy Słowa Bożego to teraźniejszość. Słowo Boże jest tym, co przynagla dzisiaj, w chwili obecnej. To nie jest coś z przeszłości, ale z teraźniejszości. Jest tym, co powinno prowadzić nas teraz. W tym momencie. I jak? Powinno być zapisane w naszym sercu. Słowo Boże nie może być tylko słuchane lub słyszane. Ono musi być w naszym sercu. Musi być zapisane w sercu. Jak można pisać w sercu? Można pisać w sercu tylko z miłością. Oznacza to, że musimy teraz kochać Słowo Boże. Ta miłość do Słowa Bożego wyryje Słowo Boże w naszym sercu, a następnie będzie nas prowadzić. Zastanówmy się: Czy kocham Słowo Boże na tyle, aby Słowo Boże zostało zapisane w moim sercu?
Piątek, 11 sierpnia
Święta Klara, dziewica Piątek 18. tygodnia czasu zwykłego Pierwsze czytanie - Flp 3, 8-14 "Dla Niego godzę się na utratę wszystkiego i wszystko uznaję za śmieci, bylebym tylko miał Chrystusa i w Nim znalazł miejsce". Ta intymna relacja z Jezusem Chrystusem wynika ze zrozumienia fundamentalnej prawdy wiary chrześcijańskiej. Jest to spotkanie z osobą Jezusa Chrystusa. Wszystko staje się śmieciem, gdy się Go spotyka. Dlatego św. Paweł mówi, że nie może wydarzyć się nic, co przeważyłoby najwyższą korzyść z poznania Jezusa Chrystusa. Jeśli nasze spotkanie doprowadzi do poznania Jezusa Chrystusa, zmieni to wszystko. Poznanie Jezusa Chrystusa relatywizuje wszystko. Wszystko inne staje się śmieciem, gdy nadajemy pierwszorzędne znaczenie osobie Jezusa Chrystusa. Możemy nadać pierwszorzędne znaczenie Jezusowi Chrystusowi, gdy jesteśmy w stanie Go poznać. Aby Go poznać, musimy mieć postawę św. Pawła. "Wszystko, czego pragnę, to poznać Chrystusa i moc Jego zmartwychwstania oraz dzielić Jego cierpienia, naśladując wzór Jego śmierci". Jedynym pragnieniem św. Pawła jest poznanie Chrystusa, mocy Jego zmartwychwstania i dzielenie cierpień Jezusa. To pragnienie nie dotyczy tylko wiedzy, ale bycia częścią cierpień Jezusa. To jest doskonałość, która przychodzi przez wiarę. Być częścią cierpień Jezusa z wiarą w moc Jego zmartwychwstania. Zastanówmy się: Czy pragnienie uczestniczenia w cierpieniach Chrystusa jest częścią mojego pragnienia poznania Jezusa Chrystusa?