Poniedziałek 10 kwietnia
Poniedziałek Wielkanocny Pierwsze czytanie - Dzieje Apostolskie 2:14,22-33 "Ty uczyniłeś mi drogę życia, napełnisz mnie radością przez swoją obecność". To jest doświadczenie zmartwychwstania. Poznanie drogi życia. Drogi życia, która nie może być skażona, która nie może być porzucona w odmętach Hadesu. Droga życia, której nigdy nie pokona moc śmierci. To życie zostało poznane przez człowieka w Jezusie Chrystusie. To doświadczenie nie jest tylko doświadczeniem epistemologicznym. Nie jest tylko poznaniem. Ale jest konkretną rzeczywistością. To właśnie możemy przeczytać w kolejnym zdaniu. "Napełniasz mnie radością przez swoją obecność". Bóg napełniający człowieka radością przez swoją obecność. Zepsucie rozkład i śmierć pochodzą z pozbawienia i oddzielenia. To zostaje przekształcone. Rozkład i śmierć są zastąpione radością. Radość z pełni i integralności. Ta radość pochodzi z obecności Pana we mnie. On wypełnia mnie swoją obecnością, która daje mi radość. Ta czysta radość jest radością paschalną. Radość, że Pan jest obecny w nas i nas wypełnia. Jezus wychodzący z grobu to natura ludzka wyzwolona radością przez obecność Pana w nas. Radość z pojednania i przebaczenia. Zastanówmy się: Czy doświadczam obecności Zmartwychwstałego Pana we mnie?
Niedziela 9 kwietnia
Niedziela Wielkanocna Pierwsze czytanie - Dzieje Apostolskie 10:34,37-43 "jedliśmy i piliśmy z Nim po Jego zmartwychwstaniu". To jest doświadczenie zmartwychwstania, które dotyka naszej codzienności. Zmartwychwstanie nie jest czymś abstrakcyjnym, ale bardzo konkretnym. To Pan jest z nami, dzieli z nami nasz stół, dzieli z nami nasze radości i smutki. I chce, abyśmy mówili wszystkim, że w Nim wszystkie grzechy będą odpuszczone. A Jego władza jest nad żywymi i umarłymi. To znaczy nad wszystkim, co istniało, istnieje lub będzie istnieć. Przez Zmartwychwstanie Jezus Chrystus, Syn Boży stał się człowiekiem, stał się Panem stworzenia. Był Panem zawsze, ale dzięki Zmartwychwstaniu dzieli się z nami swoją mocą, abyśmy mogli wyjść z naszych grzechów i naszych braków. Dzieli się z nami, jak dzieli się przy stole, swoją miłością, przebaczając i obejmując, aby uczynić nas także synami i córkami Boga Ojca. Pokonując śmierć, pokonał najpotężniejsze zło i od niego też nas wyzwolił. W osobie Jezusa Chrystusa tajemnica Zmartwychwstania staje się konkretną rzeczywistością codziennego życia i naturalnie także życia po śmierci. Zastanówmy się: na ile odczuwam Zmartwychwstanie jako codzienną konkretną rzeczywistość?
Wielkanoc
Wielkanoc to nie tylko perspektywa, ale to rzeczywistość, która zmieniła bieg historii ludzkości. Wielkanoc to moment, w którym ludzka doczesność przebiła się do wieczności. Wielkanoc jest wtedy, gdy znaleźliśmy klucz do ludzkiego szczęścia niezależnie od sytuacji wokół nas i w nas. Wielkanoc jest wtedy, gdy łzy odnalazły swoją wartość zastępując strach i niepokój nadzieją i radością. Wielkanoc jest wtedy, gdy nasze cierpienie staje się odkupieńcze, bo nie kończy się na krzyżu, ale na poranku zmartwychwstania. Wielkanoc jest wtedy, gdy ludzka samotność kończy się nieskończoną przyjaźnią z Bogiem. Don Giorgio