Niedziela 5 marca
II Niedziela Wielkiego Postu Pierwsze czytanie - Księga Rodzaju 12, 1-4 Czytanie dotyczy powołania Abrahama. ""Opuść swój kraj, swoją rodzinę i dom swego ojca, do ziemi, którą ci wskażę". Nie ma tu wskazania co do celu podróży. Jedyne wskazanie co do miejsca przeznaczenia, że Bóg mu pokaże. Następnie na końcu fragmentu czytamy: "Abram poszedł więc tak, jak mu Pan kazał". Podróż bez znajomości celu. Podróż bez wskazówek. Ale dokąd się udać? Tam, gdzie wskaże mi Pan. Jedynym celem podróży jest Słowo Boże. Jedynym kierunkiem jest Słowo Boże. W tym wezwaniu jest bardzo głębokie znaczenie. Cel podróży jest w umyśle Boga i droga do tego celu jest również w umyśle Boga. To całe wezwanie Abrahama działa na innym poziomie. Poziom, na którym życie jest całkowicie powierzone Bogu. Zaprojektowane i prowadzone przez Boga. To całkowite powierzenie Abrahama czyni go ojcem wszystkich. W naszych przypadkach chcemy najpierw poznać cel podróży, a nawet chcemy go wybrać. Następnie, gdy już znamy cel naszej podróży, tworzymy drogę, aby tam dotrzeć, naszą własną drogę, aby tam dotrzeć. W tym miejscu przegrywamy. Podróż wiary to taka, w której Bóg wybiera zarówno cel podróży, jak i drogę do tego celu. Zastanówmy się: Czy w tym okresie Wielkiego Postu wzrastam w wierze, pozwalając Bogu wybrać mój cel podróży i drogę do tego celu?
sobota 4 marca
Sobota I tygodnia Wielkiego Postu Święty Kazimierz Pierwsze czytanie - Pwt 26, 16-19 "Pan, Bóg twój, nakazuje ci dziś przestrzegać tych praw i zwyczajów; masz je zachowywać i przestrzegać całym swoim sercem i całą swoją duszą". Mojżesz mówi do Ludu Bożego o przestrzeganiu praw i zwyczajów. Kiedy słyszymy słowo: "prawo", to wydaje się, że ktoś narzuca. Ktoś dyktuje. Żyjemy w świecie praw społeczeństwa obywatelskiego. Powinniśmy jednak pomylić prawo, o którym mówi Mojżesz, z prawami cywilnymi. Prawo Pana jest inne. W jaki sposób jest inne? Jest inne, ponieważ Mojżesz prosi, aby je przestrzegać z całego serca i z całej duszy. Nic nie można czynić z całego serca i z całej duszy oprócz miłości. Tu rozumiemy, czym różni się Prawo Pańskie. Prawo Pana jest Miłością Pana. Jest to miłość Boga, która wzywa nas do odpowiedzi miłości. Jesteśmy kochani przez Boga i musimy odpowiedzieć na tę miłość. Tylko dzięki naszej miłości do Boga, miłość Boga stanie się w nas produktywna. To tak jak dobre nasienie zasiane w glebę. Gleba musi przyjąć to nasienie i pozwolić mu rosnąć. On nas ciągle kocha, ale tylko nasza pełna miłości odpowiedź przyniesie w nas zmiany, przyniesie w nas skutki tego poświęcenia. Zastanówmy się: Wielki Post to czas na przeanalizowanie, czy widzę Prawo Pańskie jako Miłość Pańską.
Piątek 3 marca
Pierwszy piątek miesiąca - Nabożeństwo do Najświętszego Serca Piątek pierwszego tygodnia Wielkiego Postu Pierwsze czytanie - Ezechiel 18, 21-28 Prorok Ezechiel wyraźnie podkreśla naszą osobistą odpowiedzialność za nasze grzechy. Nie tylko w kwestii naszych grzechów, ale także w kwestii naszego nawrócenia. To ostatecznie nasz wybór czyni różnicę. Możemy winić innych i sytuacje za nasze grzechy, ale ostatecznie to nasz wybór. Zapominamy o tym. Zwykle mówimy, że inni mnie rozzłościli, inni kazali mi to zrobić, inni mnie sprowokowali, inni zasugerowali. Tak, to są okoliczności, ale w środku tych okoliczności to ty dokonujesz wyboru, jak zareagować. Tak więc, na końcu jestem odpowiedzialny za moje działanie. Ponownie, to jest nasz wybór, czy nadal grzeszyć, czy zrezygnować z grzechu i żałować za grzechy. Pan czeka na nasz powrót. Jak tylko wyrzekniemy się naszych grzechów, On nas przyjmuje zapominając o wszystkich naszych grzechach. Zastanówmy się: Wielki Post to czas wzrastania w naszej osobistej odpowiedzialności za uczciwość naszych czynów.