Środa, 7 grudnia
Święty Ambroży, biskup, doktor Kościoła w środę 2. tygodnia Adwentu Ewangelia - Mt 11, 28-30 Jezus stawia przed nami wielką ofertę. "Przyjdźcie do mnie... weźcie na swoje barki moje jarzmo.... uczcie się ode mnie......", a "znajdziecie odpoczynek dla dusz waszych". Chodzi o osobistą relację, jaką możemy mieć z Jezusem Chrystusem. Osobistą relację, która zaczyna się od pójścia do Niego, bycia z Nim i uczenia się od Niego. Wtedy będziemy mieli odpoczynek dla naszych dusz. Wtedy będziemy mieli pokój. Nasza intymna relacja zaczyna się od pójścia do Niego w każdej sytuacji i w każdym czasie, nie jako ostatniej deski ratunku, ale jako pierwszej deski ratunku. Mamy Jego gościnę. Wystarczy pójść do Niego. Drugim krokiem jest nie tylko pójście, ale bycie z Nim. Wziąć na swoje barki Jego jarzmo oznacza być pod Jego przewodnictwem. Jego prowadzenie jest łatwe i lekkie, ponieważ On bierze na siebie całą odpowiedzialność. Podczas gdy On nas prowadzi, przychodzi trzeci element - uczenie się od Niego. Czego się uczymy? Że On będzie tam zawsze i w każdej chwili. Tak więc pójście, wzięcie na swoje barki i uczenie się dają nam pokój. Zastanówmy się: Adwent jest czasem pójścia do miłości Boga, wzięcia na swoje barki miłości Boga i uczenia się od miłości Boga.
Wtorek 6 grudnia
Wtorek II tygodnia Adwentu Święty Mikołaj, biskup "Nigdy nie jest wolą Ojca waszego, który jest w niebie, aby zginęło jedno z tych małych". Tę miłość naszego Ojca w niebie mamy rozumieć i dobrze przeżywać w naszym życiu. Nasz Ojciec w niebie pragnie, aby każdy został zbawiony. Kiedy kogoś brakuje, On wyrusza na poszukiwanie zagubionego. Szuka tak długo, aż go znajdzie. Bez osądów i wniosków, On po prostu przynosi zagubionego i cieszy się z tego. Postawa Ojca Naszego zaprasza również do takiej samej postawy wobec zagubionych, wobec tych, którym się w życiu nie powiodło. Bez osądów i wniosków powinniśmy przywrócić ich do życia i światła. W tym celu musimy doświadczyć miłości naszego Ojca, która to czyni. Adwent to czas odkrywania miłości Ojca, który szuka zagubionych i przywraca ich z radością.
Poniedziałek 5 grudnia
Poniedziałek 2. tygodnia Adwentu Ewangelia - Łk 5, 17-26 "Wtedy pojawili się jacyś mężczyźni, niosąc na łożu sparaliżowanego człowieka, którego chcieli wprowadzić i położyć przed nim. Ponieważ jednak tłum uniemożliwiał znalezienie sposobu wprowadzenia go, weszli na płaski dach i spuścili go wraz z noszami przez dachówki na środek zgromadzenia, przed Jezusa. Widząc ich wiarę powiedział: "Przyjacielu, odpuszczają ci się twoje grzechy". Ci niektórzy mężczyźni są bohaterami tego fragmentu. Widząc ich wiarę Jezus przebaczył grzechy sparaliżowanemu. Ich wiara jest znakomita. Wyobraźmy sobie wszystkie wyzwania, z którymi musieli się zmierzyć. Próba wejścia przez główne drzwi, niemożliwe. Próba znalezienia innych drzwi, nieudana. Sama Ewangelia mówi o niemożności znalezienia drogi. Wtedy ci mężczyźni wpadają na wspaniały pomysł, by wejść na dach, opuścić go i jego nosze przez dachówki w dół, w sam środek zgromadzenia, przed Jezusa. Ta wiara nie zatrzymuje się na wyzwaniach i trudnościach, ona ciągle idzie i znajduje rozwiązania. Ta wiara przyprowadza ludzi do Jezusa. Ta wiara nie przejmuje się komentarzami innych. Ta wiara staje się przyczyną zbawienia innych. Poddajmy się refleksji: Adwent to czas na wiarę, która znajduje rozwiązania przed wyzwaniami, a nie grzęźnie w trudnościach.