Prezent od św. Teresy z Lisieux
Pojedzie siostra z nami do Lisieux do św. Teresy? Zapytał mnie ks. Teodor Suchoń emerytowany kustosz sanktuarium św. Teresy w Rybniku Chwałowicach. Nie ukrywam, że ksiądz zaskoczył mnie tym pytaniem, dlatego też od razu nie wiedziałam co powiedzieć. Usłyszałam w słuchawce: proszę o nic się nie martwić tylko poprosić o pozwolenie przełożonych. Zapytałam s. Przełożonej Prowincjalnej o jej zdanie, dostałam zielone światło. Wiedziałam jednak, że maj będzie dla mnie bardzo wymagającym miesiącem. Jednak gdy przeczytałam, że 29 kwietnia mija 100 lat od beatyfikacji św. Teresy – ucieszyłam się serdecznie. Zrozumiałam, że to wyjątkowy czas a gdy dziękowałam ks. Teodorowi i powiedziałam, że pojadę to Ksiądz ze spokojem odpowiedział – Będzie siostra Dulcissima szła w osobie siostry w procesji dziękczynnej w Lisieux. Wzruszyłam się. Zrozumiałam także, że nadawcą zaproszenia do Lisieux jakie otrzymałam od ks. Teodora jest święta karmelitanka. Tak to św. Teresa od Dzieciątka Jezus zapraszała, by dziękować i uwielbiać Boga. Centralne uroczystości w Lisieux przebiegały w podniosłej atmosferze. To było wielkie święto! W sanktuarium św. Teresy w Lisieux kard. Jean-Marc Aveline z prostotą serca zapewniał, że św. Teresa daje nam jak i całemu Kościołowi także dzisiaj cenną lekcję. Mówił, że Teresa uczy nas katolicyzmu opartego na pokorze, całkowitym zaufaniu do Boga, a także współudziału w zbawczej misji Chrystusa poprzez modlitwę wstawienniczą i ofiary. Kardynał zauważył, że Papież Pius XI nazwał ją gwiazdą pontyfikatu a także wskazywał, że jest ona słowem, które wypowiada do nas Bóg bo także dziś pokazuje nam przez nią , że dla Niego najważniejsza jest pokora. Święta Teresa i s. Dulcissima jakie one są podobne. Ta myśl wracała mi jak bumerang. Zrozumiałam, po raz kolejny, że św. Teresa jest darem nieba dla s. Dulcissimy, ale także całego naszego Zgromadzenia. 100. lat od beatyfikacji a także 150. rocznica urodzin św. Teresy od Dzieciątka Jezus to wydarzenia, które zgromadziły wielkie tłumy na Eucharystii w Bazylice w Lisieux. Po Mszy św. była możliwość osobistej modlitwy i oddania czci relikwiom św. Teresy. Z wdzięcznością w sercu wracałam, wracaliśmy do Polski. Niech Bóg będzie uwielbiony w swoich aniołach i świętych. s. Małgorzata Cur
Piątek 5 maja
Piątek IV tygodnia okresu wielkanocnego Pierwsze czytanie - Dzieje Apostolskie 13, 26-33 "'Przybyliśmy tu, aby przekazać wam Dobrą Nowinę. To naszym przodkom Bóg złożył obietnicę, ale to nam, ich dzieciom, ją spełnił, wskrzeszając Jezusa z martwych. Jak mówi Pismo Święte w drugim psalmie: Ty jesteś moim synem: dziś stałem się twoim ojcem"". Bóg obiecuje i zbawia. Obietnica jest złożona naszym przodkom w wierze. Ale obietnica wypełnia się w Jezusie. Obietnica wypełnia się przez wskrzeszenie Jezusa z martwych. Jak obietnica wypełnia się przez zmartwychwstanie? Obietnica spełnia się w zmartwychwstaniu Jezusa, ponieważ w Jezusie Zmartwychwstałym stajemy się synami i córkami Boga Ojca. Jezus jedyny Syn Boży umarł za nasze grzechy. Ale odniósł zwycięstwo nad śmiercią, bo został wskrzeszony przez Boga Ojca. Tak więc w Jezusie Zmartwychwstałym jesteśmy wyzwoleni, aby stać się synami i córkami Boga. Nasza wiara w Jezusa Zmartwychwstałego jest wiarą, która wyzwala nas do bycia synami i córkami Boga Ojca. Nasze grzechy są odpuszczone w Jezusie Chrystusie i w Nim jesteśmy wyzwoleni. Zastanówmy się: Jak bardzo jestem wdzięczny Bogu za wypełnienie Jego obietnicy złożonej naszym przodkom?
Czwartek, 4 maja
Czwartek czwartego tygodnia okresu wielkanocnego Pierwsze czytanie - Dz 13, 13-25 "Aby dotrzymać swojej obietnicy, Bóg wzbudził dla Izraela jednego z potomków Dawida, Jezusa, jako Zbawiciela, którego przyjście zapowiadał Jan, gdy głosił chrzest pokuty dla całego ludu Izraela". Jezus jest spełnieniem obietnicy Bożej. Jezus jest potomkiem króla Dawida. Jezus jest Zbawicielem. Przyjście Jezusa zostało zapowiedziane przez Jana Chrzciciela. Ten sam Jan Chrzciciel głosił chrzest pokuty. W tej dynamice widzimy, że Bóg obiecuje, ale wiąże się to z rolą ze strony Boga i odpowiedzialnością ze strony ludu Bożego. Bóg obiecał odkupienie i Jezus stał się Zbawicielem. Jan stał się głosicielem pokuty, abyśmy pokutowali i przyjęli Jezusa jako naszego Zbawiciela. Kiedy nie uznajemy potrzeby zbawienia, nie przyjmujemy Jezusa jako Zbawiciela. Kiedy zapominamy o potrzebie pokuty, zapominamy o przyjęciu Jezusa jako Zbawiciela. Zastanówmy się: Czy uznaję swoją potrzebę pokuty, aby przyjąć Jezusa jako Zbawiciela?