Razem jesteśmy silni
Takie pozdrowienie jest teraz często słyszane na Ukrainie. Ale nawet ci, którzy zostali zmuszeni do opuszczenia swojego kraju, potrzebują poczucia przynależności, wzajemnego wsparcia i pomocy. Dotyczy to również tych, którzy przybyli do Berlina jako uchodźcy wkrótce po rozpoczęciu wojny z Ukrainą wiosną 2022 roku i znaleźli schronienie m.in. na terenie Szpitala w Berlinie-Lankwitz, prowadzonego przez Zgromadzenie Sióstr Maryi Niepokalanej. Są to głównie kobiety wraz z dziećmi. Oni również starają się być razem i dzielić się swoim bólem, ale i radością. Taką okazją były na przykład prawosławne święta Bożego Narodzenia. Tym razem nasi goście chcieli wyrazić swoją wdzięczność za otrzymaną pomoc i nie tylko spędzili ten wyjątkowy dzień razem z Siostrami Maryi Niepokalanej, ale także przygotowali wspaniałą ucztę z tradycyjnych ukraińskich potraw. Aby otrzymane wsparcie nadal przynosiło owoce, nie pozostawiają go bez wdzięczności, ale organizują dalszą pomoc najlepiej jak potrafią, dla tych, którzy jej potrzebują. Jak mówią, jest to dla nich również rodzaj terapii. Niech pokój panuje w naszych sercach i na świecie! S. Natanaela
Niedziela 29 stycznia
4. niedziela okresu zwykłego Pierwsze czytanie - Sofoniasz 2:3,3:12-13 70. Światowy Dzień Trędowatych "Pośród was pozostawię lud pokorny i prosty, a ci, którzy pozostaną w Izraelu, będą szukać schronienia w imieniu Pana". W tych słowach proroka Pan kojarzy się z grupą ludzi pokornych i uniżonych. On sam utożsamia się z tym ludem. Ponieważ szukają oni ratunku w imieniu Pana. Oni mają tylko Pana jako swoją ostoję. Nie mają nic innego poza Panem. Ci, którzy nie mają nic innego niż Pan, są wyjątkowi przed Panem. Pan przyjmuje ich jako swoich. Naszym wyzwaniem jest być częścią tej grupy, która Pana przyjmuje za swojego. Co w tym celu powinniśmy zrobić? Prorok odpowiada: "szukajcie uczciwości, szukajcie pokory". Szukanie uczciwości to szukanie prawdy o miłości Boga. Prawda o miłości Boga jest taka, że jest ona wszechogarniająca, jest integralna. I żeby przyswoić sobie tę miłość Boga, muszę szukać pokory. Aby otrzymać miłość Boga, muszę być pokorny. Muszę wyjąć swoją pychę, aby miłość Boga zajęła miejsce mojego ego. Zastanówmy się: Czy należę do tych, którzy szukają schronienia w imieniu Pana, czy nie?
Sobota 28 stycznia
Święty Tomasz z Akwinu, kapłan, doktor Kościoła w sobotę 3 tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - Hbr 11:1-2,8-19 Wiara jest przedstawiona jako motor życia Abrahama i Sary. Każdy aspekt ich życia jest kierowany przez wiarę, począwszy od opuszczenia własnego kraju i zamieszkania w namiotach. Dzięki wierze uwierzyli w obietnice. "Wszyscy ci umarli w wierze, zanim otrzymali cokolwiek z tego, co było obiecane". Tutaj widzimy również ważny element wiary. Uwierzyli w obietnice, a umarli nie doczekawszy się spełnienia obietnic. Co więcej, z powodu wiary zostali nawet wystawieni na próbę. "To dzięki wierze Abraham, gdy został wystawiony na próbę, ofiarował Izaaka". Widzimy te dwa elementy wiary: nie widzieli spełnienia obietnic i zostali poddani próbie. Dlaczego więc uwierzyli? Uwierzyli, bo utożsamiali się z obietnicami Boga. Wiara to utożsamienie się z planem Bożym. Nie jest ona czymś, co posiadamy, ale jest czymś, czym się stajemy. "Żyli tam w namiotach, podczas gdy on oczekiwał na miasto założone, zaprojektowane i zbudowane przez Boga". Mieszkając w namiotach utożsamiali się z miastem założonym, zaprojektowanym i zbudowanym przez Boga. Mając tylko jednego syna, identyfikowali się z potomkami tak licznymi jak gwiazdy nieba lub ziarna piasku. Abraham ofiarował swojego syna, ponieważ widział, że jego syn żyje. Zatem wiara to nie posiadanie czegoś, ale pozostawienie wszystkiego, abyś miał tylko plan Boga, stajesz się planem Boga. Zastanówmy się: Czy moja wiara to tylko pewność siebie, czy to ja staję się planem Boga?