Środa 25 stycznia
Nawrócenie Świętego Pawła, Apostoła Pierwsze czytanie - Dz 22, 3-16 "Światło było tak oślepiające, że oślepłem, a moi towarzysze musieli wziąć mnie za rękę; i tak doszedłem do Damaszku". Tak mówi św. Paweł o swoim pierwszym spotkaniu z Jezusem Chrystusem. Światło, które uczyniło Pawła całkowicie ślepym. Wszystko, co Paweł myślał i widział do tego momentu, przestaje istnieć. Będzie widział wszystko w nowy sposób. Do tej pory kierował się swoimi studiami i ścisłym przestrzeganiem prawa. Ale to wszystko stało się ciemnością przez to olśniewające światło. Olśniewające światło spotkania z Jezusem Chrystusem. To już nie prawo go prowadzi, ale osoba Jezusa Chrystusa. Od wierzchu konia do ziemi przez jasne światło. Ze szczytu swoich przekonań do rzeczywistości wcielenia Jezusa. Wszystko staje się nowe w Jezusie. Efekt olśnienia wnosi w życie Pawła światło Jezusa Chrystusa. A on przyjął je całkowicie. Kiedy światło Chrystusa przychodzi do naszego życia, musimy zacząć inaczej postrzegać rzeczy w naszym życiu. Będziemy myśleć o wolności i wyzwoleniu. Zastanówmy się: na ile pozwalamy, aby światło Chrystusa zmieniło nasz sposób widzenia rzeczy w naszym życiu?
Wtorek, 24 stycznia
Święty Franciszek Salezy, biskup, doktor Kościoła we wtorek 3 tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - Hbr 10, 1-10 Prawo jest tylko drogowskazem wskazującym drogę Pańską. Ma ono jednak zdolność zbawiania nas. O tym właśnie mówi autor Listu do Hebrajczyków: "Ponieważ Prawo nie ma więcej niż odbicie tych rzeczywistości, a nie ma ich skończonego obrazu, jest całkiem niezdolne do doprowadzenia wierzących do doskonałości, przy tych samych ofiarach wielokrotnie składanych rok po roku". Tak więc w Jezusie Chrystusie prawo zostaje zastąpione przez Jego osobę, przez Niego samego. Chce podzielić się swoim życiem, abyśmy nie podlegali już prawu, które nie może nas zbawić, ale Jego miłości, która jest w stanie nas zbawić. "On znosi pierwszy rodzaj, aby zastąpić go drugim. A ta Jego wola była dla nas, abyśmy byli uświęceni przez ofiarę Jego ciała złożoną raz na zawsze przez Jezusa Chrystusa." Prawo sugeruje zewnętrzne przestrzeganie, a Miłość sugeruje wewnętrzne przylgnięcie. Jezus Chrystus ofiarowuje siebie, aby każdy z nas mógł być zjednoczony z Jego ciałem. "Ty, który nie chciałeś ofiary ani okupu, przygotowałeś dla mnie ciało". Stajemy się Jego członkami i jesteśmy zbawieni. Jesteśmy zbawieni w Nim. Ta wewnętrzna jedność z Jezusem Chrystusem jest tym, co czyni różnicę. Zastanówmy się: W jakim stopniu jestem zjednoczony z ciałem Chrystusa?
Poniedziałek 23 stycznia
Poniedziałek 3 tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - Hbr 9,15,24-28 "Ponieważ ludzie tylko raz umierają, a po tym przychodzi sąd, więc i Chrystus tylko raz ofiaruje się, aby wziąć na siebie winy wielu, a gdy ukaże się po raz drugi, to nie po to, aby rozprawić się z grzechem, lecz aby wynagrodzić zbawieniem tych, którzy na Niego czekają." Autor wyraźnie mówi o odkupieniu ofiarowanym nam przez Jezusa Chrystusa. Jezus Chrystus ofiarował siebie na krzyżu, aby zmazać nasze grzechy. "...Jego śmierć miała miejsce, aby przekreślić grzechy, które naruszyły wcześniejsze przymierze". Kiedy ludzkość nie posłuchała Boga, nasza relacja z naszym Stwórcą uległa zmianie przez nasz zły wybór. Jezus Chrystus przez swoją ofiarę odkupił nas raz na zawsze. Jego wybór skorygował wszystkie nasze złe wybory. Teraz w Nim dokonujemy właściwych wyborów. Podążamy za Nim, aby odnieść się do Boga. Odkupienie, które otrzymaliśmy, nie znajduje się w stworzonym przez człowieka sanktuarium, ale w osobie Jezusa Chrystusa. On jest ofiarą, która jest wieczna. Przez Jego ofiarę każda chwila jest dla nas chwilą odkupienia, o ile odnosimy się do Jezusa Chrystusa. Zastanówmy się: czy ja czynię tę chwilę, chwilą odkupienia przez moją relację do Jezusa Chrystusa?