Wtorek, 25 lipca
Jakuba, Apostoła - Święto Pierwsze czytanie - 2 List do Koryntian 4:7-15 "Jesteśmy tylko glinianymi naczyniami, które przechowują ten skarb". Te słowa św. Pawła zawierają cenną mądrość o tym, czym jesteśmy i co zostało nam powierzone. Powierzono nam największy skarb, jaki możemy mieć. Jest nim miłość Boga do nas. Ale jesteśmy tak kruche. Jesteśmy glinianymi dzbanami. Ale wiara w miłość Boga wzmacnia gliniane słoiki. Dlatego św. Paweł może powiedzieć: "Jesteśmy w trudnościach ze wszystkich stron, ale nigdy nie osaczeni; nie widzimy odpowiedzi na nasze problemy, ale nigdy nie rozpaczamy; byliśmy prześladowani, ale nigdy nie opuszczeni; powaleni, ale nigdy nie zabici". Nie ma odpowiedzi na nasze problemy, ale nigdy nie rozpaczamy. Co to jest? To całkowite oddanie się Bożemu planowi. Nie ma pytań ani wątpliwości. Po prostu całkowite oddanie się w Jego ręce, uznając własną kruchość. Zastanówmy się: Czy szukam odpowiedzi, czy też pogłębiam swoją wiarę?
Poniedziałek, 24 lipca
Poniedziałek 16. tygodnia czasu zwykłego Święty Charbel Makhlouf, kapłan Pierwsze czytanie - Księga Wyjścia 14:5-18 "Mojżesz odpowiedział ludowi: Nie bójcie się! Stójcie mocno, a zobaczycie, co Pan uczyni, aby was dzisiaj wybawić". Na widok zbliżających się Egipcjan synowie byli przerażeni. Wiele cudów, które Pan uczynił dla wyzwolenia Izraelitów od Egipcjan, nie przychodziło im do głowy. Słowo Boże, które zapewniło im bezpieczeństwo. Słowo Boże, które przyszło przez Mojżesza. Widzą tylko niebezpieczeństwo ze strony nacierającej armii egipskiej. Widzą tylko siłę rydwanów. W tym miejscu wiara zawodzi. Widzimy tylko siłę rydwanów, a nie siłę Boga i Jego obietnicę. Bez wiary widzimy niebezpieczeństwo i ryzyko, a nie miłość Boga. Bez wiary czujemy się pomiędzy morzem czerwonym a armią egipską. Z wiarą widzimy, że jesteśmy prowadzeni przez Boga. Zastanówmy się: Czy w chwilach trudności widzę bardziej komplikacje czy Boże prowadzenie?
Niedziela 23 lipca
16. niedziela zwykła Świętej Brygidy Szwedzkiej Pierwsze czytanie - Mądrość 12:13,16-19 "Postępując w ten sposób, dałeś lekcję swojemu ludowi, jak prawy człowiek powinien być życzliwy dla swoich bliźnich, a swoim synom dałeś dobrą nadzieję, że po grzechu udzielisz pokuty". Bóg w swojej mocy nauczył nas, jak powinniśmy być uprzejmi dla naszych bliźnich. Jaka jest tego lekcja? Bóg ma taką moc, ale jest łagodny w sądzeniu. Nie okazuje swojej mocy, będąc aroganckim. Wręcz przeciwnie. Nie rządzi nami surowo, ale z wielką łagodnością. To jest Bóg, którego czcimy, którego uwielbiamy. Z tej lekcji uczymy się. Musimy być uprzejmi dla naszych bliźnich. Musimy być uprzejmi w naszych słowach i czynach dla naszych bliźnich, pamiętając o tej lekcji, której uczy nas Bóg. Ilekroć nie jesteśmy uprzejmi, zawodzimy Nauczyciela, który nauczył nas tej lekcji. Ale nawet jeśli nam się to nie uda, Bóg nadal jest tak dobry. On przebacza. Bóg przebacza i to jest powód dobrej nadziei. Pismo Święte mówi o dobrej nadziei, ponieważ nie jest to nadzieja pusta. To nadzieja, którą daje Bóg. Uczy i przebacza, gdy nie podążamy za lekcjami. Zastanówmy się: Czy jestem uprzejmy dla innych, pamiętając o lekcji, której uczy nas Bóg?