Czwartek, 7 września
Czwartek 22 tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - List do Kolosan 1:9-14. "Prosimy Boga, abyście przez doskonałą mądrość i duchowe zrozumienie doszli do pełnego poznania Jego woli". Czy prosimy o to dla innych? Wiele razy prosimy o wiele innych rzeczy dla innych. Intencje dla innych są często materialne. Ale tutaj widzimy, że św. Paweł modli się za Kolosan, aby przez doskonałą mądrość i duchowe zrozumienie osiągnęli najpełniejsze poznanie woli Bożej. Wyjaśnia również, dlaczego modli się w tej intencji. Dzieje się tak dlatego, że Kolosanie dzięki najpełniejszemu poznaniu woli Bożej mogą prowadzić takie życie, jakiego oczekuje od nich Pan i że mogą z radością znosić wszystko. Paweł prosi o to ze względu na to, co Bóg dla nas uczynił. "Wyrwał nas z mocy ciemności i stworzył dla nas miejsce w królestwie Syna, którego miłuje, i w Nim zyskujemy wolność, odpuszczenie grzechów". Zyskujemy wolność i przebaczenie naszych grzechów. Czego jeszcze potrzebujemy. Zastanówmy się: Czy modlimy się za innych, aby osiągnęli najpełniejsze poznanie woli Bożej poprzez doskonałą mądrość i duchowe zrozumienie, czy też o to, aby posiadali rzeczy materialne?
Środa, 6 września
Środa 22 tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - List do Kolosan 1:1-8 W słowach św. Pawła możemy znaleźć podstawowe cechy naszych relacji z innymi, którzy są daleko od nas lub z tymi, którzy są blisko nas. Paweł mówi: "Nie przestajemy pamiętać o was w modlitwach i dziękować za was Bogu, Ojcu Pana naszego Jezusa Chrystusa, odkąd usłyszeliśmy o waszej wierze w Chrystusa Jezusa i o miłości, jaką okazujecie wszystkim świętym z powodu nadziei, która jest dla was zachowana w niebie". Oznacza to, że nigdy nie powinniśmy zapominać o innych w naszych modlitwach, każdego dnia. To jest ważne. Następnie dziękować za nich Bogu za ich wiarę, za dobre rzeczy w ich życiu. Wreszcie, aby pamiętać o miłości, jaką okazują nam inni i wszystkim innym z powodu nadziei przechowywanej w niebie, a nie z innych powodów. Zastanówmy się: Czy pamiętam wystarczająco o bliźnich w naszych modlitwach, dziękując Bogu za ich wiarę i miłość?
Wtorek, 5 września
Wtorek 22 tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - 1 List do Tesaloniczan 5:1-6,9-11 "Dodawajcie więc sobie nawzajem otuchy i umacniajcie się wzajemnie, jak to już czynicie". Apostoł przygotowuje wspólnotę do łączenia wiary i przyszłości. Przyszłość jako Dzień Pański. Wokół Dnia Pańskiego jest wiele niepewności, zwłaszcza co do czasu i tego, jak on będzie wyglądał. Te niepewności są porównywane do ciemności. Możemy być w ciemności w tej kwestii. Ale św. Paweł napomina nas, abyśmy nie bali się ciemności. Ponieważ "nie jest tak, bracia moi, że żyjecie w ciemności, aby ów dzień miał was dopaść jak złodziej. Nie, wszyscy jesteście synami światłości i synami dnia: nie należymy do nocy ani do ciemności, więc nie powinniśmy spać, jak wszyscy inni, ale pozostać przytomni i trzeźwi". To światło jest rozpalane i rozpalane przez naszą wzajemną zachętę. Zastanówmy się: Czy wystarczająco zachęcam innych, aby w naszym życiu zawsze było światło?